Myanmar (AWOL)

MARTIN EN JANINE

  • Facebook
  • Twitter
Op tweede kerstdag vertrekken mijn vrouw Janine en ik naar Myanmar voor een fietsreis van 4 weken. Het is onze tweede reis naar Myanmar. De 1ste keer fietsten we nog vanuit Yangon. Nu gaan we eerst naar Mandalay, met de trein. Een geschudde reis van 16 uur, die niet voor herhaling vatbaar is. Mede op ons advies reizen fietsers van AWOL vanaf nu dan nog uitsluitend per comfortabele tourbus tussen Yangon en Mandalay.

In Yangon bezoeken we het Shwedagon, de grootste en belangrijkste tempel van Myanmar. De met tonnen goud beklede stupa torent hoog boven de stad uit. Duizenden Boeddha’s sieren vele tempels. Iedere Birmees moet hier tenminste één keer in zijn leven naar toe.

We vieren oud en nieuw in Mandalay. Alle tijd om de markten, tempels en bruggen te bezoeken. Een bezoek aan de heuvel is zeer de moeite waard.

Op 1 januari fietsen we de stad uit. Via een prachtige route, die ons langs de beroemde houten U-Beinbrug voert, komen we bij de Ayeyarwadyrivier. We hebben zicht op de vele tempels in Sagaing aan de overkant, ons reisdoel voor deze dag. We checken in ons hotel in en fietsen direct de heuvel op naar de tempel, vanwaar we een prachtig uitzicht over de vallei hebben. Overal zijn tempels, goudkleurig schitterend tussen het overdadige groen.

  • Facebook
  • Twitter

Er volgen twee pittige etappes van 117 kilometer elk. Gelukkig is de route vrij vlak en het wegdek goed. De eerste etappe gaat naar Monywa. Onderweg zien we twee gigantische Boeddha’s, een liggend en een staand. We bezoeken ook een van de mooiste tempels van Azië, de Thanboddhay Paya, versierd met duizenden beelden.

De tweede etappe gaat door droger gebied met oude kloosters en vervallen stoepa’s. Ons hotel is aanvaardbaar, maar heeft zijn beste tijd gehad.
De volgende dag fietsen we over de gigantische nieuwe brug over de Ayeyarwady rivier naar Bagan, de vlakte met de duizenden tempels.
Het is druk, maar na een uurtje zoeken vinden we een prima hotel. We fietsen langs de tempels. Bij enkele kunnen we naar het dak. Van daar hebben we een prachtig uitzicht over de vallei.

Van Bagan naar Popa is niet ver. Onderweg zien we door ossen aangedreven tredmolens waarin olie geperst wordt. Ook het vervoer gaat trouwens nog grotendeels met ossenkarren.

Popa is een vulkaan.

  • Facebook
  • Twitter
Maar aan de voet ligt op een steile rots Mount Popa, een van de belangrijkste tempels van Birma. Er worden Nats vereerd. Dit zijn levensechte beelden. Soms twee of drie, soms tientallen. Een enkele met zonnebril op of sigaret in de mond. Bij de klim naar boven worden we begeleid door luidruchtige apen.

Dan weer een langere etappe van 117 kilometer naar Meiktila, een provinciehoofdstad. We vinden aangename accommodatie aan het meer. We waren hier eerder. Toen zaten er mannen in leren jasjes in het restaurant. Overheidsspionnen zei de eigenaar zachtjes. Nu is het er relaxed, ondanks de luidruchtige Russen en Chinezen, die er voor een klus zijn neergestreken.

Van Meiktila naar Thazi is maar een klein stukje, maar dat is ook prettig, omdat ons de volgende dag de klim naar Kalaw wacht. Die etappe is 90 kilometer, inclusief een klim van 25 kilometer. Niet te steil en over een goed wegdek. Een fraaie etappe. Bij een steengroeve hangen de arbeiders aan touwen tegen de wand met een drilboor in de hand. Ze lachen ons vriendelijk toe.

Kalaw is druk. Er komen veel groepsreizen. Het is vanaf nu koel op 1300 meter hoogte. Aangenaam. Hotelkamers zonder airco en met warme dekens op de bedden.

Dan naar het Inlemeer, een hoogtepunt op deze reis. De dag na aankomst maken we een boottocht over het meer.

  • Facebook
  • Twitter
De vissers tonen ons hun vangst, hun roeibeen om de spaan geslagen, steunend op het andere been.

We zien de drijvende tuinen en bezoeken de stad op palen. Hier breng je zo een dag zoek. Er zijn spinnerijen, smeden, houtbewerkers, sigarenmakers en veel meer. We bezoeken twee tempels. In de eerste is het boeddhabeeld zo belangrijk dat het is vervormd door het vele goudblad dat de Birmezen er op plakken.

In de tweede worden we gepaaid door de vele katten. We laten het ons gevallig aanleunen.

De volgende dag maken we een fietstochtje langs het meer. Tempels, akkers en dure resorts. Een relaxed tochtje. Veel toeristen op huurfietsen.

Om onze reis te vervolgen gaan we 50 kilometer terug op de route. Zoals aanbevolen in het routeboekje doen we dit grotendeels met een busje. In nog geen uur. Daarna fietsen we naar Pindaya. We blijven in de bergen en genieten van een prachtige omgeving. In Pindaya bezoeken we de grot met de duizenden Boeddha’s. Alweer een hoogtepunt.

  • Facebook
  • Twitter

Vervolgens rijden we in twee dagen weer de bergen uit. Het wegdek is nu tientallen kilometers zeer slecht. We hobbelen over stenen in zand en zoeken steeds de betere randen van de weg op. Er wordt aan de weg gewerkt. Keien worden in stukjes gehakt, in manden gegooid en naar de weg gedragen. Dan wordt er een laagje teer over uitgegoten. Zo zal het nog jaren duren voor de klus geklaard is.

De laatste etappe voort ons weer naar Mandalay. Een vlak en relaxed tochtje. Onderweg bezoeken we de tempels van Ava en zien weer toeristen in paardenkarretjes. In Mandalay zien we hoe de steenhouwers boeddhabeelden houwen. Er kan altijd nog meer bij. Tenslotte maken we een aangename busrit naar Yangon over de nieuwe snelweg. Als toetje fietsen we (illegaal) door Yangon naar ons hotel. Niemand houdt ons tegen. Taxichauffeurs moedigen ons aan.

  • Facebook
  • Twitter
Enkele indrukken van Myanmar:
Het is nog steeds een dictatuur, maar maakt toch een relaxte indruk. Op straat zie je vrijwel geen politie en geen militairen.
Het is een arm land. Geef je geld gul uit.
Er komen veel toeristen. Accommodatie in Bagan, Popa, Kalaw, Nyaungshwe (Inlemeer) en Pindaya kun je beter vooraf reserveren.
Het wegdek is goed, op twee etappes in de bergen na.
Accommodatie is goed. Eten en drinken zijn goed en volop verkrijgbaar.
Communicatie via internet verloopt zeer moeizaam. Telefoneren wordt niks.
Het lijkt of de helft van de bevolking monnik is.
Tempels zijn overdadig aanwezig.
Het is een zeer kleurrijk en fotogeniek land.
In Yangon mag je officieel niet fietsen (en toeteren).