Thailand – Fietsen met kinderen

FAMILIE DE HAAN

  • Facebook
  • Twitter
Zo vaak hoor je mensen zeggen: ”Later, als de kinderen uit huis zijn, dan gaan we reizen…….”. Daar wilden wij dus niet op wachten! Vervolgens hoor je mensen haast denken: ”maar, dat kan toch helemaal niet, de kinderen moeten naar school, het is gevaarlijk, te duur en je werk dan”. Zo zie je maar, als je erin wilt geloven, dan zijn er vanzelf genoeg ‘beren op de weg’. Wij houden onszelf en onze kinderen voor: er kan heel veel, als je het maar echt wilt!
Al enige jaren geleden is het idee geboren. We wilden een tijd lang met ons gezin samen zijn. Even los van het drukke bestaan in Nederland, dit was ons uitgangspunt. Reizen was een wens. Al voordat we kinderen kregen hebben we verschillende reizen gemaakt, ook op de fiets en ook buiten Europa. We hadden al enige ervaring, dat scheelde dus. Maar waar begin je aan met drie kinderen van 4, 7 en 10 jaar?

De reisbestemmingen zijn bewust gekozen, in Australië wilden we starten. Met een camper door ongerept natuurschoon, om bijzondere dieren te zien, wandelen langs de eindeloze stranden, snorkelen op het ‘Great Barrier Reef’ natuurlijk en ook omdat het er relatief rustig, mooi en veilig zou zijn in onze ogen.

Thailand trok ons vanwege het fascinerende oriëntaalse, de mensen, hun geloof, de goede gezondheidszorg, het heerlijke eten en de afwisseling van cultuur en natuur, die je des te intensiever beleeft als je er fietsend doorheen trekt. Zo hadden wij het ons allemaal een beetje voorgesteld.

Het fietsen zou een echt avontuur worden. De kinderen hadden, destijds, drie jaar voor de uiteindelijke vertrekdatum, nog nooit meer dan 10 km op een dag gefietst en de jongste kon nog maar amper lopen. Maar, waar een wil is, is een weg. Zoals gezegd, we wilden heel graag en gingen op weg met de voorbereidingen. Langzaam maar zeker, van droom naar werkelijkheid!

Wat er verder allemaal vooraf ging valt niet in een paar zinnen samen te vatten. Het was een boeiende en soms ook spannende tijd, maar zeker ook een tijd van voorpret en genieten van stappen en stapjes in de goede richting. Ik kan er bladzijden mee vullen. De school, het werk, de reisdoelen, de camper huren, de fietsen en aanhangfiets, de tassen, de eerste fietsvakanties ter voorbereiding, de bagage, ons huis, verzekeringen, financiën, contact met het thuisfront en ga zo maar door.

Voor iedereen die ook dromen waar wil maken vertel ik er graag persoonlijk meer over.

De eerste weken onthaasten in Thailand aan zee!

Het afscheid was hartverwarmend. We ervaren wat en wie we achterlaten en waarvoor we later weer terug zullen keren. De vliegreis is lang en best vermoeiend, maar we worden warm onthaald in Bangkok. Dubbel warm! Een familielid, die even buiten Bangkok woont, haalt ons op. Dat is erg fijn. Maar wat is het warm in Thailand! Gelukkig wennen we al snel aan de temperatuur en nog sneller aan het heerlijke eten. Buiten op straat bij stalletjes worden de heerlijkste gerechten bereid. We worden ingewijd in de Thaise keuken door familie en dat is natuurlijk fantastisch! De kinderen kijken hun ogen uit. De kleuren en geuren, het groen en de bloemen. Ze zien tempels en Tuk-Tuks, beschilderde vrachtwagens en open bussen. Het is nog druk, stedelijk gebied 40 km van het centrum van Bangkok.

Onze fietsen zijn goed overgekomen. Ik zet de trappers er weer op en de sturen recht. De eerste fietskilometers door het hectische verkeer van groot Bangkok: de vuurdoop. De kinderen zijn nog niet helemaal enthousiast. Sem (4 jaar) vindt dat hij steeds uitgelachen wordt op zijn aanhangfiets door de Thai. Wij leggen hem uit dat ze hem juist toelachen. Ze vinden hem stoer! Vanaf die tijd zwaait Sem vriendelijk terug, tot groot plezier van de Thaise supporters.

De meisjes (Jeanne 10 en Mara 7 jaar) moeten zich vreselijk concentreren, wij ook! Links rijden, diepe putdeksels omzeilen en de meisjes ondersteunen. Toch gaat het prima en komen we zonder kleerscheuren die eerste dagen door.

We nemen de trein naar een badplaats zo’n 200 km zuidelijk van Bangkok. Fietsen mee! We leren snel dat de fietsen lang niet op elke trein mee kunnen. Het inladen van de fietsen en alle tassen is onwennig. De eerste keer laten we zelfs een fietstas op het perron staan. Gelukkig komen we er nog net op tijd achter. Iedereen krijgt een taakje. De kinderen naar draagkracht wat tassen, Trees de verantwoordelijkheid over de bagage en ik over de fietsen, die helemaal voor in de trein in de bagagewagon worden gehesen. Weer wat geleerd.

We brengen twee heerlijke weken door aan zee. Zwemmen in zee en in het zwembad van ons (luxe) hotel. Wat korte fietstochtjes. Een tocht op een olifant is wel het hoogtepunt. Letterlijk en figuurlijk. We voelen ons al echte wereldreizigers als we probleemloos de terugtocht per trein naar Bangkok ondernemen. We stallen de fietsen bij de familie en nemen voor drie maanden afscheid. De taxi brengt ons comfortabel naar het vliegveld. Op naar Australië!

Australië per camper.

Omdat ik jullie vooral enthousiast wil maken over het fietsen met kinderen, beperk ik me tot slechts enkele zinnen over onze drie maanden per camper in Australië (Queensland en New South Wales). Alhoewel ik over dit deel van onze reis ook een boek vol zou kunnen schrijven.

Wat we hebben beleefd in ‘Down Under’, zoals ik het al eerder beschreef, overtrof zelfs onze verwachtingen! Het is er zo ruim, zo veel dieren, aardige mensen, prachtige natuur. We noemde het ‘One Big Zoo’. Walvissen en dolfijnen, walibies en kangaroes, reuzenschildpadden die eieren komen leggen op het strand en dan de vogels! In zoveel bonte kleuren! Ook slangen en grote ‘lizzards’ (hagedissen). Voor kinderen een paradijs op aarde! Zelfs de gifslangen, die we echt gezien hebben, waren indrukwekkend! Natuurlijk is de onderwaterwereld van het Great Barrier Reef onbeschrijfelijk mooi. We bezochten het rif op drie plaatsen!

We genoten daarnaast van het ruige van de ‘outback’ en de bergketen in New South Wales. We reden op paarden, zwommen onder watervallen, gleden van rotsen snelstromende riviertjes af en wandelen door dicht, groen regenwoud. De wereldstad Sydney beviel ons ook bijzonder met het beroemde ‘Operahouse’ en de indrukwekkende brug over de baai.

Ons fietsavontuur in Thailand.
Thailand van Oost naar Noord: van Udon Thani naar Chiang Mai.

Na ons Australië avontuur vliegen we via Taiwan terug naar Bangkok, waar we bij onze familie de fietsen oppikken en vervolgens doorreizen per nachttrein naar Udon Thani. Beginpunt van de fietstochten!

Zoals gezegd, onze kinderen hadden nog niet veel fietservaring. De langste dagafstand was inmiddels opgelopen tot zo’n ruim 30 km. De eerste etappe van Udon Thani naar Nong Khai aan de Mekong rivier is bijna 70 km! Onderweg is er geen accommodatie. De eerste twee dagen blijven we in Udon Thani. Lekker acclimatiseren en spelen rond het zwembad bij ons hotel. We bereiden de kinderen zo goed mogelijk voor op de eerste lange fietsdag en gaan vroeg op pad. Buiten de stad wordt het snel groen en agrarisch, hele andere koeien dan thuis en zelfs waterbuffels. We rijden langs droge rijstvelden, afgewisseld door kleine dorpjes, en tempels. Af en toe over onverharde paden, dan weer glad asfalt. Heel rustig en bijna geen verkeer. Het is prachtig! Zo mooi dat we nauwelijks merken dat we goed opschieten. Eten onderweg bij een eetstalletje met ontzettend aardige mensen.

De oudere vrouw spreekt zelfs goed engels. Ze werkte lange tijd op de Amerikaanse legerbasis, die er vroeger was bij Udon Thani. Het laatste stuk van 10 km gaat over de drukke hoofdweg. We bereiken moe, maar o zo trots een leuk Guesthouse in Nong Khai.

Het is er heerlijk genieten aan de oever van de Mekong rivier. We blijven twee dagen en ontmoeten meerdere fietsers. Erg gezellig!

De volgende dagen rijden we langs de Mekong rivier. Het zijn korte afstanden en de omgeving is schilderachtig. Leuke overnachtingplekjes, eenvoudig, maar echt Thais!

Als we de Mekong rivier verwisselen voor de andere grensrivier met Laos, de Heuang rivier, wordt het terrein ruiger en het fietsen zwaarder. Aangemoedigd door altijd enthousiaste mensen en met de nu al opgedane fietsconditie lukt het ons best! Af en toe moeten we afstappen en duwen, maar we komen altijd boven en de afdalingen er na maken veel goed. We ontmoeten steeds mede-fietsreizigers op dit traject. s’ Avonds komen we elkaar weer tegen en eten gezamenlijk. Onze kinderen worden op handen gedragen. Iedereen geniet van onze ‘kleine karavaan’ zoals we genoemd worden door inmiddels dierbare fietsvrienden. Het is volop genieten.

Na een week of twee en al zo’n 500 km in de benen komen bij Sukhothai, de eerste hoofdstad van Thailand, daterend uit de 13 en 14de eeuw. Nu een ruïne stad en een historisch park. Ervoor al bij een andere, minstens zo indrukwekkende oude stad, Si Satchanalai. We maken een Boeddhistische eredienst mee tegen de schemering. We zullen die mystieke sfeer nooit meer vergeten.

  • Facebook
  • Twitter
Na enkele bijzondere dagen in Old Sukhothai reizen we vervolgens door en bezoeken bij toeval een school. Daar krijgen onze dochters dansles en mogen de volgende dag voor de hele school optreden in traditionele Thaise danskleding. We blijven twee dagen en worden meegenomen door de vrouwelijke directieleden naar prachtige tempels in de buurt. We hebben nu nog steeds contact met de school en de leerlingen!

Na ongeveer vier weken bereiken we Chiang Mai. We fietsten dik 900 km en liften er ruim 100.

Het Noorden van Thailand.

De kinderen zijn toe aan een beetje rust. We huren voor de verandering een auto en rijden in twee weken via de hoogste berg van Thailand, Doi Inthanon naar Mae Hong Son. We bezoeken een bergstam dorpje van de ‘longnecks’ per ‘longtail’ boot en doen toeristisch mee met bezoeken aan olifanten- en slangenshows. Rond Chiang Mai is veel te zien. We maken dagtochtjes op de fiets langs dorpjes met waaiers en zijde, sieraden en paraplu’s. We missen echter het echte fietsen al snel en zijn blij met het vooruitzicht de zee weer eens te zien. De tweede tocht begint ten zuiden van Bangkok. We nemen tevreden afscheid van het bovendeel van Thailand waar we zoveel moois hebben beleefd.

Midden Thailand, van Bangkok naar Phuket.

We hebben nog ruim twee maanden te gaan. In een keer gaan we met de nacht- en een dagtrein door, van Chiang Mai naar Phetburi. In Bangkok moeten we 5 uur wachten en bezoeken in die tijd Wat Po met z’n enorme liggende Boeddha. De fietsen kunnen bewaakt gestald worden op het station Hualamphong. Treinreizen in Thailand zijn veilig en probleemloos met fietsen. Onze fietsen konden 7x mee in dezelfde trein als waarmee wij reisden. Slechts een keer kwamen de fietsen een trein later (half uur op wachten). Reserveren, is zeker in het hoogseizoen nodig, liefst enkele weken vooraf! Plek voor de fietsen kun je niet reserveren, maar meestal is er voldoende ruimte in de bagagewagon.

Na een overnachting in Phetburi fietsen we wat onwennig na de paar luie weken richting zee. De kinderen zijn dol enthousiast! Na al die stranden in Australië, is het weerzien met de zee als het ontmoeten van een dierbare bekende.

We verblijven meerdere dagen aan zee, zo’n 200 km ten zuiden van Bangkok, waar we maanden geleden onze reis zijn begonnen. We bezoeken onze favoriete eethuisjes en er wordt gewinkeld, dit in toenemende mate. Straks voor thuis, cadeautjes voor familie en vrienden, maar ook voor onszelf. Niet op de fiets meezeulen hoor, maar per zeepost in grote dozen.

De route voert verder. Deels over de drukke Highway nr 4; veel vaker langs rustige kustweggetjes. We doen het heel rustig aan. Het is superwarm in april en mei. Dagafstanden van meer dan 50 km worden zwaar. Gelukkig komen we vaak op idyllische plekjes aan zee. Haast verlaten stranden en slaperige vissersdorpjes. In Chumphon besluiten we de boot te nemen voor een weekje vakantie op Ko Tao. Het wordt een geweldig uitje op een paradijselijk mooi plekje (mooiste van Ko Tao!).

Via de ‘andere’ kust, de Andaman zeekust, rijden we langs en door regenwoud richting Phuket. In Ranong moeten we onze visa vernieuwen. We hadden een driemaands visum, maar die liep af. We gaan per bootje naar Myanmar (Birma) en krijgen stempels en een nieuw visum voor 30 dagen. Niet genoeg voor ons, maar we zullen later dit visum, voor veel geld nog eens met 10 dagen verlengen.

We ervaren de gevolgen van de tsunami van december 2004 een dag later. De Nederlandse eigenaar Bo van het Wasana Resort, vertelt over de nachtmerrie en de wederopbouw daarna.

Het is een verwarrende belevenis te slapen op een plek, die ruim een jaar daarvoor overspoeld is geweest door een golf van 9 meter hoog. Maar ja, dat valt weg als je bedenkt hoe het er in de werkelijkheid van die decembermorgen aan toe moet zijn gegaan.

We komen de zwaarste klim op onze reis tegen vlak voor het Khao Sok National Park. De omgeving van tropisch regenwoud maakt veel goed. Toch doen we lang over de klim van bijna 6 km. Vooral ook door de hitte en de hoge luchtvochtigheid. Het park is de moeite waard (watervallen). We zien apen en rijden nog een keer op olifanten door de jungle. Met autobanden bouw ik een vlot met de kinderen. Stroomafwaarts over de rivier is een feest!

In Phang-nga, na een lift met een pick-up truck over dezelfde zware heuvel, gaan we nog een boottocht maken door de beroemde baai met grillige ‘karst’ rotsen, die loodrecht omhoog uit zee steken. (De James Bond film ‘Man with the golden gun’ is daar opgenomen.)

We hadden al besloten dat Phang-nga het eindpunt van de fietstochten zou zijn. Phuket, dat op een fietsdag van Phang-nga ligt, zou niet zoveel meer toevoegen, zo dachten wij.

De kinderen zijn moe en we gaan de laatste weken uitrusten en nagenieten op Ko Samui.

Met een prima lift worden we naar Sarat Thani, weer aan de andere zeekust, gebracht. De volgende dag fietsen we de 14 km naar de boot en varen we in een paar uur naar het eiland.

Ko Samui is toeristisch, ook buiten het hoogseizoen. We besteden een paar uur aan een ’vergelijkend warenonderzoek’. Bij Seafan Resort worden we vriendelijk onthaald. De bungalows zijn heel ruim en sfeervol ingericht. Er is een mooi zwembad op het strand. Het restaurant is open en al net zo ‘bounty-achtig’ qua sfeer. De prijs is aan de hoge kant, maar we vallen voor deze laatste idylle.

We zijn twee volle weken op dit eiland. We huren een ‘motor-bike’, die we gebruiken om het eiland te verkennen. Als echte Thai, rijden we op het laatst zelfs met z’n 5-n op het ding naar restaurantjes in de buurt. De fietsen gebruiken we ook nog wel, maar het verkeer is snel en druk, onze ‘karretjes’ krijgen zo ook een beetje vakantie.

We genieten van alles! Kijken veel terug naar al die mooie maanden en ook al een beetje vooruit. We gaan in gedachte langzaam aan naar huis.

  • Facebook
  • Twitter

De laatste treinreis naar Bangkok. De laatste vijf dagen in Chinatown. Afscheid van de familie. Sem is nog net jarig op reis. Hij wordt 5 jaar op de dag voor vertrek. We vieren zijn verjaardag in een grote dierentuin en safari park. De laatste inkopen en dan……vliegen we naar huis, alwaar een net zo warm welkom als bij het afscheid, acht maanden geleden, op ons wacht.

Mocht je enthousiast geworden zijn, of was je het al, maar wil je meer weten over onze ervaringen, kun je contact met me opnemen via Asian Way of Life.