Thailand – De Onthaasting

THEA EN HENK

  • Facebook
  • Twitter
Zondagochtend werden wij wakker in ons hotel in Udon Thani en werd het nog haasten voor het ontbijt. Daarna de fietsen in elkaar gezet. Banden oppompen wilden niet goed lukken dus besloten wij om naar de fietsenmaker te gaan. De achterband van de fiets van Henk was stuk en er werd snel een nieuwe omgedaan (onze fietspompjes werkten niet goed). Daarna nog even de stad in geweest. De aanwijzingsborden staan vaak alleen in het Thais dus het zal af en toe wel zoeken worden. De mensen zijn heel aardig voor ons en ze blijven lachen. Voor het eerst de warmte in, dit was echt even wennen.

Maandag onze eerste fietsdag. Met het Fietsrouteboekje van Asian Way Of Life, De Onthaasting, gingen wij op pad. Vroeg opgestaan om de warmte voor te blijven en zodoende zaten wij om 08.00 uur al op de fiets. Eerst de stad uit. Links rijden was erg wennen. Na ca. 7 km waren wij de stad uit en volgde er een rustige route met veel gravel wegen en zeer kleine dorpjes die niet op onze kaarten staan. Aangezien wij niet weten wat er op de plaatsnaamborden staat, weten wij ook niet waar we gefietst hebben. Wij waren echt afhankelijk van de routebeschrijving, maar die is gelukkig goed. Bij het begin en eind van een dorp staat vaak een slagboom die wel open staat.

Na 40 km stopten wij bij een lokaal tentje langs de weg. Het drinken konden wij zelf pakken dus dat was geen probleem. Maar hoe kregen wij iets te eten? Toen kwam ons plaatjesboek (Point It: aanwijsboekje) voor de dag. Binnen een paar minuten was het eten klaar en hebben wij heerlijk gegeten. Dit alles was voor 85 Baht (nog geen 2 euro, inclusief drinken en koekjes). Daarna weer verder tot aan de Mekong rivier. Op zoek naar het aanbevolen guesthouse, een man op de fiets bracht ons erheen maar het guesthouse was vol. Dus toen een andere genomen. Voor 200 Baht een kamer, douche op de gang, koud water en een toilet zonder waterstortbak. Al met al vandaag een landelijke route, dor landschap met uitgestorven rijst stoppelvelden. Het is warm, zonnig en windstil weer. Wij hebben al een kleurtje.

Dinsdagochtend de route weer opgepakt langs de Mekong rivier. Onderweg veel tabaks- en rijstplantages gezien en later veel groenteteelt, natuurlijk ook weer veel tempels. De plaatsnaam- en verkeersborden zijn niet meer te lezen, alles in het Thais. Gelukkig is ons routeboekje goed. Na 30 km kwamen wij in een mooie 4-sterren guesthouse. Het was een mooie plek en erg landelijk gelegen. Na de lunch hebben wij een tochtje gefietst op aanraden van de vrouw des huizes, mooie tocht, veel onverhard en ook nog een tempel bezocht.

’s Avonds zou de kokkin ons kennis laten maken met de Thaise keuken. Wij lieten ons maar verrassen. Een

  • Facebook
  • Twitter
schaal met sla, laurier, mint en nog een aantal kruiden en een schaal met een soort kleine loempia’s. De kruiden moesten wij in een blaadje sla leggen, vervolgens de loempia erop, in elkaar vouwen en daarna een sausje invoegen. Erg lekker en gezond, maar wel heet. Dit bleek het voorgerecht te zijn want er volgde nog rijst met salade en fruitsalade toe. ’s Nachts goed geslapen alleen om 06.00 uur werden wij gewekt door de monniken die bezig waren met hun gebeden en hun gezang. Was te horen in het hele dorp en duurde wel een uur (bleek een dagelijks ritueel te zijn). We besloten om op deze plek nog een dag te blijven. Er zou een mooi historisch park zijn op 40 km afstand, dus wilden wij deze dag gebruiken om dit park te bezoeken. Wij hadden een routebeschrijving, via een grotere weg, licht glooiend fietsten wij naar het park. In het park volgde eerst nog een pittige klim. Het park bestond uit oude stenen met muurschilderingen. Het was er klauteren en klimmen over de stenen. Terug van het park moesten wij wel dezelfde weg nemen omdat wij geen gedetailleerde kaart hadden. ’s Avonds weer heerlijk gegeten.

Donderdag weer op pad. Eerst langs de Mekong gefietst, onderweg kwamen wij langs vele tabaksplantages. Later volgde er een naai-atelier (de naaisters in lange rijen achter elkaar achter een zeer eenvoudige machine in een half open ruimte) en loempiavellen die gedroogd werden langs de weg gezien. De stad Vientiane (hoofdstad van Laos) zagen wij aan de overkant van de Mekong liggen. Het werd steeds heuvelachtiger en zo kwamen aan bij het guesthouse.

Wat een heerlijk fietsland, zeer aardige mensen. Vrijdag eindelijk de watervallen bezocht. Maar het was een minimaal straaltje. En daar reden wij nog 13 km in de hitte voor om. De omgeving is hier erg droog. Wij fietsen nog steeds langs de Mekong rivier en het blijft heuvelachtig. Wel een mooie omgeving vol met bananenplantages.

  • Facebook
  • Twitter
Onderweg stopten wij bij een klein eettentje langs de weg. Aangekomen op de plaats van bestemming zochten we het guesthouse. Een mevrouw in een stalletje stapte meteen op de brommer om ons erheen te brengen. Iedereen is hier zo aardig en ze blijven maar lachen en buigen.

De volgende dag westers ontbeten. Het gevolg was dat het ontbijt duurder was dan het diner. Het lokale eten kost hier bijna niets. Onderweg steeds weer door hele kleine dorpjes waar wij een bezienswaardigheid zijn. De slagbomen zijn nu af en toe naar beneden. Er zitten dan 3 politiemannen achter een hokje en 1 van hen trekt aan een touw en de boom gaat omhoog. Bij het guesthouse kwamen wij een Nederlands echtpaar (Jos en Wilma) tegen die dezelfde route fietsten als wij. Dus even onze ervaringen uitwisselen. Op advies van de vrouw van het guesthouse gingen wij eten in een goed Thais restaurant. Heerlijk gegeten en gedronken en omgerekend waren wij nog geen 5 euro met z’n tweeën kwijt.

Zondag weer op de fiets gestapt. De weg was erg slecht, veel gaten in het asfalt en erg veel stof. Als er een vrachtauto langs kwam zagen wij niets meer. Vandaag was het veel klimwerk. Klimmen van 500 meter maar wel erg steil. Wij verlaten nu de Mekong en fietsen verder langs de Heuang rivier. Wij gaan nu de binnenlanden in, het wordt veel minder toeristisch. Er volgde nog een hele klim en een steile afdaling. Hier hebben wij overnacht in een bungalow aan het water.

Maandagochtend bij het ontbijt bestelden wij koffie. Omdat zij ons niet begreep kwam zij met koffie en thee aan. Wij hebben nog nooit zo heet ontbeten, salade met een sausje (rode pepersaus). Weer verder langs de rivier gefietst, na 4 km kwamen wij langs de grensovergang naar Laos. De route bleef heuvelen en het landschap werd dor. Er volgde weer een steile klim waarna wij een mooi uitzicht moesten hebben. Wij zagen echter alleen maar hele grote dorre bomen waar wij niet doorheen konden kijken. Daarna verlieten wij de rivier en het landschap wordt weer wat groener, maar het blijft op en neer gaan. Aangekomen op de plaats van bestemming gingen we ‘s middags nog even het stadje in waar weer een hele grote markt was. Heerlijk gegeten. ‘s Nachts erg slecht geslapen. Het stadje is bekend van de oogstfeesten die net voor de regentijd plaats vinden. Het hele dorp gaat dan verkleed als geesten met maskers op.

  • Facebook
  • Twitter
Er volgde op onze fietstocht meteen een 5 km lange klim, wij moesten het dal weer uit. Een schitterende weg met mooi uitzicht. Onderweg stopten wij om iets te drinken. Na de vele klimmen en dalen kwamen wij aan. Een simpel guesthouse met een hurktoilet. ’s Avonds gegeten in het restaurant naast het guesthouse met optredens van 4 zangeressen. Wij waren de enige gasten. Wij besloten om hier nog een nacht te blijven zodat wij woensdag naar het nationaal park konden gaan. Was eerst 20 km naar de ingang. Van daaruit zou er een hele steile klim komen. 900 meter stijgen in 10 km. Steiler dan de Mont Vertoux. Maar je kon ook mee met een pick-up, dus dat hebben wij maar gedaan. Het was niet druk, dus na 15 min. wachten kwam er een pick-up en werden wij achterop als Thai vervoerd naar boven. Het wegdek was miserabel slecht, dus een goede keus. Boven bleek echter alles dicht te zijn, op 1 eettentje na. De vrouw van het eettentje vertelde dat het woensdag rustdag is, dus alles was verder dicht. Er reden ook geen tuk-tuks, dus wij waren gauw uitgekeken want de afstanden waren veel te groot om te lopen. Er was ook geen bezoeker te zien. Wat waren wij blij dat wij weer bij de fietsen waren en weer onze eigen gang konden gaan.

Donderdag eerst weer ontbeten in de stad. De politie stond het verkeer te regelen. Er lag een grote rode loper (500 m lang) op de weg, hier zaten allemaal mensen op blote voeten te wachten. Aan het eind van de loper zat een groep monniken te eten. Na het eten gingen de monniken tegenover de mensen zitten en werd er hardop gebeden. Het verkeer raasde maar langs alsof dit heel gewoon was. Na het gebed ging er een monnik met een bak water en een grote rieten bezem de mensen nat sproeien. Dit werd gevolgd door een kommetje rijst voor iedereen. Na dit schouwspel gingen wij op pad. Een korte route vandaag. Goed asfalt, er was vandaag voor het eerst wind maar die hadden wij in de rug. Aangekomen op eindpunt etappe, kwamen wij even later Jos en Wilma tegen: bijkletsen, lezen en wat luieren. Wij hadden een prachtig guesthouse met goed eten.

Besloten nog een rustdag te nemen. Er zat een mooi park in de buurt en daar zijn wij naar toe gegaan. Was weer klimmen naar boven. Eenmaal in het park was het ook nog behoorlijk klauteren over de losse stenen. Mooi park met een grote waterval. Zal in de regentijd nog veel mooier zijn. En een heel mooi uitzicht. Kortom, een lekkere dag. ‘s Middags nog even het stadje bezocht. Volgende dag een lange fietsdag voor de boeg, dus vroeg op pad.

  • Facebook
  • Twitter
De omgeving was in het begin erg dor, maar werd steeds groener. Weer volgde er klimmen, echter nu volgde er ook een lange afdaling. Wij fietsten tussen de heuvels in en kwamen bij een stuwmeer. Even verder volgden wij een klein weggetje en hier belandden wij bij een stalletje. Wij bestelden met handen en voeten wat te eten. Weer op weg, het landschap werd daarna mooier. Wij zitten nu in de zaai-rijstvelden. Mooi fris groen. Later moeten deze rijstplantjes uitgeplant worden in het begin van het regenseizoen. In een dorpje nog gestopt om water te kopen. De omgeving bleef hetzelfde, de rivier over gestoken en zo kwamen wij aan in Uttaradit. Een druk stadje en hier zaten wij in een voor ons luxe hotel.

Zondag weer verder. De omgeving was hetzelfde als de vorige dagen. Na 35 km fietsen aangekomen, wij stopten bij een restaurantje. Weer verder op de fiets, er volgde weer een paar klimmen en zo kwamen wij bij de ingang van het park. Hier stond een resort met rieten bungalows. Later op de middag bezochten wij nog het park. Veel oude tempels, het is onderdeel van het Unesco Werelderfgoed. Niet zo erg groot. Er werden ook toeristen rondgeleid op olifanten.

Maandag fietsten wij weer terug naar het noorden, we volgden steeds de rivier. Een heel leuk klein weggetje. Echter, de rivier treed regelmatig in de regentijd buiten zijn oevers en de dijk is hierdoor afgekalfd. De dijk was af en toe erg smal zodat wij moesten lopen. Een mooie route, langs zeer kleine gehuchtjes. De mensen blijven maar lachen. Over de rivier lagen verschillende hangbruggen. Goed dat wij hier niet overheen moesten want de planken lagen meestal los. Daarna volgde weer de rijst- en suikerrietplantages, dus een erg groene dag. Eenmaal op de grote weg waren wij 8 km van Sukhothai af. Wij besloten om door te fietsen naar het park. Vlak bij de ingang van het park sliepen wij in het Old City Guesthouse. ’s Avonds eten aan de “boulevard”. Wij konden nu zelfs biefstuk met patat en salade krijgen. Geheel verwesterd hier, maar wij hielden het toch bij de Thaise keuken, bevalt ons zeer goed en is zeer smakelijk.

Dinsdagochtend kwamen wij Jos en Wilma weer tegen die op weg waren naar het park. Na de bagage op de fietsen geladen te hebben besloten wij om ook nog even het Historisch Park in te gaan. Weer een hoop oude stenen gezien. Daarna de route weer opgepakt. Een vlakke route met weer de gebruikelijke rijst-, suikerriet- en bananenplantages. Verder was het er erg afgelegen. Geen dorpje te zien. Dus bij een stalletje wat koekjes gekocht en daar moesten wij het vandaag mee doen. Wij kwamen aan in een langgerekt dorp.

Woensdagochtend ontbeten wij met een Thais ontbijt: rijstsoep. Daarna kregen wij nog de specialiteit van de streek: rijst met cocos, suiker en nog een aantal specialiteiten, dit wikkelen ze in een blad van een boom en roosteren het op een houtvuurtje. Smaakte erg goed en het voedde ook goed. De route verder weer gevolgd. De eerste km waren vlak maar toen begonnen de heuvels weer. Wij zitten nu in Noord-Thailand en daar is bijna niets vlak meer. De omgeving is afwisselend erg dor en dan weer frisgroen door de vele zaai-rijstvelden. Kleine dorpjes onderweg en weer de vele begroetingen. Er volgde nog een klim van 5 km gevolgd door een hele mooie afdaling. Mooie vergezichten. Wij zagen een hotel met een Thaise naam. Dus wij de kamer bekeken en ingecheckt. Zag er wat simpel uit maar oké. ’s Avonds wilden wij er gaan eten maar bleek dat er geen restaurant bij was. Toen wisten wij dat we fout zaten want in het routeboekje stond dat je er kon eten. Eenmaal aan de overkant zagen wij dat naast ons hotel het goede hotel stond.

De volgende dag licht heuvelachtige route, weinig dorpjes dus weinig te halen. Na 12 km volgde er een klim van 16 km, maar dit was goed te doen. Ging geleidelijk omhoog maar niet te steil. Op het hoogste punt stond een nieuwe tempel (Wat). Maar die zien wij dagelijks dus voor ons is dit niet meer zo spectaculair. In het dorpje hebben wij overnacht in een rieten bungalow, een stuk buiten het dorp.

  • Facebook
  • Twitter
Vrijdag zou een lange dag worden. Vandaag moesten wij 115 km fietsen omdat er geen mogelijkheden waren om te overnachten. En er zaten ook pittige klimmen in. Om 07.00 uur gingen wij al op pad. Nou, dit moest wat gaan worden. Het bleef meteen op en neer gaan en niet zo’n klein beetje ook. Na 30 km stopten wij even om ons boekje om te draaien. Meteen kwam er een vrouw met een fles koud water aan en wij kregen ieder een glas water. Wij staan toch iedere keer weer versteld hoe aardig de mensen hier zijn. Daarna weer verder. Na 35 km volgde er inderdaad pittige klimmen, maar deze waren niet zo lang en in een afdaling konden wij al een aanloop maken voor de volgende klim, dus dit viel alles mee. Na nog een paar pittige lange klimmen volgde er een lange afdaling. De laatste 25 km moesten wij langs een grote weg. Erg druk en dit viel niet mee. Wij moesten op de vluchtstrook fietsen maar hier stonden steeds geparkeerde auto’s waar wij dus omheen moesten. Zo kwamen wij aan in een grote stad. Een hotel gevonden met dakterras, zodat wij een mooi uitzicht hadden over de stad.

Vandaag een korte route naar Chiang Mai. Wel een hele mooie want we fietsten steeds langs de rivier. De weg slingerde met de rivier mee, leuke smalle weg, veel boomgaarden en kleine dorpjes. Onderweg hebben wij 2 keer een plechtigheid meegemaakt van een overledene. De kist staat dan in een soort “mini tempel”, alles is bekleed met veel versieringen. De weg wordt gedeeltelijk afgezet en er zijn gigantisch veel mensen op de been. Op dit weggetje kwamen wij ook nog een boer met 3 koeien tegen die naar een weiland moesten, allemaal aan een touw.

  • Facebook
  • Twitter
Wij kwamen aan in Chiang Mai, een hectische stad voor ons. Wij dwars door de stad, kwamen keurig bij het hotel uit. Omdat het hotel vol was, logeerden wij ergens anders. Een leuk hotel, alles van teakhout. Ziet er prachtig uit. ’s Middags nog even het stadje bezocht. Eerst de oude binnenstad maar hier staan alleen maar tempels. Toen een markt bezocht met veel kraampjes met handgemaakte spullen. Ook veel muzikanten liepen er rond. Een levendige bedoening. Om 18.00 uur klonk het Thaise volkslied uit de luidsprekers. Iedereen bleef stil staan en het leek alsof wij deel uitmaakten van een schilderij. Erg indrukwekkend, wij kregen er kippenvel van. In zo’n drukte dat alles ineens stil is. Het volkslied duurde ca. 1,5 minuut en daarna ging alles weer door. Wij hadden al gehoord dat in dorpjes het volkslied dagelijks bij het begin van de dag werd gedraaid, maar zo in Chiang Mai met al die toeristen hadden wij dit niet verwacht.

Zondag 27 januari vertrokken uit Chiang Mai. Eerst dwars de oude stad door, wat een drukte met al die auto’s en het waren ook veel 1-richtingsstraten. Dus maar meefietsen met de stroom. Wij hadden een goede routebeschrijving dus het ging voorspoedig. Daarna langs de rivier gefietst, mooi rustig en een prachtig landschap. De rivier de Ping begint in Birma en is 600 km lang, slingert door een groot deel van Thailand. Onderweg gestopt bij een stalletje. Iedereen is hier ook even aardig. Verder langs deze weg werden er veel chrysanten gekweekt.

  • Facebook
  • Twitter
Maandagochtend vroeg op pad omdat wij naar de olifantenopleidingsschool willen. Om 08.00 uur op de fiets, het zag een beetje donker buiten en eenmaal op de fiets begon het te regenen. Dit was wel het laatste wat wij verwacht hadden. Na 5 km kwamen wij bij de olifantenschool en we waren al behoorlijk nat geworden. Met de regenjas aan naar binnen via een grote hangbrug over de rivier. De brug wiebelde alle kanten op en je mocht maar met 5 personen tegelijk over de brug want de plankjes lagen allemaal los. De olifantenshow was zeer de moeite waard. De olifanten sleepten met boomstammen, stapelden ze op zoals dat in het bos gebeurd. Daarna werden de olifanten in de rivier gewassen. Leuk om een keer te zien.

Daarna in de regen verder gefietst. De weg was in constructie, grote gaten in de weg en een enorme blubberboel. Het werd weer droog. Wat gegeten in de stad en verder naar een resort, 6 km buiten de stad in een mooi natuurgebied met veel vogels en fraaie orchideeën. Wat een prachtig groen gebied, maar de vogels waren door de regen wel gevlogen. Nog even naar de grotten geweest. Wij hadden een gids moeten nemen dan hadden wij meer gezien. Wij dachten dat wij zelf ook rond konden lopen, maar toen bleek dat je maar in een klein gedeelte mocht. Het was behoorlijk druk in het resort en de eigenaresse zorgde voor een buffet. Heerlijk gegeten met groenten en fruit uit eigen tuin. Wel was het een stuk kouder omdat wij nu in de bergen zaten. Dus de sokken moesten aan. ’s Nachts lagen wij onder een heel dik dekbed wat echt nodig was. Wel erg goed geslapen.

Dinsdagochtend ontbijt met eigengebakken volkorenbrood. Dit hadden wij nog niet gehad in Thailand. Heerlijk. Daarna terug waar een grote markt was. Hier liepen ook mensen in klederdracht. Volgens ons één van de bergvolkeren die hier in Noord- Thailand leven. Een kleurrijk geheel. Daarna weer de route teruggefietst. Iets buiten de route een eenvoudig hotel.

Woensdag onze laatste fietsdag. Eenmaal in de stad wisten wij m.b.v. onze plattegrond het hotel snel te vinden. Bij aankomst in het hotel bleek een ander echtpaar uit Nederland net gearriveerd te zijn met fietsdozen. Hun fietsten eruit en die van ons erin. Was goed geregeld ’s Avonds nog naar de Night Bazaar geweest. Wat een drukte en zeer veel te koop.

Donderdag onze laatste dag in Thailand. Voor het laatst nog even Chiang Mai bekeken, nog een olifantje en wat muziek gekocht en de spullen verder ingepakt. ‘s Avonds met Jos en Wilma naar de Night Bazaar om te eten. Een restaurant bestaande uit verschillende kleine restaurantjes. Eerst bonnen kopen en met die bonnen kon je bij elk restaurant iets kiezen. Een gezellige afsluiting van de vakantie.

Een heerlijke vakantie gehad waar wij nog lang van na zullen genieten.