Zuid-Korea

HENK EN ADRIE

  • Facebook
  • Twitter
In de Stad Seoul het Changdeok Palace, een eeuwenoud
  • Facebook
  • Twitter
paleis dat een voorbeeld is van de Koreaanse bouwstijl. Deed ons erg denken aan China. De stad zelf is een overbevolkte, ongeordende mierenhoop waarbij alle mieren zijn uitgerust met bliepjes en piepjes.

Onze eerste kennismaking met de Koreaanse keuken is goed bevallen, wel moeilijk om keuzes te maken. De mensen zijn graag bereid je te helpen als je er om vraagt.

Seoul uitfietsen: De weg uit de stad ging best goed, vanuit het hotel zit je na 2 a 3 km op een prachtig fietspad langs de rivier de HAN. Het fietspad is ongeveer 25 km lang en wordt gebruikt als trimpad fietspad enz. Veel Koreanen op mountainbikes helemaal ingepakt met brillen, mond- en neuskapjes, handschoenen en verder volledig in tenue kachelen met een gangetje van 25 km/h hierlangs.

Het fietsen op zich gaat wel en we besloten vanmiddag om route twee ook maar te doen. Er zaten toch wat klimmetjes in en eigenlijk was het te ver voor de eerste dag, maar ja. We hebben ons zelf beloond met een mooi hotel waar alles werkt. Een elektrische WC bril of wat het ook mogen zijn een Sauna Douche en een mega flatscreen, een snelle PC en een geweldige airco. Helaas is er geen restaurant bij, dus maar even buiten de deur. Dat viel niet in de smaak alleen maar Koreaanse restaurants d.w.z. schoenen uit en in een zaal aan een tafeltje van 30 cm. hoog in de lotuszit. Dat zagen we dus niet zitten na 107 km op de fiets, zonde van al die tafeltjes.

We zijn beland in een klein restaurantje dat wordt beheerd door Chinezen en deze spraken dus weer geen woord Engels en ook geen Engelse menukaart. Met behulp van andere gasten is er toch nog een aardig menu op tafel gekomen. Morgen als het weer goed blijft weer verder en dan meer het land in.

  • Facebook
  • Twitter
Vandaag een mooie dag met prachtig weer. Er zitten flinke heuvels in de route en dat is best nog even wennen vooral omdat de tassen eigenlijk niet omhoog willen, kortom toch weer te veel meegenomen. Vandaag ook de eerste lekke band door een grote nagel dwars door Adrie haar achterband. Maar ook weer gefikst. Vanavond lekker gegeten en nu in een rokerig internet café even een verslagje maken want het is op met de luxe hotels.

De volgende dag was regenachtig dus hebben we eerst flink geprobeerd uit te slapen. De Koreaanse bedden zijn knoert hard dus wakker worden en weer opnieuw proberen. Het avondmaal gisteren was een echte kennismaking met wat ze hier eten. In een restaurant waar ze tafeltjes hadden en geen Engelse menukaart maar iets op de gok besteld. Een heleboel schaaltjes met allerlei onbekende frutsels die we weer retour hebben gestuurd en Adrie een berg zwarte noedels op een bedje van ijsklonten. Ik had gelukkig een soort visomelet. Het bestek bestaat dan uit twee ijzeren stokjes en een schaar. Mijn zin in bier werd ook niet begrepen en eindigde met een fles van een soort snaps. Dus uiteindelijk konden we er toch om lachen. Morgen gaan we weer verder en het belooft mooi weer te worden. De fruitbomen staan ook hier mooi te bloeien het seizoen loopt ongeveer gelijk met Nederland.

Zaterdag 8 mei op weg gegaan voor de volgende etappe. We fietsen nu echt op het platteland waar de bevolking met al hun eenvoudige middelen de nieuwe plantjes voor de komende oogst aan het poten zijn. Alles gaat met de hand en op elk stukje grond dat beschikbaar is wordt wat gepoot, ook in de berm of op een talud. Zwart plastic over de grond een gaatje er in een beetje water en plantje erin. Velden vol met pa en ma aan het werk.

Halverwege de ochtend zijn we langs de weg bij een soort attractie parkje gestopt waar bedrijvigheid heerste om enkele eettentjes. Er moest nog ontbeten worden want anders gaan de beentjes niet. Zo maar ergens gaan zitten (stoeltjes) en even afgewacht en ja hoor het resultaat was een grote omelet/pannenkoek van groenvoer en inktvis. We konden er weer tegenaan. Zo nu en dan een klimmetje en prachtig weer. Om 1.00 uur aangekomen en omdat we in de eerste week een beetje op willen schieten en de volgende dag minder weer wordt voorspeld, besloten nog maar een stukje verder te fietsen.

Op naar de volgende etappe. Begonnen met 2900 m te klimmen met een gemiddelde helling van 5,4%. Dalen en weer klimmen enz. Om ongeveer 7.00 uur tamelijk vermoeid bij een eenvoudig motel aangekomen. Kleine handdoekjes wastafeltje enz. Wat wel opvalt, is dat in alle kamers vloerverwarming ligt die niet te regelen is. Dus heet en waaier aan. ‘s Avonds hebben we eetles gehad van een aardige mevrouw in een lage tafeltjes restaurant. Ze heeft voorgedaan hoe er wordt gegeten. Eerst stukjes vlees op de bakplaat in het midden van de tafel. Als dit een beetje aangebakken is, knip je het in stukjes met de schaar en laat het nog even doorbakken (wat zitten wij toch te klungelen met die messen). Je pakt een blad sla en doet daar het vlees en een beetje van dit en een beetje van dat bij (knoflook of pepers) en vouwt het blad dicht en prop dat geheel zo goed en kwaad als het gaat in je mond.

  • Facebook
  • Twitter
Na een geweldige nacht op een hard bed en besloten de volgende nacht niet zo maar het eerste de beste motel te nemen, gaan we op weg. Weer een plattelands dag. Vandaag besloten een kort trajectje te doen, toch mooi weer en zelfs benauwd warm. Een bezoekje gebracht aan een traditioneel Koreaans dorp en een Eco park met totempalen.

Een klimmetje hier en een klimmetje daar maakte het samen met de vermoeidheid van de vorige dag en het weer toch nog een dagvullende trip van. Volgens het routeboekje het motel met de witte tegeltjes opgezocht “nette kamers voor W25.000” maar er stond niet bij voorzien van een leuk rond lederen bed met een doorsnede van 1.2 m en een zeer harde ondergrond, de wastafel tijdelijk weg voor reparatie. Wel dat er verderop nog een motel was maar dat dit minder van kwaliteit was.

Weer een route door valleien. De route gaat richting de kust en we zien het landschap veranderen, het wordt groener en er verdwijnt iets van de ongeordende bende. De huizen worden wat beter. ‘s Ochtends gezellig koffie gedronken met een stel werklui. Langs de weg staan automaten waar ik al eerder een hele andere betekenis aan had gegeven. Blijken het koffieautomaten te zijn. We werden getrakteerd en hebben geprobeerd wat dingen duidelijk te maken. Ze zijn best aardig en open als jij maar het initiatief neemt. Dat bleek later ook weer op een plaatselijke markt in een dorpje waar we doorheen kwamen. Eerst kijken ze stoïcijns voor zich uit maar als je wat probeert te vragen doen ze hun uiterste best je te begrijpen.

Uiteindelijk zijn we in de stad, een mooi hotel met bubbelbad, airco, waaier, koelkast, internet, tv, gekoeld water, enz. Bij de receptie werden we direct voorzien van een zeef om de aardbeien op de kamer te wassen. We blijven hier twee nachten. Vanavond zelfstandig gegeten in een Koreaans restaurant. We hebben een pizzahut gevonden met mes en vork en heerlijke salades.

Dinsdag 11 mei hebben we gebruikt om bezienswaardigheden te bekijken. De dag begon koud. Eerst de grafheuvels bezocht in een keurig aangelegd park. De heuvels stammen uit het Shila koninkrijk uit de 7e – 9e eeuw. Verder buiten de stad de Bulguksa tempel bezocht de grondlegger van het boeddhisme in Korea. Allemaal stuk voor stuk items van de werelderfgoedlijst van Unesco. Het buiten de stad fietsen langs de grote weg was geen pretje, grote vrachtwagens met gewalst staal dat ruim buiten de opleggers uitsteekt rijden vlak langs je. Gelukkig ging de terugweg over een secundaire weg met o.a. een bezoekje aan een Folk Craft Village. En zoals al eerder vermeld ’s avonds de enige echte Pizza hut bezocht.

  • Facebook
  • Twitter
De volgende dag een rustige mooie rit richting de kust. Om ongeveer 13.00 h aangekomen. We hadden ons er een andere voorstelling van gemaakt. Alles is nog verlaten en het seizoen is duidelijk nog niet begonnen. Het geeft wel de indruk dat hier zomers veel toeristen komen. Wij hebben tot nu toe de afgelopen week geen toerist gezien. Omdat het nog vroeg was vast maar een stukje van de volgende route gefietst. Hotel aan het strand met uitzicht op zee. Keuze genoeg wat betreft accommodatie, met eten ging het wat moeilijker. Alleen maar vis restaurants met uitsluitend rauwe vis aan lage tafeltjes. Dat was niet de bedoeling. Uiteindelijk verwezen door een behulpzame man naar Restaurant Who. We komen verder naar binnen in een lounge-achtige ruimte met een grote bar in het midden en daaromheen leren tweezit sofa’s. Alles aangekleed met plastic planten, kamerscherm en kerstboomverlichting ondersteund door klassieke muziek. De menu kaart in het Engels wat betreft de sterke drank. We hebben aan de butler maar overgelaten iets redelijks op tafel te zetten. Het bleek te worden Paella met gesmolte kaas, soepje vooraf en koffie (zo werd het genoemd) toe.

Na de volgende etappe gaan we weer het binnenland in en omdat hier veel geklommen moet worden vonden we het verstandig een voorsprongetje op het schema te nemen, zodat we het morgen wat rustiger aan kunnen doen. Vanavond om 6 uur aangekomen. Langs de kust van de Japanse zee zie je om de paar kilometer een havenplaatsje met kleine en soms grotere vissersschepen. Langs de weg hangen of liggen de vissen en het zeewier te drogen en zijn de vissers, mannen en vrouwen, druk in de weer om de netten te reinigen en te herstellen.

De laatste twee dagen zijn we van de kust af weer het binnenland in gefietst. Prachtig weer en onderweg een mooie tempel bezocht in een idyllische omgeving de Bulyeongsa Temple. De hele dag fietsen we door valleien wat ook betekent de hele dag klimmen en dalen maar de uitzichten vergoeden een hoop. Gisteren hebben we halverwege de route een motel opgezocht, zodat we vanmorgen met frisse moed aan een klim van 6700 m konden beginnen. Gemiddelde stijging van 5% met stukken van 10 tot 12%. Afgedaald over een afstand van 10 km naar de stad.

Omdat Adrie vond dat ik er niet erg Koreaans uitzag bij de plaatselijke kapper een Koreaanse coupe laten knippen. Morgen gaan we verder door de bergen met zo als het er nu uitziet weer goed weer. Tot nu toe hebben we er 790 km opzitten en een bordje van 10% doet ons niet zo veel meer. We hebben het erg naar ons zin en krijgen aardig door hoe het hier allemaal werkt.

Onder een blauwe hemel vertrokken voor de route over 60 Km. Een weg door een prachtig bergachtig gebied met natuurlijk de nodige klimmetjes en de beloning in de vorm van een afdaling. Onderweg stond nog een bezoekje aan een oude goudmijn gepland maar door het hoge toeristische gehalte er maar van afgezien om de mijn in te gaan. Echter, wel even gezellig gebabbeld met Koreaanse dagtoeristen. Elke keer weer de verbazing over wat we aan het doen zijn en waarom. Leeftijden vergelijken enz. Vroeg in de middag zijn we aangekomen en direct een motel opgezocht om van de tassen af te komen en een douche te kunnen nemen. ‘s Middags naar de lokale overdekte markt gegaan en weer de nodige leuke plaatjes gemaakt, zoals een kwartet varkenskoppen op een tafeltje of een stel kwekkende vrouwen bij een eetstalletje. Ook zelf nog gezellig een omeletje geprikt samen met een Koreaanse familie.

Vandaag vroeg op pad gegaan omdat we na aankomst nog een bezoek willen brengen aan twee tempels die in een natuurpark liggen. Een soortgelijke tocht als gisteren door valleien en prachtige natuur met rustige wegen. Om 12 uur al een motel gevonden en een schot in de roos. Prachtige kamer met internet en een giga plasma en dat alles voor 40.000 won.

  • Facebook
  • Twitter
De Boeddhistische tempels, de Woljeongsa en de Sangwan tempel behoren tot de oudste tempels van Korea en worden goed onderhouden. De eerste heeft een pagode met 9 etages en stampt uit de 9de eeuw. De tweede heeft de oudste bel/gong van Korea. Het verschil met tempels in Vietnam en Thailand is dat deze meer een toeristische attractie zijn dan dat er wordt gepraktiseerd. Dus bussen vol met middelbare scholieren worden hier losgelaten, die op hun beurt weer een heel ander wonder zien en wel twee Europese fietsers. Dus, hallo, how are you, how old are you en alle andere zinnetjes die ze ooit eens hebben moeten leren.

In een rusthuis waar we binnenliepen werden we vriendelijk ontvangen met een kopje thee en aangesproken door een vrouw die op verzoek van de “serveerster” ons een schaaltje met JUJUBE, nootachtige lekkernij aanbood. De vrouw was samen met haar man, een Amerikaan ook al zo’n lang persoon, daar op bezoek. We hebben gezellig gepraat en zij heeft ons het e.e.a. uitgelegd. Hij was werkzaam op de universiteit van Seoul en als we hulp nodig hadden dan moesten we zeker contact opnemen. Op weg naar de uitgang kreeg ik van een wildvreemde vrouw een hand met snoepjes toegestopt en een paar honderd meter verder nog een homp van een soort koek-pudding, je ziet het ook wel op de markt liggen. Of ze moest nog een goede daad verrichten of ze had echt medelijden? Ik heb zojuist een stukje geprobeerd en doet aan als opgestijfde griesmeel met gedroogde vruchtjes er bovenop, ik denk dat ik wel weet waar het uiteindelijk terechtkomt. Morgen gaan we weer op weg naar de kust. Er wordt regen voorspeld en dat zou jammer zijn want er zit een afdaling van 14 km in de route van morgen.

We zijn vanwege hevige regenval gedurende afgelopen nacht en overdag niet gaan fietsen. Een beetje regen is niet erg, maar dit was te gek. Het is nu droog en als we wakker worden hopelijk nog steeds. Morgen vroeg op en de komende dagen proberen op een redelijke manier de verloren tijd in te halen. Een dag rust is ook nooit weg al is er de steden hier weinig tot niets te doen. Het blijft bij een markt en wat lokaal voedsel proberen. Er staat nog een tochtje naar de DMZ later in de week op het programma maar dat heeft wat ons betreft niet de hoogste prioriteit. Is meer iets van, ben ik ook geweest. De komende dagen

  • Facebook
  • Twitter
 geven ze wisselvallig weer aan met matige wind. De richting hier niet zo belangrijk, het is altijd wind in de rug of tegen in de valleien.

Woensdag morgen onder een druilerige regen vertrokken en wel om 7.00 uur ’s morgens want we hadden wat in te halen. Na 20 km begon het net op tijd op te klaren. Onder een matig zonnetje, maar wel met droog wegdek een prachtige afdaling gemaakt van 14 km. Het weer veranderde ten gunste van ons en de jassen konden uit. Om ongeveer 12.00 uur aangekomen aan de kust en aan de volgende route begonnen. Weer veel vissersdorpjes met talloze kraampjes en restaurantjes. In het havenplaatsje een motelletje op de 3e etage boven een visrestaurant voor twee dagen genomen aan de boulevard en midden tussen de visafslag en restaurantjes. Dat ’s morgens om 3 uur de vissers vertrekken was niet helemaal ingecalculeerd, maar ja, een klein hard bed en je bent toch regelmatig wakker.

Diner was op experimentele basis, gevulde rauwe vis en gefrituurde ongepelde grote garnalen. De Koreanen zelf zitten heerlijk te smullen aan kleine tafeltjes op elke meter van de haven. Vis uitzoeken in een aquarium langs de straat, schoon laten maken en fijngesneden rauw genuttigd samen met wat bijgerechten. Verder is er niets te krijgen, alleen maar vis. Niet onze keuze dus de supermarkt gaf ons nog een escape.

Donderdag stond een bezoek aan het ‘National Park Seorak’ van Korea op het programma. Een groot tot in Noord Korea doorlopend natuurpark met kilometers lange Hiking Tracks tot hoog in bergen. De tracks zijn goed begaanbaar gemaakt en talloze Koreanen komen hierheen om hun sportieve daad te verrichten met volledige uitrusting. We vielen dus niet op met onze stuurtas en sneakers. Eerst een t

  • Facebook
  • Twitter
ochtje gemaakt naar een hoog in de bergen gelegen cave waar natuurlijk weer een paar beeldjes in stonden en in de middag een tocht naar een mooi uitzichtpunt boven in de bergen. De kabelbaan, die we eigenlijk wilden benutten deed het niet vanwege de harde wind. Via de 1 km uit stalen en in de rotsen uitgehakte trappen, toch boven gekomen. Het waaide zo hard dat je nauwelijks kon blijven staan. Het uitzicht was geweldig mooi. Ondanks de ondertussen slappe beentjes ook het laatste stukje nog maar gedaan en toen weer gauw naar beneden. Aan het einde van de middag hebben we Koreaans gegeten in een restaurant langs de terugweg want bij het motel zou het toch weer vis worden. In het restaurant was eerst niemand aanwezig en juist toen Adrie en ik stonden te overleggen hoe dit op te lossen kwamen er twee vrouwen op de vloer achter een paar tafels tot leven die daar lekker op de grond lagen te snurken. Lekkere stoofpot met hete pepers.

Vrijdag SPIERPIJN. Vandaag een route van 35 km. Onderweg hebben we aanwijzing gevolgd naar een traditioneel Koreaans dorp uit de 17e eeuw nog helemaal intact met de autochtone bewoners. Vlak bij het dorp werden we aangesproken door een man in een busje wat we kwamen doen enz. en dat we welkom waren in de kerk om koffie te drinken. Toen we het dorp binnenreden stond hij al te wachten en wilden ons graag het dorp laten zien. Het bleek de dominee te zijn van de Anglicaanse Methodistische kerk. We moesten zijn traditionele woning en de kerk bekijken. Tot onze verrassing had hij ook nog de lunch voor ons in petto. Buiten op een verhoogde “vlonder” waar weer het lage tafeltje op stond voor het eten, konden we plaats nemen en ons tegoed doen aan echt Koreaans eten. Vooral de hete gedroogde visjes hebben we maar laten liggen.
Vanmiddag hebben we toch nog een stukje richting de DMZ gefietst en zijn op 10 km voor de grens omgedraaid. Hier moet je een ticket kopen en verder mag je na 5 km alleen nog met de auto. De laatste dagen hebben we temperaturen van 25-30 graden en gunstige wind.
Vandaag een prachtige ochtend met de belofte dat de temperatuur op zal lopen tot tegen de 30 graden. Een tocht door valleien met de eerste 18 km vals plat, nu kunnen de meningen over vals plat uiteen lopen maar zo stond het beschreven. Gedurende deze eerste kilometers had ik een beetje last van visioenen. Eerst een beeld van een terras met een lekker kopje echte koffie met daarbij een punt appeltaart met verse slagroom, later zag ik in een brugleuning in de verte de duidelijke afbeelding van de M van een bekend fastfood rest.
De volgende 4 km werd klimmen geblazen en dan komt alles weer goed. De rest van de dag is het klimmen en dalen met mooie uitzichten over de omgeving maar ook stukken langs de vrij drukke doorgaande wegen. De drukte werd veroorzaakt door een extra vrije dag vanwege de geboortedag van Boeddha afgelopen vrijdag.
Tijdens een van de klimmen kwam er een politie naast ons rijden met een heleboel lawaai uit de auto speaker. Omdat ik dacht dat het aanmoedigingen waren er verder geen aandacht aan gegeven anders dan vriendelijk lachen. Maar uiteindelijk had hij toch het woord STOP uit zijn geheugen kunnen halen en werd ons duidelijk gemaakt dat we een helm op moesten doen en dat het zonder veel te gevaarlijk is. Nu draagt hier lang niet iedereen een helm ook niet op de motor dus een verbaasde blik was op zijn plaats. Met veel gestuntel en gehakkel maakte hij duidelijk dat de andere dag nog een fietser zijn arm had gebroken en dat het toch echt gevaarlijk is. OK, na dit opvoedende praatje met helm op verder.
Omdat de spierpijn in mijn bovenbenen zeker niet minder is geworden gedurende de dag mezelf voorgenomen geen genoegen te nemen met een hotel zonder lift. Hoe anders pakte het uit.
Om 4 uur het hotel vol vanwege het lange weekend een groet voetbaltoernooi en het feit dat veel dienstplichtige worden opgezocht door vaders en moeders of vriendinnen.

  • Facebook
  • Twitter
De truc om dan maar ontmoedigd met een vragende blik te blijven wachten voor de receptie werkte ook dit keer weer, er werd veel heen en weer gebeld en onder begeleiding van een persoonlijke assistente naar een ander hotel gebracht. Zonder lift en met kleine kamers.
In de nacht is het gaan regenen en in de ochtend waren er van de 30 nog maar 15 gr. over.
Omdat we toch een dag voorliepen op ons schema en het niet aanlokkelijk is om onder een poncho bergjes te slechten, leek het ons wel een goed moment voor een rustdag.
Terug naar het oorspronkelijke hotel met de luxere kamers. Gekeken of er al mensen vertrokken waren en ja hoor, om 1 uur konden we een kamer betrekken met grote bedden en als verwarming weer een mega plasma scherm.
Morgen gaan we het weer proberen, de verwachtingen zijn iets beter al blijft het erg wisselvallig.
Tot nu toe hebben we 1250 km afgelegd en nog ongeveer 250 km te doen. We hopen woensdag in Seoul te zijn en daar nog een paar dagen rond te kijken.
Vertrokken met een druilerig regentje en er maar het beste van hopen. We hadden de beschrijving wel even vlug doorgenomen maar niet goed tot ons door laten dringen. Klimmen, dalen, klimmen en tunnels. Er staat ook duidelijk in de beschrijving dat je gedurende de dag 10 km aan het klimmen bent en volgens mij is dat aan de magere kant en aan Adrie vragen we het maar niet. Het is evengoed een prachtige rit. Vroeg in de middag zijn we aangekomen bij de Reace Dam. Een grote dam voor een stuwmeer, waarbij een tentoonstellingsgebouw staat met uitleg. Net naast de dam hangt een enorme bel die is gegoten van granaathulzen van over de hele wereld, de bel weegt bijna 37,5 ton en de laatste onsjes worden aangebracht als Noord en Zuid weer verenigd zijn. Wij mochten nadat we een poosje met een leuke gids gepraat te hebben de bel, met een enorme houten stam een ram geven, wat een hele indringende resonerende lage toon te horen gaf. Tijdens deze klanken mochten we met de rug tegen de bel een wens doen. De vrede zal nu niet meer zover weg zijn. Toch gaf het wel een speciaal gevoel. Daarna verder en de regen begon serieus te worden dus toch maar de poncho’s onder uit de tassen gezocht. En ik kan wel zeggen dat zinnetjes in het routeboekje als “klim 1500 m 5-9%, 800 m klimmen 6%, tunnel 1400 m, klimmen eerst 400 m 10% dan 200 m 4% en dan 300 m 10%, je goed in je natte kleren gaan zitten.
De route de volgende dag loopt voor een groot deel langs een stuwmeer. Het wordt nu wel drukker en er is veel militair vrachtverkeer. Omdat de route ook deels over drukke wegen gaat vinden we het fietsen met regenkleding toch minder prettig worden. Veel opspattend water en je fiets op de kant van de weg waar ook alle rotzooi ligt en waar weinig ruimte voor uitwijken is.

Ook de tunnels vinden we minder geslaagd. Er loopt weliswaar een soort voetpad langs de weg maar dit is in wezen een kabelgoot en als ze nu alle tegels weer terugleggen dan is het nog wat maar op deze manier kan je er echt niet op fietsen. Dus maar wachten voor de tunnel totdat het iets rustiger is en dan snel er doorheen. De tunnels zijn wel goed verlicht dus hoeven automobilisten geen licht aan te doen. Daar heb je dan al die reflectors voor op je tassen.

Om twaalf uur werd het droog en begon de zon zich van zijn beste kant te laten zien. Nog een paar hellinkjes en als beloning de afdalingen. We waren toch blij dat we niet gekozen hadden voor de route verkorting de vorige dag want dan hadden we 60 km langs de grote weg moeten fietsen, dan maar wat meer inspanning leveren. ’s Avonds zijn we gestopt bij Hotel Bali. Dat moet toch wel wat zijn. Een heel groot complex aan het meer met zalen watersportaccommodatie restaurant enz. Geen kip te bekennen. Eerst alles doorzocht en zo waar ergens in een uithoek vond ik iemand die wel wist hoe je een kamer kon boeken. Het was de moeite waard. Een prachtige kamer met en groot balkon aan het meer. En wat stond er op het balkon? Een mooi wit bubbelbad, maar…. geen heet water. Dat werd tegen acht uur opgelost. In het restaurant hebben we ons tegoed gedaan aan een geweldige hamburger die in een groot koolblad gewikkeld in de oven bereid was. Natuurlijk weer met de nodige schaaltjes met hete kool, boontjes etc.

Het laatste stukje naar Seoul. Nog ongeveer 80 km en we zijn weer waar we vertrokken waren. We komen dicht in de buurt van de grote stad en dat is duidelijk te merken aan de bebouwing en aan het verkeer. De laatste 40 km fietsen we weer langs de Han River onder een strak blauwe hemel. Het prachtige fietspad wat hier ligt en wat gebruikt wordt door veel Koreanen om te biken en te joggen is een plezier om te fietsen. Veel in sportkleding uitgedoste Koreanen doen hier hun uiterste best om zich met hun idool te identificeren. Ik heb wel de indruk dat ze liever hun

  • Facebook
  • Twitter
held bewonderen dan zelf er naar te streven een prestatie neer te zetten. We krijgen veel complimentjes als we vertellen dat we zojuist de 1500 km vol hebben gemaakt.Aan het eind van de middag nemen we weer een kamer in het hotel voor de laatste 3 dagen van deze reis. Tevreden en blij dat alles goed is verlopen nemen we een grote bier aan de overkant van het hotel.

Adrie en ik hebben van deze reis erg genoten en veel indrukken opgedaan. Het is een prachtige afwisselende route en geeft een goede indruk hoe het is om Koreaan te zijn. Het land heeft een enorme ontwikkeling doorgemaakt de laatste tientallen jaren, wat goed te zien is in het dagelijks leven. Er wordt nog steeds heel hard gewerkt aan de infrastructuur en er zijn nog heel veel mensen die moeten inhaken op de ontwikkelingen.
Ze zijn gereserveerd en als je er om vraagt, zeer behulpzaam en aardig. Jammer is het dat er heel vaak een taalbarrière is en je toch met vragen blijft zitten.
Een prachtig land met een rijke historie en waar landschappelijk van alles aanwezig is en de temperaturen sterk kunnen variëren.

Annyonghi kasayo (good-bye).