Sri Lanka met kind

RON, NANCY EN MARIT KRENS

Verslag Fietsvakantie Sri Lanka 2014
Ron, Nancy en Marit Krens
20 juli – 14 augustus 2014

Vriendelijk heet de stewardess ons welkom aan boord van de indrukwekkende en comfortabele airbus A380 van Emirates die ons voor het eerste deel van onze reis naar Dubai zal vliegen.  Van daar af is het nog enkele uren vliegen naar Sri Lanka onze bestemming voor een fietsrondreis van 3,5 week samen met Nancy en onze dochter Marit (13 jaar).
Sri Lanka als fietsvakantiebestemming stond al langer op onze verlanglijst en een eerdere fietsreis geboekt via AWOL naar Bali in 2007 was ons zo goed bevallen dat we ook deze reis weer via AWOL hebben geboekt.
Na de nodige voorbereidingen de aanschaf van reisgidsjes en kaart, het ophalen van dozen voor het transport van de fietsen bij de plaatselijke fietsenhandel en uiteindelijk het inpakken en wegen van alle bagage kan ons avontuur dan eindelijk beginnen.

Het overstappen op Dubai is een ervaring op zich. Met bussen worden de passagiers van het vliegtuig naar de hypermoderne terminal gebracht waarvandaan onze vlucht naar Colombo zal vertrekken. Dat Dubai een knooppunt is voor vluchten vanuit alle windstreken blijkt wel uit de bonte verzameling van toeristen en zakenlui struinend langs de vele winkeltjes en taxfree shops. Sommige getooid in djellaba en tulband, andere duidelijk afkomstig uit Afrikaanse landen maar ook Aziaten en Westerlingen allen net gearriveerd of wachtend op een volgende vlucht.

Na aankomst om 8:45 uur in de ochtend op de luchthaven Bandaranaike International Airport bij Colombo, is het even spannend wachtend op de bagage. Onze fietstassen rollen al spoedig over de lopende band maar de fietsen zijn nog nergens te bekennen. Gelukkig blijken, bij navraag, ook de fietsen te zijn aangekomen en opgelucht nemen we de drie fietsdozen in ontvangst. Bij de uitgang van de luchthaven worden we volgens afspraak opgewacht door een chauffeur die ons met zijn busje, waar de drie enorme fietsdozen maar net inpassen, naar de geboekte accommodatie in Negombo brengt.

  • Facebook
  • Twitter
Na zo’n inspannende reis is het heerlijk bijkomen, relaxend op de ligbedden bij het zwembad en genietend van een lunch in het knusse restaurantje van ons hotel. Marit maakt kennis met onze buurman “Turtle” een waterschildpad die een klein vijvertje direct naast onze kamer bewoond. Natuurlijk is ook het contact met vrienden en vriendinnen thuis voor een pubermeid erg belangrijk dus wordt dankbaar gebruik gemaakt van het Wifi-netwerk. Al gauw zal blijken dat vrijwel overal op Sri Lanka in hotels een Wifi-netwerk beschikbaar is dit tot vreugde van Marit.

De rest van de dag wordt benut om de fietsen uit te pakken en (fiets)gereed te maken, de directe omgeving te verkennen en te relaxen in onze riante kamer. De warmte (ca. 28⁰C) in combinatie met de hoge luchtvochtigheid dwingt ons om rustig aan te doen. Na een nacht slapen in onze airconditioned kamer, voelen we ons de volgende ochtend weer fit en uitgerust.

De eerste dag blijven we in Negombo om een beetje te wennen aan Sri Lanka.
De eerste kilometers, nog wat onwennig links op de weg fietsend, gaan over de grote weg, parallel aan het strand, naar de vismarkt van Negombo.

  • Facebook
  • Twitter
Op het strand worden de visnetten leeggeschut waarna de sardientjes op kokosmatten worden gedroogd. Op de markt direct naast het strand wordt allerlei vis verkocht. De vislucht is overweldigend en Marit knijpt haar neus dicht om aan de lucht te ontkomen. Voor mij als hobby-fotograaf is dit echter een prachtlocatie en daarbij vinden de Sri Lankanen het gelukkig helemaal niet erg om op de foto te worden gezet.
De haven in het centrum van Negombo ligt vol met vissersboten van modern tot de voor Negombo karakteristieke houten boten met drijvers en een vierkant donker zeil.
Terug fietsen we langs het “Dutch Canal” ooit uitgegraven door onze verre voorouders voor het transport van het destijds kostbare kaneel vanuit Puttalam in het noorden naar Colombo, vanwaar het met schepen van de VOC naar Nederland werd vervoerd. ‘s avonds heerlijke rijst met curry gegeten in één van de vele eettentjes op loopafstand van ons hotel. Marit vindt het geweldig en eet al snel, net als de Sri Lankanen zelf, niet met bestek maar met haar vingers. Dan proef je de smaak beter zo wordt ons gezegd en smaakvol is het.

  • Facebook
  • Twitter
Onze eerste echte fietsdag gaat over rustige wegen soms over prima asfalt dan weer over gravel of asfalt met kuilen en gaten. Deze route loopt langs een gedeelte van de kust waar de Tsunami in 2004 veel schade heeft aangericht. We fietsen langs de overblijfselen van huisjes waar de eigenaren zijn teruggekeerd en proberen weer een bestaan op te bouwen maar ook zijn veel ruïnes blijvend verlaten en hebben de bewoners gekozen voor een veilige plek landinwaarts.
In de dorpjes die we passeren lijken de bewoners vrijwel uitsluitend te leven van de visvangst. Overal langs de route proberen de mensen met de verkoop van vis in hun levensonderhoud te voorzien.
Als fietser ben je een bijzondere verschijning en de mensen (vooral de kinderen) lachen, zwaaien en roepen wanneer je hun huis voorbij fietst.

De eerste fietsdag levert ook gelijk de eerste pech op. Plotseling hoort Marit iets op de grond vallen en een fractie later kan ze helemaal niet meer trappen. Een asje van het derailleur blijkt te zijn losgetrild waarna het met de lagers en het tandwieltje op de grond gevallen is. Gelukkig is er niets afgebroken en worden alle onderdelen in het zand teruggevonden waarna we het derailleur zelf weer in elkaar kunnen prutsen. Dit onder het toeziend oog van de plaatselijke bewoners die geïnteresseerd onze verrichtingen gadeslaan. Nadat we onze zwarte smeerhanden met water uit de bidon enigszins schoon hebben gepoetst gaat de route verder zonder problemen.

De volgende ochtend vertrekken we voor een pittige, lange, maar mooie route van ca. 70 km door licht heuvelachtig landschap.
De eerste 7 km gaat over de doorgaande weg (A3), vervolgens afgeslagen en over binnendoor weggetjes soms gravel, dan weer hobbelig asfalt langs mooie meren vol met roze bloemen (zgn. tanks).

H

  • Facebook
  • Twitter
alverwege de route neem ik de fietstassen van Marit over.  Alle drie fietsen we met één set fietstassen. Om Marit tegemoet te komen heb ik afgesproken dat ik halverwege de langere routes haar tassen over zal nemen.
Soms moet je nu eenmaal wat onderhandelen om je kinderen positief te stemmen.
Eind van de middag komen we enkele kilometers voor Puttalam aan bij het hotel, waar we overnachten in een bungalow in een fraai aangelegde tuin met zwembad.
Vandaag 25 juli fietsen we naar Wilpattu N.P.in het noordwesten van Sri Lanka een afstand van ca. 45 km. Het is warm en bij iedere grote boom die wat schaduw geeft wordt even gestopt en water gedronken.
Heerlijk is het ook om bij één van de vele stalletjes onderweg een kokosnoot leeg te drinken. De kokosmelk is verfrissend en levert energie.

Onderweg passeren we een fraai vogelreservaat en spotten we een enorme leguaan. We overnachten in een leuke kamer met een naar de tuin gericht zitje en een warm welkomst van een zeer gastvrij echtpaar. De volgende ochtend staat vanaf 05:00 uur een safari gepland in het  in 2010 heropende Nationaal Park Wilpattu wat bekend staat om zijn grote vogelrijkdom maar waar tevens 31 verschillende zoogdieren leven waaronder olifanten, lippenberen, luipaarden en waterbuffels.

  • Facebook
  • Twitter
Diep in het Wilpattu N.P. stopt onze Jeep op een plek bij de bosrand van waaruit we fraai uitzicht hebben op een kolonie Indische nimmerzatten die staan te foerageren in een uitgestrekt meer.  Plotseling beginnen de apen die zich in de kruinen van de bomen bevinden luid te schreeuwen en even later zien we de aanleiding voor de opwinding. Een prachtig mannetjes luipaard loopt op nog geen 10 meter van onze Jeep vanuit de struiken de open vlakte op, ons geen blik waardig gunnend. Om ons heen klikken de fotocamera’s om dit magische moment vast te leggen. Zelfs onze gids die de afgelopen vier weken geen luipaard meer had gezien is opgewonden over deze unieke ontmoeting met dit prachtige dier. Een bezoek van een halve dag aan Wilpattu levert ons, naast de ontmoeting met het luipaard, nog prachtige foto’s op van herten, varanen en vele vogels waaronder een groene bijeneter en blauwe ijsvogel.

Voldaan van al deze indrukken nemen we de volgende dag voor zonsopkomst afscheid van de eigenaren van ons verblijf en fietsen in de koelte van de ochtend naar Anaradhapura, de vroegere hoofdstad van Sri Lanka, waar we in de loop van de ochtend aankomen. We maken gebruik van het aanbod van de eigenaar van onze accommodatie om ons ‘s middags met de fiets te gidsen langs de oudheden in deze oude stad die deel uitmaakt van de Culturele Driehoek en  op de werelderfgoedlijst van het Unesco staat.

Na de lunch fietsen we met de eigenaar, op een voor hem veel te kleine fiets, als eerst naar de Isurumuniya Vihara een rotstempel uit de 3de eeuw voor Christus beroemd vanwege zijn buitengewone sculpturen en reliëfs. De rotstempel herbergt een fraaie liggende Boeddha en op de muren zijn eeuwen oude schilderingen aangebracht. De eigenaar neemt alle tijd om ons uitleg te geven over de verschillende geloven en bevolkingsgroepen op Sri Lanka.  Marit kan, na 2 jaar Engelse les, de uitleg al aardig volgen en geniet van alle indrukken.

Vervolgens neemt hij ons mee naar de heiligste plek voor Boeddhisten op Sri Lanka, de tempel met de Shri Maha Bodhi de hoog vereerde bodhiboom een loot van de boom waaronder Boeddha 2500 jaar geleden in het Noord-Indische Bodh Gaya de verlichting bereikte. In de tempel overal vlaggen en bloemen als offer aan Boeddha en overal zittende en biddende mensen. Maar ook wij als toeschouwers zijn welkom en worden meegenomen naar één van de kapuralapriesters waar we worden gezegend. Een wit armbandje krijgen we van de priester omgeknoopt als teken van reinheid en een gepaste kleine financiële bijdrage wordt in dank van ons aangenomen. Marit ondergaat dit alles en beseft dat dit wel heel bijzonder is. Hier ben je geen buitenstaander en toeschouwer maar wordt je geaccepteerd en maak je eventjes onderdeel uit van een zeer indrukwekkend  geheel. Hier op deze heilige plek ervaar je het Boeddhisme op een intense en indrukwekkende manier.

  • Facebook
  • Twitter
Vanaf de Shri Maha Bodhi lopen we naar de enorme dagoba van Ruvanveliseya. Langs de toegangsweg een stoet van mensen (vooral vrouwen gekleed in de meest prachtige doeken en jurken) die een honderden meters lange boeddhistische vlag vasthouden.
Wanneer de ceremonie aanvangt loopt de stoet van mensen onder muzikale begeleiding van een trommelaar en trompettist kloksgewijs met de vlag rondom de dagoba. Vervolgens wordt de vlag door priesters rondom de dagoba neergelegd.

Op de dagoba is nog maar net een nieuwe witte kalklaag aangebracht, hetgeen jaarlijks gebeurt, waardoor het hagelwitte bouwwerk prachtig afsteekt tegen de blauwe lucht.
Na dit alles fietsen we voldaan terug naar ons verblijf waar we een taxibusje regelen om ons de volgende ochtend tot halverwege de route naar Dambulla te brengen. Het volgende culturele hoogtepunt van onze reis.

Omdat de route van Anaradhapura naar Dambulla met 89 km en bij temperaturen rond de 30⁰C voor Marit wel een erg lange route is hebben we besloten ons de eerste helft van de route met een taxibusje te laten vervoeren naar de Aukena Boeddha een 15 meter hoog uit de rotsen gebeiteld Boeddha beeld.

  • Facebook
  • Twitter

Het regelen van een taxibusje blijkt ook op Sri Lanka geen enkel probleem op te leveren. Er is altijd wel iemand bereid om je, tegen een redelijke vergoeding, met fiets en al te vervoeren naar waar je maar wilt. Wanneer je dit bij het hotel de avond van te voren afspreekt staat het busje keurig op de afgesproken tijd voor je klaar. Ideaal  om de fietstijden hier en daar in te korten om in de beschikbare tijd toch ook alle hoogtepunten op de route te kunnen zien. De tijdwinst met de taxirit geeft ons ook de gelegenheid om nog even wat te shoppen in het centrum van Anaradhapura met een dochter van dertien natuurlijk  een must en Nancy en Marit leven zich uit in de kledingwinkeltjes terwijl ik geld pin bij een van de vele ATM’s die in bijna alle steden probleemloos te vinden zijn.

Een ritje met een taxi is leuk maar je beseft je onmiddellijk waarom je ook al weer gekozen hebt voor een fietsvakantie. Het gaat veel te snel en het leuke contact met de mensen wanneer je fietst ontbreekt , maar zoals gezegd het ontbreekt ons aan de tijd om alles te fietsen, en in no-time staan we voor de  Aukena Boeddha een indrukwekkend beeld perfect vormgegeven in een afgelegen en stil gebied. Zonder twijfel is dit één van de fraaiste en meest authentieke Boeddha beelden op Sri Lanka en we zijn blij dat we door de taxi te nemen hier nu genoeg tijd voor hebben.
Fietsend gaat het verder over een dijk langs een stuwmeer, tussen rijstvelden en over rode gravelwegen. Vlak  voordat we Dambulla inrijden passeren we een groot stuwmeer Kalawewa, één van de vele stuwmeren die ongeveer duizend jaar geleden zijn aangelegd en in grote delen van Sri Lanka voor vruchtbaarheid en goede landbouwgrond hebben gezorgd.
In Dambulla komen we uiteindelijk in het donker aan bij Pelwehara Village Resort, waar we een mooie ruime kamer hebben gereserveerd. Het reserveren van een hotelkamer doen we vaak vlak van te voren via internet voor de volgende dag zodat niet onze hele reis is vastgelegd maar je na een zware fietsdag wel gelijk naar je hotel toe kunt fietsen.  Zeker voor de langere reisdagen is dit aan te bevelen.

De volgende ochtend na een heerlijk buffetontbijt fietsen we voor een bezoek naar de beroemde grottempel van Dambulla. Dambulla is ook het centrum voor de handel in groente en fruit en onderweg naar de grottempel passeren we de markt waar groothandelaren uit alle streken van Sri Lanka naar toe komen om hun waar in te kopen. Een bezoekje aan deze markt is zeker de moeite waard.

  • Facebook
  • Twitter
De grottempel van Dambulla is een echte toeristisch trekpleister en dan ook behoorlijk druk maar desalniettemin een bezoek zeker waard. Verdeeld over 5 tempels zijn 150 beelden te zien van Boeddha in de kenmerkende houdingen.

Van Dambulla vervolgen we onze reis naar Denigahaela waar we een boulder-house hebben geboekt via Back of Beyond een organisatie in Colombo die op meerdere afgelegen locaties in Sri Lanka bijzondere overnachtingsplekken verhuurd zoals boomhuizen of in ons geval een boulder-house. De plek is zodanig afgelegen dat we onderweg er naar toe compleet verdwalen maar uiteindelijk wijst een klein bordje ons de juiste weg, steeds dieper de landerijen in totdat we aankomen op een idyllische plek niet ver van Sigiriya en het N.P. Minneriya.
Vanaf Denigahaela laten we ons de volgende dag per Tuk-Tuk, waar we met z’n drieën net inpassen, naar de beroemde rots van Sigiriya brengen.

  • Facebook
  • Twitter
Het beklimmen van deze rots, die majestueus oprijst uit het omringende landschap, is zondermeer één van de hoogtepunten van onze reis naar Sri Lanka.  Het verhaal achter het paleis van koning Kasyapa, de prachtige rotsschilderingen van de wolkenmeisjes en het uitzicht vanaf de rots maken het tot een onvergetelijke plek. Dat een plek als deze nu eenmaal vele andere toeristen aantrekt nemen we voor lief. Marit is enthousiast dat ze nu het uitzicht echt gezien heeft op de drie toppen een plaatje wat ze in een gidsje gezien heeft.
Na ons bezoek in de ochtend aan de Rots van Sigiriya treffen we bij aankomst terug bij ons boulder-house een truck die gereed staat om met een Franse familie naar het N.P. Minneriya te rijden voor een safari naar de olifanten die daar in grote getalen te vinden zijn. Nadat we het met de Fransen en de chauffer/gids op een deal hebben kunnen gooien bedenken we ons geen moment en rijden mee naar Minneriya.

  • Facebook
  • Twitter
Aan het eind van de middag trekken grote groepen Olifanten samen bij de meren om te badderen en drinken een fantastisch schouwspel. Vermoeid maar voldaan na een dag met zoveel indrukken drinken we ’s Avonds gezellig met de Fransen een biertje om vervolgens onder onze klamboe en met de nachtgeluiden die horen bij de Jungle als een blok in slaap te vallen.

Tot onze spijt zitten onze 2 nachten in Denigahaela er al weer op en we hebben een taxibusje gereserveerd om op tijd in Kandy te zijn voor het begin van het Perahera-festival, een boeddhistisch festival waar boeddhisten vanuit het hele land naartoe komen. Omdat alle hotels in Kandy tijdens dit festival volgeboekt zijn hebben we hier al lang van te voren geboekt bij Nature Walk Resort een prima hotel op een perfecte locatie met uitzicht op een beboste berghelling en op loopafstand van het centrum. ’s Middags wordt het al maar drukker en trommelaars en dansers oefenen vlak naast ons hotel voor de grote voorstelling die avond.

  • Facebook
  • Twitter
Enorme aantallen mensen drommen bijeen op en rondom het terrein van de tempel van de tand vanwaar de Pewahera start. De Pewahera zelf is een prachtig spektakel. Opgetogen kijkt iedereen uit naar de komst van de dansers, trommelaars en acrobaten. Dan zijn, nog voordat er iets te zien is,  de knallen van de zwepen hoorbaar. Mannen slaan met hun meters lange zwepen hard op de grond. Het  vuurwerk aan het uiteinde van de zweep geeft een harde knal. Dan volgen de vuurmeesters met fakkels en ringen met vuur die zij hard draaiend hoog de lucht in gooien. Daarna volgt een eindeloze optocht van dansers, trommelaars en met prachtige gewaden versierde olifanten. Het publiek is in extase wanneer de enorme olifant met de (kopie van de) heilige tand van Boeddha langs schrijdt.
Het trommelen, de fakkels waarmee het schouwspel wordt verlicht, de olifanten, het bijwonen van deze bijzondere gebeurtenis maakt grote indruk.

Hoewel  de drukte voor andere toeristen misschien juist een reden is om Kandy tijdens dit Festival te mijden hebben wij het Pewahera festival als een absoluut hoogtepunt in onze reis ervaren. Na de drukte van Kandy is het contrast met onze volgende bestemming het hoog in de bergen gelegen Nuwara Eliya enorm. Ik neem de trein van Kandy naar Nanu Oya hoog in de bergen van Sri Lanka.

  • Facebook
  • Twitter
Nancy en Marit willen liever met een taxibusje maar zelf wil ik deze treinreis absoluut niet missen dus besluiten we voor dit traject op te splitsen en spreken we af waar we elkaar weer zullen treffen. De trein slingert in een laag tempo hoger en hoger de bergen in, door tunnels en prachtige theeplantages. Het station van Nanu Oya, ooit aangelegd toen Sri Lanka nog een Engelse kolonie was, ligt hoog in de bewolkte bergen.

Blij weer met mijn fiets te zijn herenigd, die al eerder met de nachttrein naar Nanu Oya vervoerd is, leg ik de laatste kilometers af naar Nuwara Eliya waar Marit en Nancy al uren eerder zijn aangekomen en een kamer hebben geregeld in een authentiek Engels landhuis. Het regent en de weg bergopwaarts is verandert in een modderspoor waar ik glibberend overheen trap tot ik na ca. 8 km klimmen het plaatsje in fiets.
De Engelsen hielden van dit gebied vanwege het voor hen vertrouwde klimaat. Mist en regen en een temperatuur van ca. 15 graden. Hier lopen de Sri Lankanen met gebreide mutsen op en dikke jassen aan terwijl ik in mijn T-shirt langs kom fietsen. ’s Avonds wordt de houtkachel voor ons aangemaakt en eten we aan één grote tafel met alle gasten tegelijk alsof we een grote familie zijn. Het zijn dit soort onverwachte bijzondere plekken en ervaringen die je fietsvakantie tot een avontuur maken.

Omdat ons de volgende ochtend een 25 km lange afdaling te wachten staat vervang ik mijn, als gevolg van een scheurtje, hobbelende achterband door een nieuwe band, gekocht in Dambulla, waar ik al enkele dagen mee rondfiets. De afdaling begint direct nadat we Nuwara Eliya verlaten.
De bewolking heeft weer plaats gemaakt voor een zonnetje en een half uur lang zoeven we steil naar beneden.
Het tweede stuk van de route is weer overwegend klimmen tot we aankomen in Ella, een toeristisch plaatsje aan de rand van de bergen. Hier vandaan begint een afdaling door een indrukwekkend ravijn met steile wanden tot aan Ella Jungle Resort waar we overnachten in een open hut, niet meer dan een houten plateau met daarboven een rieten dak. Marit treft een slang in de badkamer, volgens de Sri Lankanen volkomen ongevaarlijk, maar de schrik is groot zeker na de mededeling dat dit nog slechts een klein exemplaar was.

  • Facebook
  • Twitter
Na een verblijf van twee nachten in Ella Jungle Resort fietsen we de bergen uit een kort stukje naar het dorpje Wellawaya waar we vroeg in de middag aankomen bij ons verblijf waar de vriendelijke eigenaar ons welkom heet.
Van hieraf is het ca. 6 kilometer fietsen naar de indrukwekkende Boeddha’s van Buduruvagala.
Na het bezoek aan deze Boeddha’s, uitgehouwen in de bergwand, eten we een heerlijke rijst en curry maaltijd in de woning van de eigenaar van ons verblijf die ons trots vertelt dat het bezoek van AWOL aan zijn hotel nog niet zo lang geleden is. Er zijn zelfs AWOL stickers opgeplakt meldt hij trots.

  • Facebook
  • Twitter
Nog even mogen we voor de foto in de prachtige Tuk-Tuk van meneer en dan arriveert  het taxibusje om ons naar de zuidkust van Sri Lanka te vervoeren.
Door een zeer droog gebied rijdt het busje ons van Wellawaya langs het Yala Nationaal Park naar Ambalantota waar we ons laten afzetten om vervolgens over de kustweg door te fietsen tot het prachtige strand bij Rekawa waar we via Internet een kamer hebben geboekt in het Good Karma hotel.

Het zandstrand is hier uitgestrekt en verlaten. De woeste branding en sterke onderstroming maken de zee hier echter ongeschikt om in te zwemmen. Mede hierdoor wordt dit deel van de zuidkust (nog) niet erg druk bezocht en heeft het zijn authentieke karakter behouden.
Hier nog kleine vissersdorpjes waarvan de vissersboten vroeg in de ochtend vertrekken.
We brengen een bezoek het zeeschildpaddenproject een klein stukje verderop waar ’s nachts groepen toeristen door vrijwilligers worden begeleid tijdens een tour naar de zeeschildpadden die hier op het strand hun eieren leggen. Tot onze verbazing komen er ’s nachts wel 50 toeristen op af  en de schildpad die die nacht het strand op komt lijkt niet gecharmeerd van zoveel publiek want hij maakt, zonder eieren te leggen, gauw rechtsomkeer en verdwijnt weer in zee.

Van Rekawa fietsen we de volgende ochtend verder naar het westen naar Tallala Beach een prachtige beschutte baai waar de golven nog steeds indrukwekkend zijn maar de zeebodem vlakker is en daardoor meer geschikt om te zwemmen. Hier nemen we een kamer bij een eenvoudig maar prima hotel Tallala Retreat met direct ernaast een relaxte strandtent. Met de voetjes in het zand drinken we hier versgeperste vruchtensap en luieren wat op de ligbedden. Een ongekend hippie-gevoel maakt zich van ons meester.
Vanaf Tallala beach maken we een uitstapje per Tuk-Tuk naar de vuurtoren op Dondra Head, het meest zuidelijke puntje van Sri Lanka. Vanaf de vuurtoren hebben we fraai uitzicht over Sri Lanka in het noorden en naar het zuiden over de Indische Oceaan. Van hieraf tot aan Antarctica niets dan zee.

Onze laatste echte fietsdag alweer gaat van Tallala naar Unawatuna aan de zuidwestkust niet ver van het plaatsje Galle. Onderweg passeren we Matara een grote en erg drukke stad. Bij Weligama fietsen we langs een mooie baai, waar echter wel de eerste hotelcomplexen verrijzen.

In Unawatuna is het volle maanfeest in volle gang en mensenmassa’s drommen langs kraampjes met snoep, kleding, kitsch bloemenvazen en noem maar op. Om onszelf voor terugkeer naar Negombo nog even te verwennen hebben we het penthouse geboekt in hotel Green Garden. Marit haar eigen kamer met badkamer en geniet van dit alles voor één nachtje helemaal voor zichzelf.

  • Facebook
  • Twitter
‘s avonds wandelen we langs alle marktkraampjes en tussen alle feestgangers naar het strand en de tempel hoog op de rots aan het uiteinde van het strand. Er worden ballonnen verkocht voor de kinderen en pindaverkopers staan met hun handkarretje op het strand.

Op het tempelcomplex een mengeling van ceremoniële activiteiten uit zowel het boeddhisme  als hindoeïsme.
Net wanneer we blootvoets het terrein van de tempel willen betreden breekt er een tropische bui los en schuilen  we snel bij een van de vele kraampjes. Omdat ik voor de helft toch nog in de regen sta krijg ik van de eigenaar een paraplu overhandigd.

Vanaf Unawatuna brengen we een bezoek aan het fort in Galle gebouw door de Nederlanders in de periode dat Sri Lanka een Nederlandse kolonie was. In het fort nog veel herinneringen aan de Nederlandse periode zoals straatnamen als de Lijnbaan. We gebruiken deze één na laatste dag in Sri Lanka om souvenirs te kopen en slenteren wat over de omwalling van het fort voordat we terug in het hotel een busje regelen voor de terugreis naar Negombo de volgende ochtend.

De dag voor ons vertrek woensdag 13 augustus brengt onze chauffeur ons met zijn busje over een moderne snelweg van Unawatuna in circa 2 uur terug naar Negombo waar we ons in het centrum laten afzetten om de laatste 5 km naar het hotel te fietsen.

Morgen zullen we dit prachtige eiland weer moeten verlaten. Wat een vrolijk en gastvrij volk hebben we leren kennen en wat een mooie herinneringen nemen we mee naar huis. Als reisbestemming met kinderen, zeker wanneer ze oud genoeg zijn om zelf veilig in het verkeer te kunnen fietsen, is Sri Lanka als vakantiebestemming  aan te bevelen. De olifanten, de Pewahera, de boeddha’s, het lekkere eten maar vooral de vriendelijke mensen Marit zal ze voor altijd blijven herinneren. Een prachtig avontuur om als familie samen te mogen beleven.

  • Facebook
  • Twitter