Thailand, Laos en Cambodja, Chiang Mai – Siem Reap

JAN EN THEA

woensdag 17 oktober

  • Facebook
  • Twitter
Maandenlang hebben we er naar uitgekeken sinds we de reis boekten bij Asian Way of Life. We starten in Thailand, fietsen eerst naar de Gouden Driehoek en slaan dan linksaf naar Laos waar we langs de Mekong fietsen (of varen?) naar Vientiane. Vervolgens steken we over naar Laos, maken daar een lus op het Boloven Plateau, een prachtige streek en volgen de rivier tot Cambodja. Daar steken we weer de rivier over en fietsen tenslotte naar het tempelcomplex van Angkor bij Seam Reap in Cambodja. Laatste dag voor vertrek: fietsen inpakken in de dozen die ik bij John Vermeulen heb gehaald. Voorwielen eruit, trappers eraf en de wielen weer tegen het frame plakken zodat het geheel niet te breed wordt. Reserve onderdelen erbij, de dozen op lengte maken en dichtplakken. Het feest kan beginnen…

donderdag 18 oktober

De reis gaat voorspoedig, eerst bijna 13 uur vliegen naar Singapore, daar op dat prachtige vliegveld bijna 3 uur wachten en dan doorvliegen naar Chiang Mai in het noorden van Thailand.

vrijdag 19 oktober

De fietsen zijn heel meegekomen en de chauffeur brengt ons in zijn pickup -met zelfgemaakte huif- naar het hotel. Feest der herkenning: het is heet, de stad ruikt zoals alle kleine steden in Azië en het verkeer rijdt links. Even pinnen. Het zwembad van het hotel is lekker verfrissend. In de avond naar de markt.

zaterdag 20 oktober

Een lui dagje? Waren we wel van plan, maar ik heb toch eerst de fietsen uitgepakt en

  • Facebook
  • Twitter
weer in orde gemaakt. Dus ook even uitproberen hoe het ook al weer was: dus we fietsten een rondje, nee vierkantje, langs de grachten van Chang Mai. Er staan hier en daar nog stukken van de oude stadsmuur die de inwoners ooit moesten beschermen tegen roversbenden of Chinese legers, maar het verkeer is een vrolijke moderne chaos van tuk-tuks, zelfgebouwde busjes en auto’s waartussen wandelende vrouwen met handkar waarop hun hele handel van de dag is uitgestald. Mooiste vehikels: brommers met zelf gelast zijspan, waarop ook een invalide in rolstoel kan vervoerd worden. Maar je kunt er ook je complete keuken met wokbrander en snij- en toonbank op monteren. Oh ja, het kon niet uitblijven; onderweg ook nog twee tempels bezocht. Heel veel goudkleurige beelden, prachtige dakranden en schitterende Boeddha’s in hele donkere tempels. Op de verlichte zaterdagmarkt, vlakbij ons hotel, hebben we eerst gegeten en daarna nog wat kleren gekocht en nu zitten we aan de rand van het zwembad.

zondag 21 oktober

Vandaag naar een tempel, die boven op een berg ligt bij Chang Mai. Om dat op de fiets te doen is ons nog wat te heftig, dus een taxi brengt ons er naar toe, wacht daar 2 uur en brengt ons weer terug voor 500 Baht (12USD) en evenveel als het maandelijkse staatspensioen van een Thai…) Een heerlijke toeristenkermis rond een werkelijk prachtige tempel met alles echt goud wat er blinkt. Op sommige pleinen treden danseressen op, vrome mensen lopen een rondje met een namaaklelie en er wordt heel veel gebeden en geofferd. Het is erg druk maar, net als in het verkeer, de Thai maken er geen herrie bij en vervelend dringen doen ze niet. Er lopen weinig Westerse toeristen. Voordat we weer de taxi instappen eten we nog even in het ‘restaurant’ onder tentzeil: vers gewokte noedels met groenten en kruiden.

maandag 22 oktober

Laatste dag in Chang Mai. Ook vandaag weer erg heet. Op de fiets naar twee mooie tempelcomplexen: Wat Chedi Luang en Wat Chiang Man. Bij het eerste Wat eten we wat, rijst met een onduidelijk soepje eroverheen: wat lekker! Wat ’t kost? Bijna niks. Om de spieren wat te laten wennen, fietsen we wat rond buiten de oude stad over de Phing rivier, drinken wat aan de oever en keren hotelwaarts als het wat donker begint te worden.

dinsdag 23 oktober

“It giet aon” voor onze Friese lezers. Voor negenen op de fiets de stad uit, een paar keer onder een snelweg door, maar na 10 km komen de rijstvelden, palmbomen en allerlei soorten kamerplanten die hier uitgroeien tot forse bomen met soms prachtige bloemen. Omdat we de rivier volgen is het vlak maar na 40 km moeten we de eerste keer echt op de pedalen. Bij het zoveelste mooie tempelcomplex in een klein dorpje gaat er een noedelsoep goed naar binnen en met een paar kleine bananen erbij, halen we het resort, waar we een kamer hebben gereserveerd. De airco op de kamer werkt prima en dat hebben we verdiend.

woensdag 24 oktober

Een slurf is toch een handig lichaamsdeel. Je kunt er mee water drinken en sproeien, ademhalen als je zelf onderwater ligt, allerlei dingen mee vasthouden, een opstapje maken zodat de mahout gemakkelijk op je nek kan klimmen, boomstammen rollen en, ja echt, een schilderij maken. Dat laatste hadden ze van mij niet hoeven leren op het Elefant Training Centre in Chang Dao, maar de rest is leuk om te zien. Van fietsen kwam vandaag niet veel, want we bezochten ook de grotten van Chang Dao. Altijd verrassend wat de mens in de stalagmieten en stalactieten ziet en uiteraard zijn er ook op de heilige plekken altaartjes in de grotten gezet. Vannacht geen airco maar het is fris genoeg in het Park.

donderdag 25 oktober

  • Facebook
  • Twitter
Nog nooit zulk warm weer -ruim 30 graden- en nog nooit zo veel lieve smsjes en zo weinig cadeautjes op mijn verjaardag gehad. Mijn enige echte cadeau rijdt ook vandaag achter me op de fiets, belt als het ‘tied veur een pafke’ is en bestelt op tijd een biertje, maar verder verraad ik niks…. Heuveltje op, heuveltje af is het vandaag, door teakbossen maar ook met mooie groene bergen in de verte met de grens naar Birma. Op een leuke groentemarkt met veel mooie onbekende groente, drinken we een paar lekkere koele ijskoffies uit blik. We landen weer op een prachtig wat verouderd park, waar we een bungalow huren, natuurlijk eerst een biertje drinken en daarna heerlijk eten.

 

 

 

vrijdag 26 oktober

Ook vandaag weer lekker heet en we krijgen al direct een 4 km lange helling van gemiddeld 5% voor de wielen. Gelukkig is het niet al te druk en na een tijdje mogen we van de drukke tweebaansweg af, een klein weggetje op. Genieten van de rust tussen de akkers met mais, kool, rijst, tabak, aardappels, tomaten en nog veel meer, maar nog geen papavertjes te zien. Uiteindelijk belanden we in Fang . Oh ja, natuurlijk staat er vóór het avondeten nog een tempel op het menu.

zaterdag 27 oktober

Makkelijk fietsdagje vandaag, door het boerenland, bijna helemaal vlak. Bij aankomst volgende etappe huren we een bungalowtje aan de rivier de Mae Kok. Om goed zes uur valt hier de duisternis in en is het aangenaam warm, geschikt voor een Thaise schotel .

zondag 28 oktober

Hier in Tha Ton, hoog op een heuvel, is een prachtige, taartvormige tempel gebouwd: Chedi Kaew die ingericht is als museum. Het is wel een halfuurtje lopen want te steil om te fietsen, maar de moeite zeker waard. En we zijn nog niet tempelmoe. Helemaal geen gefiets vandaag want we zakken in een slank bootje een paar uur de rivier af naar alweer een bungalowpark. ‘Afzakken’ is toch een stevig potje rotsen ontwijken en de juiste plek kiezen bij de vele stroomversnellingen. Prachtige bungalow in een soort paradijs aan de rivier. En het eten, ook al prima!

maandag 29 oktober

Vandaag brengt Nan Kodo, de bevlogen eigenaar van het bungalowpark, ons in zijn Suzuki-jeep met 4wd naar verschillende bergdorpen. Maar eerst stoppen we bij het olifantenpark waar ruim 20 van die prachtige lieve lomperikken met hun baasjes staan te wachten op werk. In de bergdorpen zijn alleen hele oude vrouwen en kleine kinderen, de rest is op het land en haalt de rijstoogst binnen. Gelukkig spreekt Nan de taal van die bergstammen zodat ik foto’s van de mensen kan maken. Bovendien is hij een goede kok, dus maakt hij ook een heerlijke lunch. En nog steeds geen papavertjes? Neen, dat is in Thailand al zo’n 20 jaar verboden, dus staan er nu koffieboompjes en theestruiken, gescheiden door prachtige vergezichten en zeer steile en zeer hobbelige paden. Goed geklutst komen we voor donker weer ‘thuis’.

dinsdag 30 oktober

Opmerkelijk: overal kom je grote posters tegen van koning Bhumipol en koningin Sirikit die dit land al ruim 50 jaar regeren. Heerlijk fietsdagje vandaag, flink aantal kilometers en na de eerste moeilijke 10 ruim 80 vlakke en licht heuvelachtige kilometers. Ja, wel zweten, maar dat merk je pas als je stopt. We slapen alweer in een bungalow.

woensdag 31 oktober

“t Is maar een buitje” dachten de mensen toen de zondvloed begon. Het regende

  • Facebook
  • Twitter
vanmorgen flink, maar gelukkig werd het, voor we ons zorgen gingen maken, na een klein uurtje droog. We fietsten vandaag naar de Birmese grens, waar een echte grensovergang is. En kennelijk trekt zoiets veel mensen en handel, want het is er echt druk op straat met alle mogelijke handel. We slapen in een bungalowparkje aan de rivier die hier de grens met Birma vormt.   donderdag 1 november We fietsen in het hart van de vroegere opiumteelt en -handel. Het goedje waar diverse oorlogen om gevoerd zijn. Het ging er daarbij vooral om, wie er het recht had om erin te handelen. We leerden dit en de verschrikkelijke gevolgen van het gebruik in het Opiummuseum in Chang Saen. Na een klim van 9% over 700m (‘in ’t rood’) en de heerlijke afdaling, daar is ie dan: de Mekong. breed- en snelstromend bij het middelpunt van De Gouden Driehoek, het drielandenpunt van Thailand, Birma en Laos. Direct een biertje en een heerlijk bord eten aan de oever en daarna, voorbij de kermis met een groot gouden beeld, naar het hotel.

vrijdag 2 november

Een volle dag fietsen dicht langs de kronkelende Mekong. En omdat de weg toch soms te steil is, 10-15%, moeten we er wel een paar keer af. Maar bovengekomen is er dan meestal een prachtig uitzicht over de rivier en altijd ‘tied veur een pafke’. Vroeg in de middag zijn we in Chiang Kong. De douane wil natuurlijk onze passen zien en afstempelen en nadat we tickets hebben gekocht, worden de fietsen aan boord gehesen, een heel gehannes. Vaarwel Thailand, land van de lachende mensen. Na 5 minuten varen evenveel gehannes om die fietsen weer aan wal te hijsen, een visum te kopen en weer een stempel later zijn we op Laotiaanse bodem . Gelukkig weer aan de rechterkant fietsend naar het hotel. Het Laosbier smaakt goed en koken kunnen ze hier minstens evengoed als aan de overkant.

zaterdag 3 november

‘Man’s extremity is God’s opportunity’ vermeldt het suikerzakje bij de koffie in Pak Beng waar we zijn aangeland na een boottocht van bijna zes uur. Met de fietsen op het dak van de boot gebonden, was het een ontspannen tocht over de Mekong. Gelukkig zaten we een beetje voorin, want de oude 6-cilinder dieselmotor staat achterin lekker veel lawaai, hitte en stank te schoppen. Ik had gehoopt op smalle doorgangen tussen grote rotspartijen, maar niks daarvan. Al weer een dag zonder zorgen… Oh, ja: vanmorgen voor het eerst eventjes miljonair geweest, want 1.000.000 Kip (125 USD) uit de ATM getrokken.

zondag 4 november

Alweer een dag op de boot. Het is mistig als we op de schuit stappen en een uurtje later regent het ook een tijdje. Deze boot maakt beduidend minder herrie, dus kan ik heerlijk lezen. Helaas komen er bij een tussenstop een aantal Laotianen aan boord met een ghetto blaster, die knalhard aan moet. En met flink wat alcohol erbij wordt het echt gezellig aan boord, voor hun. Na zeven uur varen gaan we in Luang Prabang aan land en vinden er het Senesoek Hotel, in koloniale stijl opgetrokken, prachtig, prijs navenant.

maandag 5 november

  • Facebook
  • Twitter
Luang Prabang heeft een mooi centrum, met veel nette koloniale huizen en trottoirs, en het verkeer is er even rustig en gemoedelijk als in Chang Mai: geen getoeter, geen middelvingertjes omhoog, slechts af en toe een knetterende brommer of tuktuk. De meeste brommertjes en scooters hier zijn met viertaktmotors uitgerust. Moeders met het kleinste kind dat net kan staan, tussen haar benen, het andere kind op de buddyseat met de armpjes om haar heen en moeder zelf telefonerend of een parasol ophoudend: heel gewoon. Vandaag de echte toerist uitgehangen: terrasje, rustig rondgefietst, het voormalig paleis van de koning bezocht en uiteindelijk heel lekker gegeten in een restaurant van twee Belgen. Maar als aperitief: een echte Leffe, samen met twee Britse meiden. Nog nooit gefietst, kopen bikes via eBay, vliegen naar Kazakstan en belanden via Tibet en China aan ons tafeltje in Laos. Geweldig; zagen onze fietsen staan op straat en wilden weten van wie die waren.

dinsdag 6 november

Het is vandaag niet heet, nee snikheet. En omdat de tempelhonger nog steeds niet is gestild, gaan we naar de mooiste van de stad: Wat Xieng Thong. Inderdaad een hele mooie en meteen ook hartstikke vol toeristen. Fijn voor de Laotianen, het seizoen is echt begonnen. Om de kuiten soepel te houden gaan we naar Ban Phanom. We zien wel het vliegveld, maar het dorp met de wevende vrouwen vinden we niet. Terug naar de stad, dan maar bijna 400 treden omhoog naar de Wat Phrabat Neua, met een mooie liggende Boeddha en een ruim overzicht over de stad en de Mekong. De fietsen staan er nog steeds als we weer beneden zijn en die brengen ons -bijna automatisch- naar het mooiste terras aan de rivier.

woensdag 7 november

De vergezichten die voorbijkomen zijn ‘adembenemend mooi’. Maar als je geen adem hebt omdat het 15 km alleen maar met bijna 6% omhoog gaat, daarna 16 km alleen maar naar beneden en dan 21km weer omhoog, dan liggen die vergezichten daar mooi te wezen, maar wij zien ze bijna niet. Gelukkig voor ze dat we af en toe af moeten stappen, dan hebben we even aandacht voor ze. Ja, een zware dag en dan smaakt een Laobiertje op het terras van het guesthouse verrekkes lekker. En het vergezicht? Dat heeft als een verwend kind dat te weinig aandacht kreeg, vlug een mistsluier voor haar gezicht gehangen.

donderdag 8 november

Vanaf 1380m eerst 1 km lang klimmen, dan dalen naar 1178m, weer klimmen naar 1240m, dalen naar 946m en weer omhoog naar 1329m, omlaag naar 1207m, klimmen naar 1271m en weer dalen naar 1100m en tenslotte klimmen naar 1421m. ’t Is flink werken vandaag voor we ons Laobiertje verdiend hebben. Maar na een goed bord gebakken rijst met groente en een lekkere douche zijn we weer helemaal het mensje. In het centrum van het bergdorp ligt een klein soort sloppenwijkje waarbinnen de markt wordt gehouden. Heel veel voor ons onbekende groente, prachtige vogels, levende en dode, worden er verhandeld. En er worden allerlei gebraden visjes aan stokjes verkocht door vrouwen met soms mooie getekende koppen.

vrijdag 9 november

Makkie vandaag, veel afdalen maar op sommige plaatsen een echt slechte weg. Zo slecht dat Thea een keertje onderuit gleed in het scherpe grind. Wondjes aan knieën, benen en hand, en het fietsstuur scheef. Goed uitgewassen en verder geen probleem. Een Laobiertje voor de schrik, douchen in de bungalow en straks ongetwijfeld weer goed eten en slapen.

zaterdag 10 november

De weg bestaat weer uit los grind en zand. Het decor is nog steeds een prachtig karstgebergte met langs de rivier af en toe wat rijst en groente. En bijna geen tempeltje te zien. Hier in Vang Vieng, een druk rugzaktoeristenoord, huren we een prachtige kamer met airco in Le Jardin Organique Guesthouse, aan de rivier.En we eten met Gerard en Patricia uit Biddinghuizen die van Vientiane naar Chang Mai fietsen.

zondag 11 november

Onze dag zit er weer op en gelukkig niet zoveel slechte stukken weg als gisteren tegengekomen. Deze weg, die de twee belangrijkste steden van Laos verbindt, wordt toch af en toe wat verbeterd. Maar bij wegwerkzaamheden ziet dat er dan wel wat anders uit dan bij ons op de A2. Twee jongens op scooters zagen ons in het voorbijrijden ploeteren bergop en haalden in het eerstvolgende dorp twee flesjes water voor ons. Waren Franse twintigers bleek tijdens de lunch; naar Hanoi gevlogen, hadden daar scooters gekocht en toerden nu door Noord-Vietnam, Laos en Thailand. Vandaag weer geen internet, gisteren gelukkig wel maar de snelheid was in Vang Vieng maar 2,5 of soms 5Kb/s en om de haverklap viel het contact met de server weg, vanwege te veel gebruikers.

maandag 12 november

Na 25 km verlaten we de drukke weg naar Vientiane en komen op een vlakke weg met rijstvelden. ’t Is heerlijk rustig fietsen door dorpen met loslopende koeien met kalfjes en vaarzen, hanen en een kloek met kuikentjes, en prachtige hangbuikzwijntjes met hun biggetjes. Helaas is de pret van korte duur; weer een fikse klim van 1,3 km waarvan de helft 10%. We eten langs de weg, noedelsoep met groente en drinken veel want het is weer flink heet vandaag. Weer met 9% omhoog. Thea heeft even echt genoeg van al het geklim. Gelukkig vinden we in het Vasana Nam Ngum Resort een prachtige kamer en met een terras aan de rivier. Bij een glas Laobier is de stemming weer vlug boven nul.

dinsdag 13 november

  • Facebook
  • Twitter
Ja, we zijn in Vientiane! En die 66 bijna vlakke kilometertjes van vandaag, hebben ons geen pijn gedaan. Echt een heel andere stad dan Luang Prabang: veel groter, veel drukker, veel meer lawaai en veel megalomane bouwsels en monumenten. Ook opvallend: op gebouwen met Laotiaanse vlaggen wappert ook bijna altijd de rode vlag met hamer en sikkel van China. Oh ja, onderweg weer even gestopt bij een tempeltje, minder goud maar is leuker beschilderd dan de vorigen. Natuurlijk vanavond even naar de boulevard langs de Mekong gewandeld. Helaas is de rivier hier nu, in het droge seizoen, niet die machtige brede stroom maar liggen er eilandjes in de rivierbedding. Gelukkig gaat de zon er wel mooi onder. We gaan 3 nachten slapen in het Lao Hotel in een mooie ruime kamer.

woensdag 14 november

Wat een luxe: ontbijten in de tuin van het hotel en vandaag eens niet alle spullen in de fietstassen stoppen. Op de ochtendmarkt kan Thea de verleiding van de mooie zijden stoffen niet weerstaan en 2 uur later heeft ze dus een op maat gemaakte Lao-omslagrok. De mooiste tempel van de stad, What Tat Luang, heeft een reusachtige liggende Boeddha en nog veel meer moois. Helaas, het museum is gesloten. Tegen de avond worden bij de boulevard op verschillende plekken zumba-achtige workouts gegeven waar honderden vrouwen en een enkele man aan meedoen. En waarachtig, op een fel verlicht podium wordt een Chinese dansvoorstelling gegeven.

donderdag 15 november

Op ongeveer 7 kilometer van Vientiane ligt een beroepsopleidingscentrum voor vrouwen die willen leren weven, stoffen verven of een bedrijf willen starten. Het weven en verven gaat op de traditionele Laotiaanse manier. Wij daarheen natuurlijk en nadat we er vier keer in de buurt op en neer gefietst waren, zagen we het bord toch eindelijk. Een mooie rustige plek en lieve mensen, die ook katoen maar meest zijde weefden op simpele weefgetouwen. Alle verven werden gemaakt van natuurlijk materiaal, dus volgde Thea een cursus en verfde een mooie katoenen sjawl. En we kregen er een tradioneel bord noedelsoep bij.

vrijdag 16 november

We fietsen weer, vandaag verder naar het zuiden naar Nong Khai. Voordat we over de Friendship Bridge oversteken naar Thailand, bezoeken we het Boeddha Park. De weg er naar toe is erg slecht en de beelden in het park zijn slecht onderhouden. Het leek meer een soort rariteitenkabinet. En zoals vaker: aan de grens weer een hoop gedoe voordat je de juiste formulieren hebt ingevuld en de stempels in je paspoort hebt. In Nong Khai huren we een bungalow, een bamboehutje op palen, in het Mut Mee Guesthouse. En eten er heerlijk.

zaterdag 17 november

Het had wat voeten in aarde vanmorgen om dollars te wisselen, maar om elf uur zaten we toch op de fiets. Een saaie vlakke etappe langs een drukke tweebaansweg en heel vaak wind tegen. Weer veel goed verzorgde tempeltjes en rijst en groenten langs de weg; een duidelijk verschil met Laos. En een goed geasfalteerde weg. We slapen vannacht in een ‘hotel’ aan de rivier. Aan de buitenkant lijkt het een rijtje schuurtjes, maar binnen is een schoon bed, douche met toilet en airco. Komt goed!

zondag 18 november

Geen ontbijt in het hotel, dus eerst naar de 7-Eleven, waar we drinkyoghurt, cakejes, sandwiches en sojamelk kopen voor onderweg. De route is ook vandaag weer vlak en gelukkig verlaten we de drukke 212 twee keer en rijden we door mooie dorpjes met heel veel rubberplantages en rijstvelden daar tussenin. Onderweg belanden we op een prachtige markt, waar weer van alles te koop is. Straks slapen we in een prima bed in het hotel aan de rivier.

maandag 19 november

Vroeg in de ochtend komen de bootjes over de rivier vanuit Laos, volgeladen met groente, visjes en beesten die hier op de markt verkocht worden. Dus wij ook vroeg op en er naar toe want het is vlakbij het hotel in de hoop dat we ook de monniken zouden zien die elke morgen ook daar komen en dan hun kostje bij elkaar bedelen. Helaas geen monnik gezien, dus na het ontbijt weer op de fiets. Weer de drukke 212 op die hier wat heuvelachtiger begint te worden. Na 20 km slaan we af, Ban Ho Kham in en belanden op een schoolplein waar volleybalwedstrijden worden gehouden. We staan even te kijken en krijgen direct een heerlijke ijskoffie aangeboden. I love Thailand. Na een korte stop bij merkwaardige, grote stenen in Ban Ahong, hebben we ruim twee uur later een hotelkamer en ons Leobiertje op het terras aan de rivier in Beung Kan.

dinsdag 20 november

‘De morgenstond heeft goud in de mond’ en het is waar: de Mekong ziet er prachtig uit. Normaal maken we dat niet mee maar het is vandaag vroeg op want er liggen 90 km op onze bandjes te wachten. Het schiet goed op, want de 212 is een goede brede weg, maar als we ervan af zijn, is het pas leuk en ontspannen fietsen, want dan komen we door dorpjes en rubberplantages, over gravel- en betonwegen. De Pat Tai onderweg smaakt weer prima en vroeg in de middag vinden we een prima bungalow aan de rivier.

woensdag 21 november

Wat hebben witte reigers en buffels met elkaar? Zulke dingen vraag ik me af, terwijl we naast elkaar, langs de Mekong fietsen in het boerenland. Op de 212, als we kilometertjes maken, hangt Thea als in mijn wiel. Vroeg in de middag belanden we in Nakhon Phanon waar een echte RK-kerk staat, uit 1920.

donderdag 22 november

’t Is weer snoeiheet vandaag, dus voor de boeren goed weertje om de rijst te drogen. Gewoon op straat doen ze dat, geen probleem. Aan de volgende oogst wordt al druk gewerkt; er staan al veel velden onder water voor de nieuwe plantjes. Einddoel voor vandaag is That Phanon waar een van de belangrijkste tempels van Thailand staat die in de Laotiaanse stijl is gebouwd. Volgens onze reisbeschrijving zit er 110 kg goud op dat ding. En ’t is een mooie. We slapen weer in een hotel aan de rivier.

vrijdag 23 november

Een lange hete dag, weinig leuke dorpjes. Langs Som Kha, in 1940 werden hier 7 mensen geëxecuteerd omdat ze weigerden hun katholieke geloof af te zweren. Ze werden zalig verklaard en er is een monument met een moderne kerk op die plek opgericht. Een stuk verderop hebben de Japanners een 1600m lange brug over de Mekong gebouwd naar Savannakhet in Laos. Kostte ook enkele mensenlevens, maar een monument of een zaligverklaring zat er niet in. Welnee. Wel een mooi beeld van een naga, de god van de rivier. Volgens de mensen hier leven naga’s in de Mekong en valt er niet te spotten met die 10m lange slangen, die roodgroene koppen hebben. Je moet ze dus te vriend houden en veel aan ze offeren. En een paar keer per jaar een festival houden met veel vuurwerk.

zaterdag 24 november

Lawaai op het dak: Regen! Maar om negen uur is het droog, zijn de fietskes goed gewassen en kunnen we de weg op. Heerlijk fris, dus kilometers maken vandaag. Tegen twaalven lunchtijd. We stoppen bij een viersterrenrestaurant op wielen langs de weg. Zoals meestal bestellen we in gebarentaal en met aanwijzen wat we willen eten en ‘bier’ verstaat iedereen. Terwijl de kokkin iets heerlijks maakt, haalt de baas op zijn brommer bier voor ons. Menu: rijst met kip en komkommer met een sausje erbij en een kommetje heerlijke bouillon. Het bier wordt met ijs en een rietje geserveerd in plastic bekertjes. Heerlijk! ’s Middags lezen we een keertje niet goed en moeten 3 kilometertjes terug, maar we belanden toch aan de Mekong in het Song Khon Resort, een bungalowpark met heel veel orchideeen.

zondag 25 november

Het is half bewolkt, goed fietsweertje. Ook vandaag weer veel kilometertjes met twee keer een pittige helling van 2,5km. Niet veel te zien onderweg, de zoveelste waterval en bijzondere rotspartij laten we mooi liggen.

maandag 26 november

We zijn weer in Laos, aan de andere kant van de Mekong, fietsend weer aan de rechterkant van de weg. Gebruikelijke verwarring aan de grens, niet aan het goede loket etc. Maar voor 35USD p.p. mogen we weer Laos in. Ook hier hebben de Japanners een brug over de rivier gebouwd, die net als bij Vientiane en bij Savannakhet, Friendship Bridge is gedoopt. Geen opwindende dag vandaag, we slapen in de stad in het Pakse Hotel en hebben op het dakterras genoten van de ondergaande zon en het lekkere eten.

dinsdag 27 november

Alleen maar klimmen vandaag, bijna 40km lang, want we gaan het Bolovenplateau op. Eerst gemiddeld 2%, later bijna 4%; voor ons betekent dat alleen maar op het kleine blad. Elke 10 km even uitpuffen. We rijden tussen hutjes met prachtige datura’s en veel koffieboompjes. De gehuchtjes hebben geen naam. Rechtsaf naar een resort met bungalows en uitzicht op twee watervallen. En vooral, hier op 900m hoogte is het heerlijk koel: 22 graden, lekker om te slapen.

woensdag 28 november

  • Facebook
  • Twitter
Nog een uurtje stevig klimmen naar 1180m en dan rustiger klimmen naar 1280 m, het hoogste punt van dit rondje op het Bolovenplateau. Door de hoogte en omdat het bewolkt is, is het lekker koel. Er wordt hier veel koffie verbouwd en overal in de dorpen liggen de bonen voor de huizen te drogen. Naarmate we hoger komen worden de dorpen armoediger, maar wel gezelliger want de koeien, de hanbuikzwijntjes en hanen met de kippen en kuikens lopen weer vrolijk op straat. Na het hoogste punt volgt altijd een afdaling en dat gaat goed: 59 km verder landen bij de bekende, maar niet spectaculaire watervallen van Tad Lo in een bungalow.

 

donderdag 29 november

Vandaag alweer vanaf het begin stevig omhoog, maar intussen hebben we zoveel klimconditie opgebouwd dat ook 12% ons niet laat wandelen, als het niet te lang duurt. Tussen de koffie- en de rubberbomen wederom veel leuke dorpjes met enthousiaste kinderen die ‘Sawadeeh’ roepen . Het lag in de bedoeling ruim 50km te fietsen, maar omdat we dat punt al zo vroeg bereikten, besloten we om door te fietsen, waardoor we uiteindelijk ruim 110km gefietst hebben. We eten op een mooi terras aan de Mekong.

vrijdag 30 november

Omdat we besluiten niet naar Wat Phu te gaan, varen we met de pont in katamaran-uitvoering weer terug naar de oostelijke oever en rijden verder zuidwaarts over de saaie 13. Af en toe een verrekes steil klimmetje maar het is de moeite waard, een prachtig resort. Uitzicht over een vlak soort weiland met buffels en witte reigers, een wetland in Laos. Om kwart voor zes is het donker en hangt er mist boven de wetlands.

zaterdag 1 december

Geen gefiets, wel geolifant vandaag. Op een bamboebankstelletje op de rug van een olifant is het echt genieten terwijl je rug door het voortdurende gewiebel een urenlange ontspanningsoefening doormaakt. Uiterst langzaam brengt het prachtige beest ons eerst door de jungle omhoog naar Phou Asa, de ruïne van een nederzetting boven op de heuvel. Daarna door de zompige rijstvelden naar de wetlands. Over de rotsen of door een halve meter diepe modder, het gaat allemaal heel rustig. Als hapje voor onderweg sneuvelt er af en toe een flinke struik of slurpt zij een flinke plas water naar binnen. De rest van de dag is luieren, lezen en eten; prima bezigheden op dit prachtige plekje in het zuiden van Laos.

zondag 2 december

Vlinders, prachtige grote vlinders vliegen er hier rond. Grote zwarte met gele strepen, met blauwe of bruine vlekken. Oranjetippen, drie keer zo groot als de oranjetipjes bij ons, Prachtige grote groene met lichte streepjes. Een saaie route vandaag over de 13, voorafgegaan door 10km gravel met kuilen en besloten in een wankel veerbootje.

maandag 3 december

In de Mekong liggen heel veel eilandjes en dat maakt de rivier soms wel 14km breed. Met de ferry varen we weer terug naar de linkeroever, gaan de 13 weer op en 20km verder weer naar de rivier. Nu steken we over en fietsen over een oude spoorbrug naar weer een ander eilandje. Spoorbrug? Ja, de Fransen hebben in de 19e eeuw gepoogd de rivier geschikt te maken voor goederenvervoer en wilden de grote watervallen die onneembaar zijn voor de schepen, vermijden door over Don Kone en Don Det een spoorlijntje aan te leggen. Het project mislukte en er staat nu alleen nog een heel mooi oud locomotiefje op een paar metertjes rails. De watervallen zijn niet zo spectaculair in dit droge seizoen, maar er komt toch een enorme massa water naar beneden.   dinsdag 4 december In Cambodja, daar zijn we nu. Bij de grens weinig gedoe. Heel veel gekapte en verbrande bossen, bijna geen dorpen en op een langs scheurende Lexus na, bijna geen verkeer. Eindelijk gelukt: plaatje van waterbuffels in een kleine poel, met hun kop nog net boven de modder. Vroeg in de middag komen we over de nieuwe brug over de Sekong. Een levendig stadje en er is markt, deels overdekt waar je adem wordt afgesneden door de stank en waar buiten de visvrouwen hun handel bewerken en proberen te verkopen.

woensdag 5 december

  • Facebook
  • Twitter
Er staat 142km in het programma, maar we besluiten de eerste 80km maar in de bus door te brengen. De fietsen komen gewoon in de bus, tussen de stoelen en wij zitten voorin op de eerste rij. De chauffeur heeft het zeer druk met bellen en af en toe flink toeteren i.p.v. het pootje van het gas af te nemen. Na ruim anderhalf uur beginnen we te fietsen en het is weer lekker heet vandaag. Na een uurtje verlaten we de 7 en fietsen we op een gewoon weggetje langs de Mekong. Een verademing: geen langs suizende yuppen of roet uitbrakende vrachtwagens maar heel veel kinderen die ‘Hello’ roepen, waterbuffels in hun poeltje en allerlei klein vee dat losloopt in de dorpen. Natuurlijk willen we ook de rivierdolfijnen zien, dus stappen we in bootje en ja hoor: ze laten zich zien! Meestal hoor je eerst een diepe zucht en dan zie je een stukje van de rug en de staart soepeltjes weer verdwijnen. Prachtig gezicht. De laatste 20km is de weg zeer hobbelig; asfalt dat 87 keer per 100m is gerepareerd zonder hulp van een fatsoenlijke wals en we komen geklutst aan in het hotel. Een Angkorbiertje, een kamer met airco en warm water hebben we verdiend.

donderdag 6 december

Foto’s maken op de markt is leuk met de kantelbare monitor van de D5100, want je bent op gelijke hoogte met de vrouwen die hun handel hebben uitgestald op straat. En hier is het verkeer op de markt een even grote maar gemoedelijke chaos als in Laos en Thailand. Er staan hier nergens verkeersborden, niemand heeft voorrang maar iedereen krijgt de ruimte. Handkar of moeder met kindjes op de brommer, handelaar met twee meter brede korf met biggen of kippen, iedereen krijgt de ruimte. Gewoon op de hoek van de straat gaan staan en kijken wat er gebeurt en langskomt, heerlijk! We fietsen vandaag maar een korte afstand want morgen staat er een lange etappe op het programma en er zijn hier maar heel weinig guesthouses. In dit dorp zijn er maar een paar en allen ‘zeer eenvoudig’. Ons hotel heet Heng Heng Guesthouse: geen warm water, toiletpot zonder bril, douchekop kapot en geen wastafel. Wel een schoon bed, een fan en lieve mensen. We eten in een bedenkelijk restaurant, witte rijst met grote garnalen.

vrijdag 7 december

Vandaag weer bijna 585 keer ‘Hello’ geroepen naar de kinderen; kennelijk zijn we toch iets bijzonders wat gratis voorbijkomt. Pittig dagje: eerst ruim 30km over asfalt, daarna ruim 20km over steenslag met grote kuilen en keien, tenslotte bijna 40km over goed asfalt. Het gaat wel allemaal heel dicht langs de Mekong, maar op het slechte stuk heb je al je aandacht nodig bij de kuilen en keien. En vaak heb je helemaal geen zicht maar wel gratis stofhappen, wanneer er een auto of motor passeert. We steken de rivier over met een echte veerpont en nemen de iets grotere weg, zonder steenslag. De laatste 20km is het weer echt genieten: huizen op palen met versierde daken en rijst- en groentevelden. Na het ‘zeer eenvoudige’ guesthouse, slapen we nu in het luxe hotel vlakbij de brug. En omdat we van hieruit de bus pakken naar Phnom Penh, blijven we hier een dag.

zaterdag 8 december

Rustdag: over de markt kuieren, fietsen laten schoonmaken, zwemmen in de Mekong en lekker eten. Alleen het zwemmen lukte niet. We fietsen over de bamboebrug, die elk jaar door de moesson weggespoeld wordt en daarna opnieuw gebouwd, naar het eiland. Bij het strand staan een paar bamboehutjes en daaruit komen direct een stel kinderen aangerend. Het enige woord dat ze kennen is ‘money, money’ i.p.v. ‘hello’. Geen zwemmen daar dus. We fietsen weer terug over de magnifieke brug.

zondag 9 december

Volgens fietsers die we spraken, is de weg naar Skun erg druk en smal en het stuk van Skun naar Phnom Penh is die weg nog drukker en heel slecht. We nemen een busje. De fietsen worden op de achterbumper van het volle busje gebonden en de 140km naar de hoofdstad kunnen beginnen. De chauffeur houdt van opschieten en heeft geen medelijden met de vering en de stootdempers van zijn voertuig. Onze zegslieden hadden gelijk en we zijn blij dat we zeker het tweede stuk niet hebben gefietst. Vlak voor de brug over de Tonle Sap stappen we weer op onze fietsen en bereiken we door de drukke stad ons guesthouse, een rustig oord met een ruime kamer en een fijne badkamer. We blijven in de stad en op 13 december nemen we de boot naar Siem Reap.

maandag 10 december

Bij ‘Cambodja’ denk ik altijd het eerst aan de Rode Kmer en de slachtingen die wij destijds alleen kenden van de radio. Vandaag, Dag van de Rechten van de Mens, bezoeken we het Genocide Museum Tuol Sleng in Phnom Penh. Hier, in een schoolgebouw worden we stil als we de foto’s, attributen en kamers zien waar gevangenen werden verhoord en doodgemarteld of naar de ‘killing fields’ werden gebracht. Er zijn honderden ‘killing fields’ verspreid over het hele land; de Rode Khmer roeide tussen 1975 en 1979, 25% van de bevolking uit. Wat Phnom is de belangrijkste en oudste tempel, nou ja tempeltje, van de stad, ligt op een berg met een groot park er omheen, waar we vanmiddag naar toe fietsen. Bij de tempel wordt veel gebeden en gewierookt, maar het museum is helaas gesloten. We kijken aan de boulevard nog even naar de watervlakte waar de Tonle Sap in de Mekong uitkomt en besluiten de dag bij Frizz met heerlijke Saich Ko Char Manor en een Samlor Kor Ko Sap: lekker toch?

dinsdag 11 december

Thea wandelt naar de overdekte markt in Phnom Penh en komt onderweg de Japanner weer tegen. Onder een pilsje vertelt hij dat hij van het fietsen zijn werk heeft gemaakt. Hij heeft al letterlijk over de hele wereld gefietst en geeft over zijn avonturen lezingen in Japan. Een echte wereldfietser zoals onze Frank van Rijn.

woensdag 12 december

Thea wandelt weer de stad in en verbaast zich over alle kerstversieringen in de grote winkels. Kennelijk is Kerstmis met de dollar uit de USA komen overwaaien. De USD is hier officieel betaalmiddel, zelfs op het platteland kun je ermee betalen. Muntjes doen ze niet aan, dus het kleingeld onder de USD wordt terugbetaald in hun Riel.

donderdag 13 december

De dollars vliegen er een beetje te hard uit hier in de stad, dus wandelen we in de ochtend naar een ATM hier in de straat. Het ding spuugt alleen maar Amerikaanse dollars, best makkelijk. Onderweg even wat drinken en dan is het voor mij al weer genoeg geweest voor vandaag. Thea gaat naar de Zilveren Pagode, genoemd naar de zilveren tegels die erin liggen. Er is ook een maquette van Angkor Wat en er zijn oude muurschilderingen en natuurlijk heel veel Boeddhabeelden. De pagode ligt in een mooi park, dat goed bijgehouden wordt.

vrijdag 14 december

De grote speedboat brengt ons met ca. 60km/u de rivier en het meer over naar Siem Reap, het stadje bij Angkor Wat. Aan de kant eerst de krotten op palen van Phnom Penh, daarna het vlakke moerasland en op de rivier wordt overal gevist, ook met hele grote fuiken. Op het meer kun je een tijd lang de oevers niet zien omdat het meer dan 40km breed is. Het laatste stukje is weer een smalle rivier met overal armoedige en zeer armoedige vissershutten en het stinkt er vreselijk. Prachtige kamer hier in Siem Reap met alles erop en eraan.

zaterdag 15 december

Vandaag pak ik de fietsen in. Een plekje in de schaduw en met zoveel mannen hier op het erf die allemaal niks te doen hebben, krijg ik spontaan hulp. Ruim twee uur later zitten de fietsen in de dozen, klaar voor de terugreis. Thea zit aan de rand van het zwembad dat bij het restaurant ligt. Tijdens het eten kijk ik naar twee padjes die bij onze tafel op de tegelvloer ook hun maaltijd, kleine sprinkhaantjes, vliegjes en torretjes naar binnen werken. Spectaculair hoe snel ze een prooi grijpen en naar binnen werken: met het blote oog is het niet te zien.

zondag 16 december

Nog twee dagen in de tuktuk en stenen kijken. En wat voor stenen: Angkor is een tempelcomplex van ca. 8km x 5km met een stuk of dertig tempels, dat gebouwd werd vanaf 950 tot 1150 ter meerdere eer en glorie van de Koning van de Khmer en zijn opvolgers, in Hindoe-stijl. Ongelooflijk hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen. Toen de Fransen begin 20e eeuw het vonden, was het totaal overwoekerd door de jungle, want in de 15e eeuw werd het verlaten. En onderhoud is toch al niet een van de sterkste eigenschappen van de Khmer, de stam die ook nu nog de grootste bevolkingsgroep van Cambodja vormt. Het reizen per tuktuk is comfortabel, lekkere frisse rijwind en de tukker stopt waar je maar wilt, als je hem voor een hele tour hebt gehuurd. Na een heerlijke lunch en nog twee tempels, hebben we ons tempelquotum voor vandaag bereikt en besluiten we de dag aan het zwembad onze accommodatie in Siem Reap.

maandag 17 december

Laatste dag, nog 3 tempels te gaan: eerst Ta Prohm dan Angkor Thom en als laatste Angkor Wat. De eerste vinden we

  • Facebook
  • Twitter
mooi, omdat je daar heel goed kunt zien welk een kracht de jungle heeft. Eeuwenoude reusachtige bomen die met hun wortels overal doorheen groeien en grote blokken steen verschuiven. Angkor Thom was een stad met daarin een tempel met heel veel torens waarop aan alle vier de zijden een prachtig gezicht was gebeeldhouwd. Angkor Wat ontleent zijn schoonheid aan de ligging van de grote vijvers eromheen, aan de toegangspoort met de twee grote slangen en aan de tempel met vijf torens die je van ver kunt zien en die ook op de nationale vlag van Cambodja staan afgebeeld. Terecht een dag als de bekende kers op het toetje. De tuktuk brengt ons voor de laatste keer naar het centrum om de laatste souvenirs te kopen, daarna is het eten, afrekenen en inpakken.

dinsdag 18 december

Om 08:30 de fietsen, de tassen en wij in de bus; op naar Siem Reap International Airport, vergelijkbaar met Airport Eindhoven. Keigoeie veiligheidscontrole op de fietsen, want hij ontdekt dat de banden van Thea’s fiets te hard zijn. Oeps, foutje van mij. Na een tussenstop in Phnom Penh landen we in Singapore. Het ziet er Nederlands uit: het regent en alles is groen. Alleen die palmbomen… Om de tijd te doden, kuieren we rond en drinken een pilske. Het begint donker te worden, nog vijf uur voordat we vertrekken.

woensdag 19 december

De lange broeken hadden we al aan, de truien nu ook, want we hebben gezien op buienradar dat het maar een graadje of 6 zal zijn. Vannacht de laatste bladzijden van Sjon Hauser’s ‘Mekong’ gelezen. Om half zeven landen we op Schiphol en om ruim acht uur hebben we de fietsen opgehaald bij de speciale bagageafdeling. Na 32 uur reizen is het bijna 30 graden kouder geworden en zijn we weer thuis .