Thailand en Maleisië

G. BUSSCHERS

Ideeën om eens in Zuidoost Azië te gaan fietsen bestonden al langer maar zoals het zo vaak gaat bij ideeën bleef het daarbij. Ik wil nu niet langer meer afwachten en uitstellen maar gewoon gaan. Begin november hak ik de knoop door en besluit om met Asian Way Of Life (AWOL) in zee te gaan en de routes Midden-Thailand en Zuid-Thailand/Maleisië te combineren. Vanaf Bangkok tot Penang is de afstand plus minus 1700 kilometer en volgens AWOL is dit te verdelen over 29 fietsetappes. Ik heb nog nooit zover en zolang gefietst en fietsen in de tropen is ook nieuw voor mij. Ik ben echter wel een sportieve fietser en in deze route zit wel voldoende uitdaging. Als het een dag een keer niet gaat zijn er echter ook voldoende mogelijkheden om je op een alternatieve manier te verplaatsen en er zijn ook nog wat afkortingen mogelijk. Ik ga met de MTB omdat de wegen hier en daar wel wat minder in kwaliteit zullen zijn.

Ik vlieg van Amsterdam naar Singapore en dan door naar Bangkok. De terugweg gaat van Singapore rechtstreeks naar Amsterdam. In Bangkok word ik van het vliegveld opgehaald en naar het hotel gebracht om twee dagen te acclimatiseren en daarna per busje naar Phetburi gebracht.

Op korte termijn op vakantie gaan heeft zo z’n voordelen. Begin november kreeg ik de kriebels om eindelijk eens die verre fietsvakantie te gaan doen en amper een maand later zit ik in het vliegtuig op weg naar Singapore met een overstap naar Bangkok. De fiets zit weliswaar goed ingepakt in een kartonnen doos maar toch heb ik wat zorgen of hij goed overkomt. Ik heb deze reis via Asian Way Of Life (AWOL) geboekt en combineer de routes Midden-Thailand met Zuid-Thailand/Maleisië, samen zo’n 1700 kilometer en een kleine 4 weken de tijd. Volgens AWOL is dit aan de krappe kant maar ik ben een sportief ingestelde fietser en zal zo af en toe wat etappes samenvoegen. Toch wil ik er geen racepartij van maken en wil ook tijd inruimen voor wat excursies op rustdagen.

De aankomst in Bangkok verloopt gladjes, mijn fiets is goed overgekomen en ik word

  • Facebook
  • Twitter
keurig volgens afspraak opgehaald en naar mijn hotel gebracht. Zo’n lange reis gaat je niet in de koude kleren zitten maar het beste is om maar zo snel mogelijk aan de nieuwe tijd te wennen, dus duik ik maar gelijk Bangkok in. Een ritje met de longtailboot over de Chao Praya is best wel bijzonder en geeft een mooi uitzicht over de stad.
Vanaf de bootjes op de rivier wordt van alles verhandeld, ik vraag het netjes en mag een close-up van haar maken, een dergelijke glimlach beloon ik met de aanschaf van een flesje cola. Terug in de drukte van de stad wordt me een rondrit per tuk-tuk aangeboden dat eigenlijk te goedkoop was, maar als ik achtereenvolgens in een kleermakerij, een sieraden shop en een Chinees snuisterijen winkeltje wordt afgezet begrijp ik de bedoeling. De rit eindigt twee kilometer van mijn hotel en de tuk-tuk chauffeur wil me alleen naar het hotel brengen voor het tienvoudige bedrag. Ik ga dat laatste stukje wel lopen. Vanavond heb ik me laten masseren, gehuld in een soort pyjama word in twee uurtijd je gehele lichaam gestrekt en gekneed. Het werkt wel heerlijk ontspannend en ik val bijna in slaap.

Na een goede nachtrust voel ik me de volgende dag weer redelijk kwiek en na het ontbijt pak ik de fiets uit en plaats ik alles weer in de goede positie. Ik kom aan de praat met Nederlanders die ook via AWOL een fietsvakantie hebben geboekt en hun reis gaat naar Cambodja en Vietnam. Mijn reis hebben zij al eerder gedaan en ik krijg enkele tips mee. Vanmiddag heb ik de Amazing Bicycle tour geboekt om het andere Bangkok tot diep in de khlongs mee te maken. Er doen 9 Nederlanders mee en één presteert het om tot driemaal van de fiets te vallen waarvan de laatste keer in de blubber. Morgen gaat de fietstocht dan echt beginnen en ik ga op tijd naar bed.

  • Facebook
  • Twitter
De chauffeur van het busje is ruim een uur te vroeg om me naar Phetchaburi te brengen en zodoende ben ik al om 9 uur op de dropzone, het gaat beginnen. Met de zon op de kop en de moesson wind in de rug ben ik in no time in Cha-am, het is nog veel te vroeg om te stoppen en ik rij door naar Hua Hin. ’s Avonds aan de boulevard met uitzicht op zee, is het heerlijk genieten van seafood, het leven is hier nog niet zo slecht. Vanaf een uur of tien wordt het al behoorlijk warm en de komende dagen maak ik er een gewoonte van om zo vroeg mogelijk te vertrekken om zo rond het middaguur op de plaats van bestemming te zijn. Niet overal kun je zo vroeg al een ontbijt krijgen en soms ga ik dan ook nuchter op pad. Zo langs de kust zie je veel AWOL, een beetje op het land werken en veel luieren. De omgeving is hier mooi met ruig karstgebergte en overal zie je kokosplantages.

’s Avonds maak ik mijn eerste tropische regenbui mee maar ’s ochtends is het weer

  • Facebook
  • Twitter
droog en al vroeg behoorlijk warm. Mijn eindpunt voor vandaag is Prachuap Khiri Khan en ik beklim de 417 treden van Khao Chong Krajok en loop net zo hard te zweten als die monnik die al deze treden aan het vegen is. Het wemelt hier van de apen en vooral de mannetjes zijn wat fel en trekken de lip op als je langs loopt. Als er twee meisjes met een flesje water aankomen valt een aap hen aan en grist het flesje uit hun handen. Hij kan het flesje echter niet open krijgen en wordt kwaad en bijt de dop eraf. Hij had kennelijk dorst maar het meeste water ligt nu op de grond.

De komende dagen worden gevuld met een aantal afstandsetappes in het gebied waar Thailand op zijn smalst is. Ik blijf me verbazen over de enorme vriendelijkheid van de mensen die je onderweg tegenkomt. Regelmatig laat ik me als een echte wielrenner de benen masseren en dat voelt goed aan en kost maar weinig. De accommodatie onderweg is goed en varieert van strandbungalows tot een erg luxe resort. Na acht dagen achter elkaar fietsen gun ik mezelf hier een rustdag die ik invul met een bezoek aan de Surin eilanden voor een snorkeltoer. Dit is een absolute aanrader met zeer fraaie uitzichten zowel boven als onder water. Terwijl ik deze dag voor het grootste deel onder water lig verbrand ik toch behoorlijk mijn rug. De volgende dag gaat het richting Phang Nga baai en daar maak ik ook een excursie naar o.a Koh Panyee en de beroemde James Bond rots.

  • Facebook
  • Twitter
Ik fiets op mijn gemakje naar Krabi en pak daar de boot. Er wordt geadviseerd om hier ook al de accommodatie te boeken maar bij aankomst blijkt dat dit niet echt nodig is. Op dit eiland hangt een gemoedelijke sfeertje en ik maak een toer over het eiland naar o.a. de oude stad Ban Si Raya. Vanaf Ko Lanta boek ik een dagje Ko Phi Phi te doen.
De commercie heeft hier zwaar toegeslagen en het is een aaneenschakeling van souvenir shops, duikshops en barretjes en restaurants. Ondanks de al drukke bebouwing in meerdere lagen achter het strand wordt er nog steeds veel bijgebouwd. Een rustdag biedt ook weer de mogelijkheden om alle kleren te laten wassen wat hier een habbekrats kost.

Vandaag gaat de reis verder en ik moet twee oversteken met een pont maken. Het

  • Facebook
  • Twitter
eerste loket schiet ik voorbij en reis onbedoeld illegaal mee, gelukkig krijg ik geen controle want hoe leg je dat nu uit. Als ik bij de plaatselijke politiepost een rustpauze inlas krijg ik van de agenten bananen. Ook in Thailand is de politie dus je beste vriend en ze helpen me graag met het vinden van de juiste weg. Ik heb kennelijk even niet zitten opletten en ben een stukje omgereden. Bij meerdaagse fietstochten probeer ik onderweg altijd een stempel te scoren. In het Pakmeng resort krijg ik op deze vraag een resoluut nee te horen. Men denkt kennelijk dat dit iets officieels is, maar na mijn uitleg en enig aandringen krijg ik alsnog mijn stempeltje. Eindelijk kan ik hier een zonsondergang op de foto zetten.

  • Facebook
  • Twitter
Vanochtend is het hier zo vroeg compleet uitgestorven en zonder ontbijt en water stap ik op de fiets. Na een km of 20 kan ik in een stalletje wat koekjes en water kopen. Uiteindelijk kom ik in Trang aan. Vergeet niet in Trang bij Sin Ocha aan te gaan, hier hebben ze de lekkerste koffie van Thailand volgens de Lonely Planet en ik ben het er roerend mee eens. Ik neem er ook maar eens wat lekkers bij, dat ben ik in Thailand nog niet zo vaak tegengekomen. Ik heb een lange nacht gemaakt en word wakker van de wekker en voel me weer goed. Onderweg realiseer ik me dat ik al bijna in Maleisië ben en behoorlijk voor lig op mijn schema. Ik vul nu maar wat reservedagen in en ga via Satun naar Langkawi. Bij de Tammalang pier wordt mijn fiets door de locals uitgebreid bekeken, gewogen en gekeurd en volgt de onvermijdelijke vraag ‘how much’. Het lijkt me niet verstandig om te zeggen dat dit in deze contreien ongeveer een gemiddeld jaarinkomen is en noem een veel lagere prijs. Het laatste stukje voor vandaag voert naar Pantai Cenang, een mooie weg maar met een paar behoorlijke hellingen.

Langkawi is een fraai eiland en tevens een belastingvrij paradijs, veel dagjesmensen

  • Facebook
  • Twitter
komen hier om te shoppen. Het leent zich ook prima om een rondje te fietsen en ik volg globaal de door AWOL aangegeven route. Ik krijg mijn eerste lekke band en laat ook maar gelijk de buitenband vervangen, omgerekend kost me dat € 6. Wel handig om te weten dat je op Langkawi maar op twee plaatsen kunt pinnen, op Kuah en op het vliegveld.Het is nu 1e Kerstdag en ik ga weer op weg naar Alor Setar, toch een vreemd gevoel om met Kerst met dergelijke hoge temperaturen op de fiets te zitten. Er heerst hier geen enkele kerstsfeer en er wordt vandaag zelfs aan de weg gewerkt. Als ik onderweg stop voor wat fruit en drinken zijn de prijzen weer fors gekelderd t.o.v. Langkawi, een paar bananen krijg ik zelfs helemaal gratis. Alor Setar heeft een fraaie moskee en een hoge communicatietoren, de Menara Alor Setar die als een landmark boven de stad uitsteekt.

Het is hier overwegend Moslim gebied en ’s avonds bij het eten kun je dus geen biertje drinken. Ook de 2e Kerstdag vul ik in met fietsen en de route gaat nu door de rijstkom van Maleisië, een fraai gebied om doorheen te fietsen en heerlijk rustig. Morgen ga ik naar Penang en heb ik het officiële einde van mijn fietstocht bereikt. Ik bereik Penang via Butterworth en neem de ferry naar Georgetown. Georgetown is een levendige voornamelijk Chinees georiënteerde stad en erg leuk om per voet te verkennen. De hoge Komtar toren is bijna in de hele stad te zien en vormt een goede referentie als je dreigt te verdwalen. Ik maak ook de fietstocht zoals beschreven staat in het AWOL routeboekje en hiermee kun je de highlights van het eiland in één dag wel zien. De Kek Lok Si tempel is gelegen vlakbij Bukit Bendera (Penang Hill) en dit mag je niet missen.

Do’s en don’ts Thailand en Maleisië

  • De Thai spreken m.n. op het platteland amper Engels, zorg ervoor dat je in ieder geval een paar woorden Thais leert. Dit wordt bijzonder gewaardeerd.
  • De Thaise mensen zijn m.n. op het platteland ontzettend vriendelijk en hulpvaardig. Ik ben gedurende de gehele reis geen enkele keer lastig gevallen of met criminaliteit geconfronteerd.
  • Echt om aan te wennen is de gewoonte om zomaar wat te wijzen als je de weg vraagt en ze weten het niet. Vraag meerdere mensen de weg.
  • Denk er aan dat je in een geheel andere cultuur bent en dat er ook geheel andere gewoonten heersen en houd hier terdege rekening mee.
  • Het eten in Thailand en Maleisië is lekker en goedkoop. Vooral de stalletjes op straat serveren heerlijke gerechten. Let wel op de hygiëne.
  • Er is een overvloed aan heerlijk tropisch fruit te koop voor weinig geld.
  • Ben je in de gelegenheid ga dan eens snorkelen. Er zijn vele prachtige locaties.
  • Het fietsen in de tropen is goed te doen als je maar voldoende drinkt. Mijd de hete middagen door ’s ochtends zo vroeg mogelijk op pad te gaan.
  • De routeboekjes van AWOL geven een goed en duidelijk overzicht en zijn met name bij een eerste bezoek erg waardevol.