Noord-Thailand met kinderen

FAMILIE GOEDBLOED

  • Facebook
  • Twitter
Waar we lang naar uitgekeken hebben, gaat nu dan toch eindelijk beginnen. We gaan naar Thailand. Ook Famke heeft er lang naar uitgekeken, al weet ze niet echt wat er gaat gebeuren. We hebben haar er veel over verteld en ze weet heel goed dat vakantie vieren iets leuks is. Ze vraagt regelmatig over het vliegtuig, de olifanten en de tuk-tuk. Ze weet ook dat ze daar haar winterjas niet meer aanhoeft en slippers en een korte boek mag dragen. Andries konden we er niet echt op voorbereiden, maar als we eenmaal op Schiphol zijn kijkt hij zijn ogen uit. De fietsen staan al in het bagage depot, die hoeven we daar alleen even op te halen. Het inchecken verloopt soepel. Na het afscheid nemen van opa en oma gaan we door de douane. De reis duurt 19 uur (waarvan 3 uur een tussenstop) en ik moet zeggen dat deze super verloopt, ook al hebben de kinderen maar 6 uurtjes geslapen. Zal het nog sterker vertellen het was gewoon genieten. Dat neemt niet weg dat we bekaf aankomen en blij zijn dat de reis achter de rug is. Al zijn de kinderen nog steeds erg actief, wat een energie. Nog even de dozen op het karretje en door de bagage controle. Hier moeten eigenlijk alle dozen door de scan, maar we mogen zo doorlopen. De taxi staat ons al op te wachten. Hij ziet ons en de dozen, maar waar zijn de kinderen? Zij zitten op het karretje achter de dozen en als Famke haar lachende toet uitsteekt en hij ook Andries ziet moet hij er erg om lachen. Ja, dit zijn momenten dat je het achteraf jammer vindt dat je niet je fototoestel bij de hand hebt, maar zo zullen er nog wel veel volgen. Aangekomen in het hotel denken Jeroen en ik even RUSTIG een hapje te kunnen eten, maar Famke en Andries zien het zwembad en zijn dan ook niet meer te houden, wat maakt het ook uit. ‘s Middags doen we een dutje, behalve Jeroen hij gaat de fietsen weer in elkaar zetten, ze hebben de reis goed doorstaan.

Wij hebben Famke beloofd een ritje met de tuk-tuk te doen, dat doen we dan ook. We laten ons naar verschillende winkels brengen waar we nog wat nodig hebben. Na al het boodschappen doen is Andries bekaf, wat wil je ook hij krijgt aandacht voor tien. Voor je het weet wordt hij door een vreemde opgetild en gaat op de foto. Famke moet er allemaal erg aan wennen, zwaait wel terug maar gaat zeker niet op de foto. Andries daarentegen speelt er aardig op in. Hij zwaait, lacht en als iemand hem een kushand toewerpt doet hij hetzelfde terug, kleine charmeur.
Thuis hebben we al geregeld via AWOL dat we de eerste route met de taxi worden gebracht. Dit omdat het een route van 70 km is en we er vanuit gegaan zijn dat de kinderen nog niet geheel in hun ritme zouden zitten. Dit blijkt te kloppen, want ze worden pas 8:30uur wakker. We ontbijten rustig en om 10uur staat de taxi klaar. Het resort hebben we voor twee nachten geboekt, blij toe, want het blijkt volgeboekt te zijn voor de eerste nacht. Ze hebben er een zwembad, dan hoeft er voor de kinderen niets anders te zijn.

Vandaag gaan we naar het Chiang Dao olifantenkamp, dit is 3,5 km fietsen, dus een mooi stukje om de fietsen te gaan testen. We zien de olifanten show, hoe ze in bad gaan en we geven ze bananen. Famke vindt het schitterend en aait nog even over het hoofd van de olifant. Andries vindt het op afstand ook erg leuk

Dan eindelijk toch onze eerste fietsdag en met maar 28 km is het een mooie afstand om te beginnen. Er staat in het boekje dat het een drukke weg is, ons valt dat reuze mee. Onderweg weer allemaal kleine kraampjes langs de weg waar mensen eten, drinken of andere spullen verkopen. We komen aan bij een leuke, kleinschalige accommodatie, gerund door een Thaise vrouw en haar Zwitserse echtgenote. We eten er heerlijk, er is een kleine speeltuin en een zwembadje. Na Andries zijn middagdutje lopen we naar een tempel, deze is dichtbij en na heel wat  trappen opgelopen te zijn worden we getrakteerd op een schitterend uitzicht.

Als we de volgende dag bijna op de fiets willen stappen krijgen de kinderen allebei nog een cadeautje en ik een olifantenknuffeltje voor aan mijn fiets. Nog even op de foto en dan gaan we weer. Het is behoorlijk klimmen. Aan de linkerkant zijn er flinke heuvels, dit is de grens met Birma. We fietsen flink door en het gaat erg lekker om 12:30uur bereiken we onze bestemming voor vandaag.

  • Facebook
  • Twitter
Er staat een klim van vier kilometer op ons te wachten. Deze is aan het begin van de route en het is nog heerlijk koel. Halverwege de klim wil Famke ook fietsen. Het is heel gezellig, ze zingt blij liedjes van Sinterklaas en ook al is deze goede man allang weer in Spanje, wij zingen blij mee. Op de top staat een groot Boeddhabeeld. Daarna volgt een heerlijke afdaling en nog een paar niet korte klimmetjes. Als we ook deze gehad hebben komen we in een vallei, hier wordt veel land en tuinbouw verricht. We ruiken heerlijke geuren, zoals koriander en sereh. We komen om 13:00uur aan in Fang en hebben behoorlijke trek. Als we uiteindelijk op het terras zitten smaakt het biertje en de rijst zeer verdient.
De volgende dag zitten we weer vroeg op de fiets. Al snel komen we op een landelijke weg, het is prettig fietsen. We stoppen ergens om wat te drinken. Er is een vrouw die thuis een varken en kippen heeft, dat willen de kinderen wel zien. Van een andere vrouw krijgen ze een banaan en mandarijntjes. Onze fietsen worden aandachtig bekeken en als we weer op de fiets gaan worden we blij uitgezwaaid. We zijn al snel in Tha Ton. We besluiten lekker luxe te doen en gaan naar een resort waar ze een mooi zwembad hebben en erg mooie kamers. ‘s Middags laten we ons masseren, lekker hoor, het is een stevige massage en ze pakken bepaalde punten zodat we weten dat we spieren hebben en dat deze hard gewerkt hebben de afgelopen dagen.

Vandaag gaan we varen op de kok-rivier, deze loopt dwars door Tha Ton. Het is erg mooi, we zagen vissers op de rivier en in de verte een heel groot Boeddhabeeld welke over Tha Ton heen kijkt. De rest van de dag doen we niet veel meer.

  • Facebook
  • Twitter
Wij vinden het alle 4 leuk dat we vandaag weer gaan fietsen. We gaan naar Reinato Bamboo Guesthouse, midden in een Karen dorp. Het is een korte route, maar wel erg mooi. Ons hutje ziet er leuk uit en heeft een geweldig uitzicht. We hebben vanuit Tha Ton gereserveerd en aangegeven dat we met kinderen reizen en toen we aankwamen was het hele hutje kindvriendelijk. Er was een extra schot geplaatst bij het “balkon”, zodat de kinderen er niet tussendoor kunnen glippen en wat stokken voor het trapgat. Famke speelt al lekker met het zoontje van Reinato en ‘s middags lopen we over de akkers en de kleine jongen loopt gezellig met ons mee. Daarna gaan we naar een plaatselijk schooltje waar ik een speeltuin heb gezien. Famke en Andries vermaken zich hier prima.

  • Facebook
  • Twitter
Thuis hebben we bedacht een deel van deze route met een taxi te doen, maar het begint toch echt te kriebelen en we wagen het erop. Als het toch gekkenwerk wordt kunnen we altijd nog terug. Te gek wordt het, maar geen haar op ons hoofd die er aan denkt terug te gaan, want wat is het hier mooi. Het is echt stijl, regelmatig zijn er stukken 14%. Al snel stuiten we op een markt, sommige mensen hebben hier de traditionele kleding aan. We zien veel verse kruiden, groenten, vlees en hele varkenskoppen. Ook zien we een vrouw met een rode mond en bijna geen tanden meer, zeker te veel op pruimtabak gekauwd. Gestaag fietsen we verder, regelmatig wordt er getoeterd of gaat er een duim omhoog. Uiteindelijk komen we boven en hebben we een prachtig uitzicht en nog leuker, er volgt een afdaling van ruim 3 kilometer. Helaas ook nog een pittige klim, maar dan hebben we het gehad. Wat voelt dit goed, zelfs de duim van een politieagent gaat omhoog.

De benen hebben na gisteren zeker wel wat rust verdient. We eten wat en plonzen ‘s middags het zwembad in. ‘s Avonds proberen we alvast voor Kerst een verblijf te regelen. Als we bellen blijkt degene aan de andere kant geen Engels te spreken en hij knalt zo de hoorn er weer op. Gelukkig is de ober erg behulpzaam en belt nog een keer voor ons. Ze hebben plek, mooi, dat is geregeld. We krijgen het telefoonnummer van de ober, voor het geval we nog een keer hulp nodig hebben.

De volgende dag trappen we lekker door en al snel bereiken we de Gouden Driehoek. We steken kaarsjes aan en branden wierook bij het grote boeddhabeeld, Famke en Andries vinden het schitterend. Als we weer op de fiets stappen slapen onze kinderen al snel en ze worden pas weer wakker als de tassen al in onze bungalow staan.

Hier in Chiang Saen blijven we een paar dagen om de kerst door te brengen, we doen het zeer rustig aan. Chiang Saen is een rustige plaats met een zeer ontspannen sfeer. Overal in het stadje kom je ruïnes tegen uit de 14e eeuw. We bezoeken ‘s morgens een tempel en gaan op zoek naar een museum dat de moeite waard schijnt te zijn.

  • Facebook
  • Twitter
Vandaag is het Kerst en stappen we op de fiets naar de Wat Pa Sak, het oudste behouden gebleven bouwwerk, naar schatting van 1295. Het is erg mooi, nou ja wat er van overgebleven is dan. Binnen zit een monnik, hij vraagt of Famke voor hem op haar knieën wil zitten. Ze krijgt een touwtje om haar pols en hij doet vervolgens een lang gebed. Famke volgt dit tafereel boeiend en ik moet zeggen dat ik onder de indruk ben hoe lang ze stil zit. Ze voelt denk ik echt aan dat dit iets bijzonders is, in ieder geval voelt dat voor ons zo.

We hebben erg veel zin om weer op de fiets te zitten. Vandaag gaan we een stuk langs de Mekong rivier fietsen, het beloofd een mooie route te worden. Als Famke en Andries weer wakker zijn stoppen we bij een tempel, we drinken en eten er wat en stappen vervolgens weer blij op de fiets. De laatste 13km beloven erg pittig te worden volgens de omschrijving, maar met zo’n mooie route zou het wel zonde zijn om met de taxi verder te gaan. We genieten van een heerlijke lunch en stappen weer op de fiets. Zwaar is het, maar het is zo mooi en de kinderen zijn zo lief aan het spelen in de kar dat het volle bak genieten is. Onze kanjers hebben vandaag 70km in de kar gezeten, ze wilden niet fietsen of voorop, maar ja, wie wil er nou niet met Mega Mindy en K3 Thailand door.

Vandaag doen we een stuk (100 km) met de bus. De rit duurt 2.5 uur, de eerste tijd slaapt Andries lekker en Famke vermaakt zich met haar speelgoed. Tijdens de rit beseffen we ons goed en zijn we blij dat we met de fiets het land bereizen en niet met het openbaar vervoer. Op de fiets beleef je alles zoveel intenser. Na deze rit komen we aan in Chiang Rai.

Na het ontbijt stappen we op de fiets om naar het bloemenfestival te gaan hier in de stad. Het is erg mooi, veel soorten orchideeën. Na het middagtukje gaan we naar de Wat Phra Kaeo, een mooi tempelcomplex. Aansluitend gaan we naar een speeltuin,

Jeroen zijn voorversnelling is stuk, hij krijgt hem niet meer in zijn 2 en 3. Gisteravond had hij er al naar gekeken, maar er is iets afgebroken. We fietsen naar een fietsenwinkel die goed moet zijn en ja hoor hij kan ons helpen. Vandaag het eerste gedeelte van de route over een drukke weg, daarna over een zeer rustige, landelijke weg. Onderweg zie je veel Thai nog met een muts op en sjaal om, ookal is het 27 graden. We komen aan in een knap hotel en schuiven eerst maar eens aan tafel, want oh wat hebben wij een trek!

  • Facebook
  • Twitter
We stappen vandaag vroeg op ons fiets. We hebben 86 km naar Phayao voor de boeg en als je me thuis had gezegd dat ik dat zou doen met twee kinderen had ik je waarschijnlijk voor gek verklaard en gezegd dat we zeker een stuk taxi zouden nemen. Maar het gaat super met de kinderen, ze vermaken zich prima op de fiets en in de kar. De temperatuur valt mee, onze conditie wordt steeds beter en als we de route lezen denken we dat hij te doen is, dus we gaan ervoor. Het is een mooie route over een landelijke weg. We stoppen om lekker wat te eten in een tentje dat er goed uitziet. Al snel na de lunch slapen zowel Andries als Famke en ik denk dat ze beiden bekaf zijn, want ze slapen ruim 1.5 uur. Erg prettig, want zodra ze wakker worden moeten we nog maar 15 km fietsen. We drinken en eten nog wat, nemen voor het eerst deze reis ORS, want het is best warm vandaag en we zweten flink. Jeroen raakt aan de praat met een man en een vrouw. Hij komt uit Ayutthaya en zij uit Bangkok. Ze zijn hier om oud en nieuw te vieren met de familie. We eten met z’n allen bij een klein restaurant gelegen aan het meer. De Thaise meneer besteld veel en voor we het weten staat de hele tafel vol. Gelukkig hebben we flinke trek en het smaakt heerlijk. Ook leuk dat je nu dingen eet die je zelf niet snel zou bestellen.

Op 1 januari gaan we opzoek naar een songthaew, want we laten ons de eerste 30 km naar boven brengen. Als we bij het uitzichtpunt komen zet de chauffeur zijn motorkap open, de motor is iets te warm geworden. Wij laden de fietsen af, smeren ons in en dan kunnen we gaan. We fietsen door een schitterend landschap, eerst een heerlijke afdaling en daarna nog flink wat klimwerk, maar het is te doen. Aangekomen ploffen we op het terras. We kunnen hier heerlijk eten en er is ruimte genoeg om te spelen.

  • Facebook
  • Twitter
Famke, vandaag hebben we best een zware etappe. Nou, zegt Famke, “dan gaan wij toch fietsen en jullie in de kar snoepjes eten”. Ja, de oplossing kan soms simpel zijn. Maar goed, vandaag staat er een klim van 12 km op ons te wachten. Het meeste gaat gestaag omhoog, maar de laatste 2 km beloven pittig te worden. Het is druk op de weg, we zien pick-ups met hele families erin en songthaews die zo afgeladen vol zitten dat er soms zelfs mensen op het dak zitten, hier kan het allemaal. Wij klimmen rustig verder. We worden weer veel aangemoedigd door getoeter, gezwaai of een duim die omhoog gaat. Als de laatste 2 kilometers aanbreken peppen we ons nog even op, zelfs vrachtwagens en bussen hebben er moeite mee en de uitlaatgassen die ze uitstoten zijn voor ons niet altijd even fijn. Koetel de koet komen ook wij boven, al voelt het niet als koetel de koet. Ik ben kapot en wat smaakt dat colaatje dan lekker. De rest van de dag is het alleen nog afdalen, HEERLIJK!

Na 10 km gefietst te hebben, op onze laatste fietsdag naar Chiang Mai, bezoeken we een tempel met 300 traptreden. Famke klimt deze helemaal zelf op. Jeroen zegt goed gedaan kleine meid, Famke: “nee, ik ben een grote meid, want ik ben al een meter”. Boven branden we een kaarsje en gaan dan lekker weer verder, op naar Chiang Mai. We gaan naar het hotel waar we gestart zijn en dan is de eerste ronde van onze reis klaar. Gelukkig wacht er nog een tweede deel, wij fietsen namelijk nog door naar Bangkok, want we zijn nog lang niet uitgekeken op Thailand!