Thailand van Bangkok naar Phuket

RIA EN THEO

  • Facebook
  • Twitter
Na een ‘de icing’ vertrekt het vliegtuig een uurtje later dan gepland, maar dat is voor onze transfer in Singapore naar Bangkok geen probleem. Op dinsdag de 22ste tegen het middag uur (locale tijd) in Bangkok landen.
Nadat we de fietsen van de “Odd Size Luggage“ band hebben gehaald, eerst langs de agent van AWOL om e.e.a. te bespreken en te boeken.
Vervolgens worden we naar het hotel gebracht waar we 2 nachten zullen verblijven.

We bezoeken enkele interessante plekken zoals Old China Town en maken een fietstocht in groepsverband door de stad waarbij we ook met een bootje de rivier oversteken om “Green” Bangkok te bewonderen.

Donderdag 24 januari

Om 09.00 uur staat stipt op tijd het busje gereed die ons met de inmiddels uitgepakte fietsen buiten Bangkok zal brengen! Om ca. 11.00 uur worden we in de buurt van het startpunt van de fietstocht uit de auto gezet, we beginnen met fietsen.
We zetten de km tellers op 0 en na 100 m roept Ria al dat haar km teller nu al op 16 staat! Is natuurlijk de snelheid geweest!
Na 15 km tijd voor de lunch, je moet rustig beginnen! We vinden een prachtige authentieke vissersplek aan zee waar we onze eerste “fried rice with seafood” bestellen. De fietsen worden bewonderd en als we zeggen dat we naar Phuket gaan fietsen vallen ze bijna flauw.

De weg is vlak en met gemak komen we aan in Cha-Am en spoedde ons naar het zwembad waar het koude biertje al staat te wachten.

Vrijdag 25 januari
  • Facebook
  • Twitter

We gaan op pad voor een korte etappe en komen dan ook rond de middag bij ons. Pattana Guesthouse in Hua Hin aan waarvan de eigenaar Arno Schinkel enige tijd geleden blijkt te zijn overleden en nu gerund wordt door een van zijn eerdere medewerkers + vrouw.
Na het inchecken verkennen we de omgeving en zien een gifgroene slang op het strand waar we van af blijven.
‘s Avonds heerlijk gegeten op 1 van de steiger restaurants en vervolgens een potje zitten schaken met de beheerder van het Guesthouse.

Zaterdag 26 januari

Hua Hin is net als Cha-Am voor ons iets te toeristisch en we trekken na het ontbijt aan de haven dan ook verder naar het zuiden. Weer een vlakke rit van ca. 50 km.
Na een paar uur begint het te regenen! Eerst maar even schuilen en gelijk wat eten!
Het was maar een buitje en fietsen verder zodat we net na het middaguur bij Long Beach Inn resort aankomen met een Nederlandse eigenaar (Bert). Zijn Thaise vrouw is er vandoor gegaan, maar hun zoontje woont bij hem.
We blijven uiteindelijk 2 nachten want deze omgeving spreekt ons wel aan.

Na een strandwandeling en te hebben gezwommen tijd voor een eerste Thaise massage op het strand om alles soepel te maken. Gekraakt maar 10 jaar jonger lopen we terug naar ons resort. ‘s Avonds lekker gegeten in een lokale toko bij het strand, als we teruglopen over het strand zitten we nog na te genieten in een strandstoel bij volle maan aan het water!

Maandag 28 januari

Regen vanmorgen bij het opstaan maar toch gereed maken voor vertrek. Zodra het even wat droger is stappen we op de fiets! Al snel wordt het weer donker en even later begint het te regenen! We schuilen bij een toko waar we gelijk wat spullen kopen en krijgen extra plastic zakken om het e.e.a. te verpakken om droog te houden.

Na een fikse bui stappen we weer op en rijden door een natuurpark waar er opvallend veel van zijn overigens met heel veel personeel maar weinig bezoekers.
We rijden eerst door een prachtig bebost gebied en later door een gebied met veel garnalen kwekerijen.
We houden het droog tot in de middag en lunchen bij een prachtig resort aan zee waar we prachtig buiten kunnen zitten met zicht op hoge golven! We hebben er ruim 70 km op zitten vandaag!

  • Facebook
  • Twitter

Dinsdag 29 januari

Vannacht veel regen en het is eigenlijk nog niet echt droog!
Maar deze plaats spreekt ons niet zo aan dus proberen we toch maar te vertrekken!
Als we echter een kwartiertje onderweg zijn begint het stevig te regenen en schuilen we bij een toko waar we en passant een kokosnoot leegdrinken.
We gaan verder maar de regen blijft en onze verlichting gaat spontaan aan ! Na 15 km besluiten we om te draaien en checken in het Had Thong hotel met sea view.
Het blijft gelukkig de verdere dag regenen dus was onze beslissing niet verkeerd.

Woensdag 30 januari

Het ziet er droog uit. De tocht vandaag is ruim 90 km.
We rijden op slechts 10 km van de Birmeese grens over een stuk hoofdweg.
Voor dit stuk wordt geadviseerd om eventueel je fiets op een pick up te zetten, maar we hebben onze fietsen niet meegenomen om met een pick up te vervoeren en fietsen zelf.
Tijd voor een lunch die wij combineren met een regenbui want het blijft instabiel!

Als we Bann Kruitt (voor ons bank roet) naderen gaat de hemel volledig open en kruipen we onder een soort marktkraam om te schuilen! Er blijft een zee van water vallen en stopt niet meer dus we moeten verder en kiezen voor een resort! Ria ziet vanwege het vele water door haar bril niet meer waar ze rijdt en roept om te stoppen bij een zoveelste toko!

Terwijl wij een Yacultje drinken spoelen ook de 6 jonge fietsers met begeleider(die we vanmorgen zagen vertrekken) aan en stoppen ook bij deze toko omdat de 2 vrouwen er helemaal klaar mee waren!

Hier is geen slaapplek, dus iedereen stapt na een kwartiertje weer op de (water-) fiets en we verdwijnen in een spoor van water.

Na 65 km vinden wij het welletjes en drijven wij een resort binnen waar het water uit onze kleren gutst als we bij de receptie staan. Alles wat nat of vies is gaat de was in, wel WiFi maar geen verbinding, wel bier en geluid van de zee! Wat op valt is dat de resorts aan deze oostkust maar heel mager bezet zijn en sommige zelfs helemaal verlaten bij gebrek aan belangstelling. Als het droog is geworden maken we een strandwandeling en genieten van de vrijheid!

Zoals inmiddels de lezer wel duidelijk zal zijn is deze fietsreis geen cultuurreis, dan hadden we een ander gebied moeten kiezen om te fietsen. Ons gaat het deze keer meer om het fietsen zelf, 2 tasjes en een creditcard waarmee we door een mooi landschap langs de zee fietsen en in een goed klimaat terwijl het in Nederland winter is. Ik moet zeggen dat we tot nu toe wel veel regen hebben gehad, maar volgens de meteo informatie gaat het nu echt droog worden en kan de regenkleding achterwege blijven. We gaan het zien!

Donderdag 31 januari

Prachtig weer en heerlijk geslapen!
Even zwemmen in zee, ontbijten en we verlaten om 09.00 uur het resort.
We komen langs een enorm Boeddhabeeld bij Mount Thongchai en passeren vele garnalenkwekerijen. We komen eerst door een badplaats in opkomst en het ziet er gezellig uit! Als we over de weg langs de zee fietsen zien we de 2 Canadezen aan de koffie zitten, maar we rijden door.
Donkere wolken over zee drijven naar ons toe en onze snelheid gaat omhoog en fietsen in rap tempo naar een mogelijke schuilplek, die vinden we bij een huisje gelegen naast een veld waar op grote lange tafels visjes worden gedroogd. De Thaise medewerkers zijn bezig de half gedroogde visjes af te dekken met plastic folie dus zal er inderdaad wel regen komen. We spreken de Sri Lankaanse ondernemer die deze drogerij heeft opgezet en de productie per schip vanuit Bangkok naar Sri Lanka vervoert waar dit een gewild product is.

Na een korte hevige bui vervolgen wij onze tocht maar na 6 km wordt het wederom

  • Facebook
  • Twitter
donker en we besluiten te gaan lunchen in het restaurant bij een resort waar we eventueel zouden kunnen overnachten! Maar het wordt weer droog en we gaan verder gezien de prijs van dit resort dat boven ons budget uitkomt.
Uiteindelijk komen we na 45 km met veel oponthoud aan in het Ban Ma Praw Resort zo’n waar we 1 van de 12 leegstaande bungalows aan zee krijgen toegewezen.
Ria heeft een beetje apart gevoel in dit verlaten oord maar het is toch wel heel bijzonder want het lijkt of je alleen aan het Zwin bivakkeert. Als er wat rijst vanuit de keuken naar onze plek wordt gebracht, krijgen de honden door dat er mensen zijn gearriveerd en we geven het overtollige eten aan een hondje die daarna als waakhond de hele nacht voor onze deur is blijven liggen.

Vrijdag 1 februari

Ria jarig dus we gaan vanavond heerlijk uit eten!
Om ca. 06.00 uur word ik wakker en zie de vissers met hun boten door de geul langs ons verblijf naar zee varen en behendig door de branding laveren. De lange schroefas is draaibaar in een rechte lijn met de dieselmotoren gemonteerd.

Na ons summier ontbijt stappen we weer op onze fiets, we verwachten immers weinig visite, voor een tocht van ca. 95 km naar Thung Wua Lean Beach.
Ria zegt dat het al een kadootje is dat het mooi weer is en verder niets hoeft! Ik sluit mij hierbij aan!
We fietsen langs rubberplantages en overal hangen latexmatjes te drogen. Spontaan komt er een vrouw ons tegemoet op haar brommertje en stopt om ons mandarijnen te geven die wij dankbaar in ontvangst nemen!
Het valt ons op dat de mensen het heel bijzonder vinden om ons zo te zien fietsen en roepen of klappen naar ons! Als we bij Coral Beach willen lunchen, rijden we de 1 km lange oprijlaan in maar worden halverwege opgewacht door een roedel honden die venijnig naar ons blaffen!
De DAZER brengt uitkomst en ze druipen af en wij fietsen door maar bij Coral Beach aangekomen blijkt alles te zijn verlaten en ziet er troosteloos uit! Het zwembad staat nog wel vol met water maar dat trekt ons niet in dit verlaten oord, ook hier lopen honden.
We keren om en moeten opnieuw langs die roedel honden en bewijst de DAZER wederom een goede dienst. We rijden verder en zitten even later in een leuk restaurantje aan zee voor onze dagelijkse lunch waarbij gezien de nog af te leggen km vandaag best een biertje mag worden gedronken! Alles bij elkaar nog geen 200 Bath, dat zijn nog eens prijzen!

  • Facebook
  • Twitter
We checken in aan zee iets verderop en gaan lekker zwemmen en doen de was de deur uit! We hebben er 95 km op zitten vandaag! ‘s Avonds uit eten want Ria is jarig maar wat wij besteld hebben is totaal fout, te spicy en niet te eten waardoor er wel heel veel op onze borden achterblijft!
We skypen nog even met de kids en hebben nog wat noodvoedsel wat wel van pas komt nu!

Zaterdag 2 februari

Eerst even naar de supermarkt en wat ontbijtspullen kopen, die we later op een plankier aan zee lekker opeten. Thee en koffie had Ria nog even geregeld in het resortje!
Korte etappe vandaag, we hebben tijd genoeg. We rijden door een mooi heuvellandschap en komen na slechts 25 km al vroeg aan bij CABANA resort wederom aan zee gelegen.

Dit is onze laatste stek aan de Oostkust van Thailand en morgen zullen we de kust aan de “Gulf of Thailand” verlaten en oversteken via de regenwoudroute naar de Westkust aan de Indische Oceaan. Ria laat zich op het strand nog maar eens masseren!

Zondag 3 februari

Vannacht toch maar de airco aangezet want anders zweten we ons bed nog uit! Tegen de ochtend worden we bijna stijfbevroren wakker, dus airco weer uit!
Zo’n 15 muggenbeten rijker stappen we om 09.00 uur na een heerlijk ontbijt weer op onze fietsen voor een etappe van ca. 80 km.
Vandaag rijden we voornamelijk via een drukke route, dus het komt het goed uit om dit traject op zondag af te leggen. Het is zwaar bewolkt maar droog.

In Chumpon drinken we nog even een kokosnoot leeg en na de middag passeren wij de Istimus of Kra! Hier zou d.m.v. een kanaal van 22 km een verbinding tussen de Golf van Thailand en de Andaman Sea gemaakt worden om de scheepvaartroute van het westen naar Azië te bekorten, maar voorlopig heeft ‘Singapore’ daar zich even mee bemoeid en is er zo te zien nog geen kanaal gegraven. We komen zowaar een bepakte fietser tegen en zwaaien naar elkaar!

Om 14.00 uur bereiken we onze bestemming en strijken neer in het resort. Alle huisjes staan leeg dus geen probleem met inchecken, maar geen plek om lang te blijven!
Ria laat zich door Aungkana masseren maar ik heb hier geen zin in.
Het plastic zit nog om de matrassen want dan blijven ze langer goed zal ze wel gedacht hebben. De eigenaresse, Aungkana, is nogal nadrukkelijk aanwezig en als we ‘s avonds een paar honderd meter verderop gaan eten, fiets zij gewoon mee en schuift ze ook aan tafel. We laten het maar over ons heen komen en stellen voor dat zij op onze kosten eet als zij onze was doet!

Maandag 4 februari

07.00 uur ontbijt en nog even afrekenen!
Bij het afrekenen probeert ze op slinkse wijze toch nog wat extra geld binnen te halen door wat doorzichtige telfoutjes.
Mijn stelling is: lever kwaliteit en vraag je prijs, maar doe niet allemaal van die vage flauwekul trukjes.

We gaan op pad en maken snel wat km nu het nog lekker “koel” is ( ca. 300C).
Heerlijk zo s’ morgens op tijd op de fiets en ik ben trots als ik Ria zo achter mij zie fietsen! Tot nu toe ben ik nog niemand van haar leeftijd tegen gekomen op een fiets en volle bepakking dwars door Thailand.
We zijn op weg. Een etappe van ca. 60 km bvolgt, maar door wat omwegen worden dat er voor ons ruim 70 km.
We bezoeken onderweg de Chinese graven! De Thai zelf heeft niet zo veel met begraven maar de Chinezen kennelijk wel vandaar dat er voor de Chinezen in Thailand wel graven (zo heb ik dat in ieder geval begrepen).

We stoppen nog halverwege bij een waterval omdat er een restaurantje is waar we heerlijke fried rice eten met een colaatje. De waterval zelf laten we voor wat het is en richten ons op de klim die volgt. Prachtige weg en machtige bossen waartussen hier en daar slechts gescheiden door een zeearm Birma is te zien. We passeren een politiepost en stappen eve

  • Facebook
  • Twitter
n af om wat te drinken! Een militair komt ons water brengen en kijkt naar onze fietsen maar worden verder, in tegenstelling tot de andere passanten, niet gecontroleerd en vervolgen onze weg.

Vlak voor Ranong wil ik anders dan het routeboekje aangeeft rechtsaf via een kustweg naar Ranong Port, maar als we wat km’s deze weg zijn ingereden wil Ria omdraaien omdat ze slechte ervaringen heeft met mijn eigen geografische inzichten. Ik pas mij aan want ik ben altijd “flexible” in dit soort zaken.
Als we in de voormiddag Ranong binnenrijden is het even goed op letten om ons resort “Sata House “te vinden en als we er eenmaal zijn willen we er zo snel mogelijk ook weer weg. Bij het binnenrijden van Ranong zagen we wel iets beters en we melden ons bij de receptie van een waarschijnlijk veel te duur resort! Toch zitten we even later na sterk onderhandelen (er waren nagenoeg geen gasten) voor een normale prijs aan het privé zwembad van het Numsai Khao Suay Resort en stroomt het bier weer naar de plek waar het wezen moet.
Thijs zou zeggen; weet je wat het is met die luxe? Je hebt er geen last van! Ook geven we de was af maar vergeten daarbij een lijst te vragen en in te vullen waar prijzen achter staan zodat achteraf de was bijna net zo duur blijkt te zijn als de overnachting zelf. (eigen schuld dikke bult).

Dinsdag 5 februari

Volgens ons routeboekje zal halverwege deze etappe van zo’n 60 km de mosliminvloeden merkbaar worden. Wat dit mag betekenen weten we niet maar we zien het wel. We gaan op weg en willen rond het middaguur bij het Wasana Resort aankomen, zodat we de rest van de middag de omgeving kunnen gaan bekijken. Als we een moslimvrouw kokosnoten in stukjes zien hakken stoppen we en vragen of we 2 kokosnoten kunnen kopen. Ze maakt er 2 voor ons open en drinken ze leeg, van betalen wil ze niets weten dus geef ik het kind wat erbij zit 10 Bath. We komen bij de toegangspoort van Ranong Airport waar we naar een soort vuik worden geleid! Dit ziet er serieus uit, auto’s worden met spiegels aan de onderzijde gecontroleerd op bommen en ik verwacht dat onze tassen uitgepakt moeten worden! Maar we mogen gewoon door en niemand kijkt naar ons om! (Dus als terrorist kun je gewoon op een fietsje met wat tassen en een petje met een tas vol bommen deze controle passeren.)

Na een mooie tocht door een mangrovegebied bereiken we rond het middaguur het Resort van de Nederlander Boudewijn Boers en zijn Thaise vrouw. We checken in maar hebben nog niet het idee dat we hier, in tegenstelling tot wat in het routeboek wordt aanbevolen, lang zullen blijven. Boudewijn is gastvrij en maakt voor ons nog een heerlijke lunch klaar en laat de bungalow zien waar we kunnen overnachten. We vinden het alles behalve schoon, maar beseffen dat Boudewijn alles alleen moet doen want zijn vrouw schijnt niet optimaal te functioneren. Als ik Boudewijn de 2 vreemde blazen op mijn been laat zien adviseert mij om even naar het Moslim hospital te gaan hier 5 min. lopen vandaan.

Even later zit ik daar met 3 moslim verpleegsters (en doktor?) op de grond met een pc waarop we via Google translate e.e.a. vertalen van Engels naar Thai v.v.
Met veel lol vliegen de termen over het scherm totdat het woord Malaria verschijnt maar dat blijkt toch een verkeerde vertaling te zijn en we komen uit bij Water Blisters! Tja, hoe kom je eraan en vooral hoe kom je er vanaf? Uiteindelijk voor 5 dagen pillen en zalf, die geen contaminatie met mijn noodzakelijke medicijnen zullen veroorzaken, en dan terugkomen. Dit laatste gaat niet lukken want we willen morgen toch weer verder! Voor alle zekerheid laat ik hun diagnose en verstrekte medicijnen op papier zetten en wil betalen. Maar ook dat gaat niet door en willen geen geld!

Bedoelen ze dit met dat de invloed van Moslims merkbaar zal zijn?

We verkennen de omgeving die volledig is uitgestorven en zien de problemen waarmee Boudewijn te maken heeft of zal krijgen om zijn resort in stand te houden.
‘s Avonds maakt Boudewijn een heerlijk visje voor ons klaar en gaan we vroeg naar bed!
Tippppppppppppp,(zo word ik weleens genoemd als er wat aan de knikker is) een beest!!!!!!
Kakkerlakken in de badkamer en ik moet een paar keer op zoek met een handdoek om kakkerlakken te vangen en naar buiten te werken.
Eerst een bijennest onder het dak en nu dit weer! Tja, je bent natuurlijk in de tropen!!

Woensdag 6 februari

We vertrekken na het ontbijt voor een tocht over een prachtige weg met soms wat pittige klimmetjes. Als we dichterbij kome

  • Facebook
  • Twitter
n zien we een mooi huis met veel mooi aangeklede personen en moeten constateren, dat het toch niet echt een restaurant is maar kennelijk een familiefeestje! We komen er niet meer mee weg en moeten aanschuiven op een moslim trouwpartij! Eten en drinken (jammer genoeg geen biertje) gratis en ze vinden het leuk dat wij er zijn zo te zien! Ook moeten we de bruid en bruidegom natuurlijk geluk wensen en Ria weet nog snel een Sarong om te slaan! De mosliminvloeden zijn inderdaad merkbaar! Na een spicy lunch gaan we verder en ze zwaaien ons uit!

We rijden nu dwars door een regenwoud en de weg wordt heuvelachtiger.
Dan een stevige klim waarbij geschakeld moet worden naar de kleinste versnelling en niet meer wordt gesproken. Normaal rijd ik voorop maar na de klim te zijn begonnen komt Ria met eigen tred mij voorbij! Er komt een wielrenner van de heuvel naar beneden en we roepen naar elkaar. Ik probeer Ria niet bij te houden, maar concentreer mij op mijn eigen tempo waarbij ik nog geen verzuring krijg of koude rechtervoet.
Waar ligt mijn grens met mijn been? Ik voer de druk verder op en het gaat goed.
Dan loop ik weer in op Ria en kom langszij, ze wil even stoppen maar ik ga door zolang het nog lukt en ga voorbij! Als ik de top van de heuvel zie focus ik mij op dat punt wat te halen moet zijn en even later sta ik voldaan bovenop en komt Ria even later ook boven!
Passerende automobilisten zwaaien en roepen wat, ze zien dit kennelijk niet vaak!
Nadat we weer wat zijn uitgerust beginnen we aan de afdaling die ik wat Ria betreft onverstandig doe maar dat is nu eenmaal de beloning van een klim om daarna als een vogel naar omlaag te scheren. De laatste beklimming is vlak voor ons Resort. Toch nog een kuitenbijtertje, maar de beloning is groot als we inchecken voor 2 nachten bij het mooi gelegen Greenview resort na uiteraard een behoorlijke discount.
Prachtige stolpbungalows met buitendouche in een mooie omgeving met zwembad!
We noteren 95 km en mogen aan het bier.

Donderdag 7 februari

Rustdag!!

Als fietser moet je goed uitgerust op pad gaan en met uitgerust bedoel ik dan voornamelijk de fietsuitrusting!

Mijn fiets is een stalen Koga Myata en Ria heeft een lichtmetalen Koga Myata. Het voordeel van staal is dat bij en eventuele breuk de zaak eenvoudig aan elkaar gelast kan worden in tegenstelling tot een lichtmetalen frame. Maar we fietsen niet in onherbergzame gebieden dus is dit geen bezwaar! Fietsen moeten 100% zijn en er dienen voldoende reservematerialen meegenomen te worden + het noodzakelijke gereedschap om zelf je fiets te kunnen repareren. Hiervoor hadden wij ; bandenplakspullen, een goede pomp met flexible slang, reserve binnenband en eventueel een buitenband, wat voorgevormde spaken, wat olie of vet , sileconenspuitbusje, kettingpons + stukje ketting met sluitplaatjes, remblokjes, binnenkabel , ty-rips en wat koord, tape en uiteraard de reserve fietssleutels en gereedschap.

De fietsen wegen netto ca. 15 kg en incl. verpakkingsdoos ca 20 kg. De 2 bagagetassen samen ca. 10 kg en een gevulde stuurtas 1,5 kg. Met Singapore Airlines hadden wij via AWOL een bagagevrijdom van 30 kg. p.p. zodat wij niets bij hoefden te betalen. Doordat wij in Bangkok zijn aangekomen, maar vanuit Phuket vertrekken moeten wij de fietsverpakking in Bangkok achterlaten en in Phuket opnieuw de fietsen inpakken voor de terugreis. Maar dat gaat goed komen.

Vrijdag 8 februari

Prachtig weer en we gaan om 08.30 uur weer op pad. We passeren het nationaal park Khao Sok maar gaan er niet heen! Veel lopen wil ik niet met m’n knie en nu het fietsen goed gaat wil ik geen risico’s nemen. Ruim voor de middag komen we aan. Nu moeten we kiezen uit 2 routes.

We drinken eerst een cappuccino om te overleggen en uiteindelijk gaan we een 3e route kiezen langs de kust! Ons eigen route dus en verlaten hiermee het routeboekje tot we vlakbij het eiland van Phuket uitkomen!

Na 25 km zoeken we een resort om te overnachten maar dat valt nog niet mee!
De kust zit vol met toeristen en waarschijnlijk heeft het vrije weekend van Chinees Nieuwjaar hier ook mee te maken. Als we een lange toegangsweg van het zoveelste resort in rijden komen we bij de receptie waar we door 3 personen worden ontvangen met koude doekjes en vers drinkwater! Dat is nog eens een ontvangst, maar zal vast wel in de prijs tot uiting komen!
We vallen bijna achterover als we prijzen horen van 40.000 Bath /nacht en een discount van hooguit 10% helpt ook niet echt. Dit zijn verkeerde adressen voor ons, zeker als we die treurige verwende westerse gezichten zien dus keren we om op zoek naar iets wat wel betaalbaar en leuk is. Uiteindelijk komen we na totaal 90 km te hebben gefietst uit bij Pakarang Resort in Khao Lak waar we voor 1000 Bath een mooi bungalow met airco boeken tegenover het zwembad niet ver van zee!

Zaterdag 9 februari
  • Facebook
  • Twitter

We verkennen de omgeving met de fiets en strijken uiteindelijk neer op Coconut Beach. Een kleinschalig tropisch strandje en mooier kunnen we het ons niet voorstellen. We blijven uiteindelijk hier 5 nachten en kunnen het wel hebben zo!

Het tsunami museum staat leeg en verder is hier ook weinig meer te zien van de ramp die hier destijds heeft huisgehouden. De vele evacuatie borden waarop staat hoe je het gebied bij een tsunami het beste kunt verlaten zijn nauwelijks meer leesbaar.

Zondag 10 februari

We weten dat Atie en Jan ook ergens in deze buurt bivakkeren en ik stuur een mailtje de lucht in waarbij ik tevens laat weten dat we ‘s middags op ons strandje bij Coconut Beach zullen vertoeven. We krijgen bericht dat zij in Happy Lagoon verblijven en Ria en ik besluiten om daar naar toe te fietsen. Maar als we zo’n 15 km op weg zijn beseffen we dat de afstand naar hun resort toch iets te ver is om even heen en weer te karren en we draaien om waardoor we op tijd op ons strandje zijn. Als we onze lunch achter onze kiezen hebben roept Ria “krijg nou wat” daar komen Jan en Atie! Zij zijn op de scooter en was het voor hun niet zo moeilijk om langs te komen. We brengen gevieren gezellig de middag door op Coconut Beach en praten elkaar bij.
Atie en Jan gaan morgen richting Krabi en op het eind van de middag zwaaien we hun uit en gaan ze op de scooter terug naar Happy Lagoon.

Maandag 11 en dinsdag 12 februari

Zoals ik al schreef blijven we nog een nachtje en nog een nachtje en vinden het hier geweldig! Onze Zweedse buurman vertelt ons dat hoe dichter bij Phuket, hoe drukker het wordt en dat zorgt er mede voor om uiteindelijk 5 nachten hier te blijven omdat het nog maar 2 etappes zijn naar Phuket. We rijden nog 30 km in de buurt maar zijn de meeste tijd in de schaduw op het strand met een boek, fried rice seafood en wat bier bij een graadje of 33.
Ria laat zich nog maar eens voor de 4e keer masseren aan het strand iets verderop!

Woensdag 13 februari

We nemen afscheid van onze Zweedse buurman die hier enkele maanden per jaar verblijft en stappen na ons ontbijt “fried rice” weer op de fiets! Kopen nog wat spulletje bij 7/11 op de hoek van de weg en vervolgen onze route naar Phuket.

Het is heerlijk om weer op de fiets te zitten, je raakt er eigenlijk aan verslaafd! Onderweg worden we gepasseerd door een groep wielrenners met volgauto! Een van hen (Ian, een Amerikaan) maakt wat foto’s van ons en rijdt een tijdje mee om vervolgens weer vaart te maken (wij rijden doorgaans rond de 20 km/uur).
Als wij na een klein uurtje inchecken bij het afgelegen maar mooi aan een meer gelegen Water Jade Resort arriver

  • Facebook
  • Twitter
en de Canadezen ook.
We lunchen allen op het houten terras aan het meer van dit resort waar nog 1 water bungalow beschikbaar was en aangezien wij eerder waren, maar ook omdat zij 2 bungalows hebben zitten wij aan het meer!
Ria, die al in de bungalow is geweest roept dat het toch een beetje tegenvalt (waar heb ik dat eerder gehoord? Bali?) maar als ik binnenstap weet ik niet wat ik zie! Geweldig ontwerp en inrichting waar je zo permanent zou kunnen wonen maar dat gaan we niet doen. Ondanks het feit dat de beheerster ons een kaartje geeft van de omgeving wat heel mooi moet zijn blijven we de rest van de dag op deze stek en vermaken ons met een boek aan het meer op ons terras.

Donderdag 14 februari – Zondag 17 februari

Omdat zij het heerlijk vinden in alle vroegte te fietsen vertrekken de Canadezen ruim voor ons, wij slapen eerst uit en ontbijten op ons gemak. Het is nog maar ca. 60 km en dan zijn we in Thalang waar we tot en met maandagmorgen 18/2 zullen blijven.

Ook dit laatste gedeelte wordt een mooie tocht en om 11.00 uur rijden we via de toegangsbrug het eiland Phuket op! Om 11.00 uur zijn we bij ons resort en hebben we onze tocht zonder Epo voltooid. Niet 1 lekke band of andere mankementen aan onze fietsen! Inclusief nog wat rondritten op het eiland Phuket hebben we in totaal 1150 km gefietst. High Vive voor elkaar en we drinken erop en stappen even later in het zwembad. De eigenaar van het resort is een goudgraver geweest in Australie/Nieuw Zeeland. Van dat geld heeft hij waarschijnlijk het resort kunnen realiseren. Het resort zelf doet een beetje denken aan een garnizioen met mooie barakken waar hij als een soort commandant de scepter zwaait en het personeel goed heeft opgevoed want ik heb de Thai nog nergens zo hard zien werken als hier.

Ook komen we hier AWOL tegen. Zij zijn 2 dagen na ons gearriveerd na een tocht door Birma en van Bangkok naar Phuket zoals wij hebben gereden. Zij controleren de tochten.

Uiteindelijk genieten we 4 dagen van deze omgeving waar het op strand wel drukker is dan we gewend zijn, maar als je even naar links of naar rechts loopt dan is het weer een bounty achtig gebeuren waar een aantal mooie zeiljachten voor anker liggen in deze prachtige baai.
We eten vooral ‘s avonds op het strand, waar zowaar geen mug te bekennen is en hebben geen behoeft eom de drukte van de stad Phuket op te zoeken!
Voor ons is deze vakantie meer dan geslaagd en van mijn been was weinig te merken wat ik toeschrijf aan de hoge temperatuur en het regelmatig aanvullen van vloeibare bloed verdunnende middelen.

Maandag 18 februari

De fietsen zijn inmiddels ingepakt! We worden ’s middags met de reeds ingepakte fietsen opgehaald en worden naar het vliegtuig gebracht waar we om 17.50 uur opstijgen richting Singapore om daar om 23.55 uur verder te vliegen naar Amsterdam. Telkens weer verbaas ik mij in Singapore over de architectuur van het luchthavengebouw! Ook al moet je niet naar het toilet, ga er gewoon eens kijken! Plassen in een soort bungalow met zicht op groen omgeven in marmer het is geweldig doordacht! Of bezoek de vlindertuin op de luchthaven! Hier komt de wereld samen, de rijkere wereld wel te verstaan waar een overhemd zomaar 200 dollar kost en er geen Blokker of C&A te vinden is maar kwaliteit en design op nivo!

Dinsdag 19 februari

  • Facebook
  • Twitter
Na een vlucht van 13 uur landen we om 06.15 weer op Schiphol en halen onze ingepakte fietsen en flightbags van de verschillende banden. Nadat we de fietsen hebben uitgepakt en met koffie en een broodje de tijd hebben gerekt tot na 09.00 uur stappen we in het voorste gedeelte van de intercity trein waar je ook de fiets in mag meenemen en zijn om 11.30 uur in Goes. Nu even hard fietsen in onze zomerkleren naar huis en de reis zit er op.

Met dank aan Ria die met mij deze tocht heeft gefietst en zo te zien nog vele tochten op haar naam kan schrijven waar ik zeker bij hoop te zijn! Ook dank aan de Thaise bevolking met hun warme lach en gastvrijheid! We zullen het allemaal missen!