Zuid-China

RENATE

  • Facebook
  • Twitter
Eerste indrukken van China. Wij worden keurig opgehaald met een grote bus. De fietsen zijn goed overgekomen, daar gaan we dan, over een prachtig aangelegd enorm groot vliegveld, overal planten en bloeiende bloemen. Mooi hotel op Shamian Island, het mooiste oud-koloniale gedeelte van Guangzhou. Het bijna gebruikelijke ritme. Fietsen in elkaar zetten en bijslapen.

De volgende dag eerst naar de aanbevolen markt, leuk en indrukwekkend. ‘s Middags gaan we op de fiets de stad verkennen en komen bijna high terug. Wat een drukte en bedrijvigheid. Overal kleine winkeltjes waar harde muziek uit komt, de chinezen houden van herrie. Het verkeer is een verhaal apart. Fietsers stoppen niet voor rood, voetgangers kijken niet uit, iedere auto die langs komt toetert keihard, zodat je stijf van schrik op je fiets zit. Onze fietsen zijn een bezienswaardigheid. De chinezen kijken, en wij kijken terug en zwaaien naar elkaar.

Drie fietsdagen en 175 kilometer verder. De weg gaat voornamelijk langs megalomane

  • Facebook
  • Twitter
gebouwen en wegen. Een fietspad langs 8, 6, of 4-baanswegen is heel gewoon en went snel. De mooiere routes komen dan nog. We zijn onder de indruk van wat we zien en van de hulpvaardigheid van de Chinezen. Er wordt nauwelijks Engels gesproken, dus voeren we dagelijks toneelstukjes op. Bij het bestellen van eten gaan we of de tafeltjes langs, of roepen knorknor, toktok en kwakkwak. En dan wachten wat er komt.
Een keer was helemaal top. De manager van een luxehotel sprak wat Engels en begon de hele kaart te vertalen. Iedere zin begon met maybe en iets onverstaanbaars. Uiteindelijk probeerden we te raden wat hij bedoelde, want hij begon dieren na te doen. Eerst maakte hij een sprongetje, wij roepen kangoeroe! Nee, toen sprinkhanen? Nee, kikkers? Jaaa geraden! Kamers regelen doet Rob door het maken van tekeningetjes, ook het afdingen gaat zo prima.

Wij fietsen per dag tussen de 40 en 80 km en dat gaat vrij moeiteloos. De klimmetjes van 5-7% kunnen we hebben. De enige klim in het traject van 12% met zo’n lengte van 2500 mtr doet ons de das om. Sjouwen dus en de fiets met zo’n 20 kg bagage naar boven sleuren. We voelden spieren waarvan we het bestaan niet kenden!

De Chinezen zijn zeer vriendelijk en hulpvaardig. De fietsen staan meestal in de lobby van het hotel, of in een apart zaaltje dat op slot kan gezet. Alles willen ze voor je doen, maar door ons gebrek aan Chinees en hun gebrek aan Engels blijft het handen en voeten werk.. Wanneer je in gebarentaal zegt dat het nu heerlijk warm is en de kou van gisteren gelukkig voorbij, komt men even later een elektrisch kacheltje brengen!

  • Facebook
  • Twitter
De eerste twee weken zien we geen andere westerlingen en voelen ons echt reizigers. We vergeten de Nederlandse politiek en alle ellende in de wereld en sluiten China langzaam maar zeker in ons hart. Het is even wennen als we in Yangshou weer groepen toeristen zien. De overdonderende schoonheid van het Karstgebergte maakt het weer goed. We zien een imponerend mooie show, uitgevoerd door 600 performers op een meer omringd door de bergen. Terug in het guesthouse zitten we in de zwoele avond een poosje met een glaasje van het geweldige schouwspel bij te komen.

Een van de andere fantastische ervaringen is de fietstocht van XingPing naar Guilin, 68 km. Het is de zwaarste tot nu toe. 30 km over een dirtroad – keien, kuilen, zand en stof -waarvan 15 km stijgend tot 10%. Het is dat we inmiddels getraind zijn, want dit hadden we twee weken eerder niet klaargespeeld. Prachtige uitzichten, onvergetelijk.

China blijft ons boeien juist door zijn uitersten: Een vrouw met haar buffel, ploegend

  • Facebook
  • Twitter
door de modder, met een mobieltje aan haar oor. Zeer “luxe” hotels met een prachtige entree, maar lekkende douche, kapotte airco en gaten in de handdoeken en gordijnen. Megalomane gebouwen en eenvoudige hutjes. Prachtige auto’s (Lexus of nep BMW) met daarnaast handgetrokken karren. Achtbaans wegen tegenover verschrikkelijke dirtroads.
Onze reis heet: “De Ontmoeting”, en dat is precies wat we doen, mensen ontmoeten. De Chinezen, willen zo graag met je in contact komen om hun ‘Chinglish’ te oefenen. In een restaurant komt er altijd wel iemand naar je toe die wat Engels spreekt. Je moet er wel tegen kunnen dat er naar je wordt gekeken. Mijn lekke band werd voor ons hotel verwisseld door Rob onder toezicht van een deel van het personeel. Dan moet je als je vertrekt wel even naar je publiek zwaaien!

Trouwens ook als je als enige in een restaurant eet en al het personeel, inclusief de kok, op een afstandje staat te kijken hoe wij met stokjes eten. Best goed eigenlijk vinden we, vergeleken met andere Nederlanders tenminste, maar dat weten zij niet! Er wordt gelachen en gegiecheld en veel nihau en cece gezegd.

Het was trouwens onze laatste reserveband. Bij een alleraardigst en reuze handig fietsenmakertje vonden we een passende band met iets andere breedte. In een mum van tijd had hij hem om het wiel gelegd en regelde en passant ook maar even mijn versnellingen. Het fietsen ging daarna als een speer, alleen mijn versnellingen trappen een beetje door, jammer dan. Werk aan de winkel voor Rob! Het leuke is, dat het fietsenmakertje een hele tijd heeft meegefietst om er zeker van te zijn dat we de goede weg namen! Wij hebben hem voor band + omleggen 5 Euro betaald, kom daar hier maar eens om.

  • Facebook
  • Twitter
We doen iedere dag weer leuke nieuwe ervaringen op en zijn alle drie intens tevreden over deze reis. Hoogtepunten waren het verblijf in het schitterende Karstgebergte, de vele ontmoetingen met de chinezen, ons noodle of wontonsoepje om 11 uur ’s morgens in een zwartberookt gat in de muur, zittend op minikrukjes. Het zwaaien en roepen en de verbaasde gezichten van de chinezen. De vaak ongevraagde hulpvaardigheid, en hun gevoel voor humor. Het fietsen door hun dagelijks leven, kinderen naar school, oma’s met babies op hun rug. Het gesjouw met 2 emmers aan een stok, het ploegen met buffels, het wassen met de hand in stroompjes, de schitterende rijstvelden, de geur van bloeiende jasmijn. Het prachtige ochtendlicht als we weer vroeg op de fiets zaten om ons in hun leven te storten.

Deze reis zal ons lang bijblijven. We hebben bewondering gekregen voor het harde werken en leven van de Chinezen en voelen ons bevoorrecht dat wij in een welvarend land zijn geboren. We nemen met weemoed afscheid van China.