Korea op de fiets 2016

MIKE, INEKE en FLOOR

Zuid Korea. Dit Oost Aziatische land is ongeveer 2,5 keer zo groot als Nederland, heeft 50 miljoen inwoners (waarvan 20 miljoen in Seoul) en kent de laagste werkloosheid van alle ontwikkelde landen op de wereld. In Nederland kennen we Korea vooral van de splitsing en spanningen tussen het noorden en het zuiden en weten we dat Guus Hiddink succesvol bondscoach van Zuid Korea is geweest. Misschien weten we ook nog dat LG, Samsung en Hyundai drie enorme Koreaanse conglomeraten zijn, maar daar houdt onze kennis over dit land wel zo’n beetje op. Omdat dit land daarom een beetje mysterieus is en we tegelijkertijd bijna alleen maar positieve (fiets)verhalen horen, besluiten we om samen met onze dochter van 17 het land in 5 weken op de fiets te doorkruisen. Na een vlucht van ongeveer 11 uur komen we eind van de middag op het vliegveld van Seoul aan. Het eerste wat opvalt is dat onze ingepakte fietsen op dit grote vliegveld in recordtempo voor ons klaar staan bij de bagage. Bij de uitgang staat een agent van AWOL klaar die ons plus fietsen met 2 auto’s keurig naar een hotel aan de zuidkant van het centrum brengt. Het is al avond en eenmaal gedouched gaan we op zoek naar eten.

Ons hotel ligt aan de Han-rivier; de rivier die Seoul splitst. We nemen een kijkje in het park aan de oevers van deze rivier. Het is warm en veel mensen zoeken verkoeling. Onder een brug staan tientallen koepeltentjes. We denken aan zwervers, maar het blijken welvarende Koreaanse families te zijn die uitgebreid picknicken. We eten bij een barbecue kraampje op straat. Later blijkt dat dit een van de weinige keren zou zijn dat we op straat kunnen eten.

We zijn getuige van een bijzondere zomer; de warmste Koreaanse zomer sinds 1994. De temperaturen waarin we fietsen schommelen tussen de 32 en de 36 graden Celsius. Tel daarbij op een hoge luchtvochtigheid en het is niet vreemd dat we tijdens onze fietsdagen per persoon soms meer dan 6 liter drinken.

  • Facebook
  • Twitter

Om de jetlag zo snel mogelijk de baas te zijn beginnen we de dag na onze aankomst met onze fietstocht. Seoul is de vierde stad van de wereld en het kost ons een halve dag om over een fietspad langs de rivier de stad uit te komen. Het fietspad is perfect onderhouden en wordt intensief gebruikt. Koreanen maken graag dagtochten op de fiets, maar we komen ook regelmatig fietsers tegen die met een kleine rugzak meerdere dagen fietsen. Veel hoef je ook niet mee te nemen als het dag en nacht warm is en je weet dat motelkamers voorzien zijn van alle accessoires en toiletartikelen die je nodig hebt. De “love” motels blijken vaak nog luxer te zijn en groeien uit tot onze favoriete overnachtingsaccommodatie. Anders dan de naam doet vermoeden zijn deze motels brandschoon en in de grote kamers van alle luxe voorzien. Inchecken gaat hier zo anoniem mogelijk; regelmatig maak je alleen gebruik van een mega touchscreen waarop je een kamer kiest en reken je af. Het is in het begin even uitproberen want alles wordt alleen in Koreaanse schrift toegelicht.

  • Facebook
  • Twitter

Zuid Korea heeft een aantal lange afstand fietsroutes. Langs deze fietsroutes zijn stempelposten ingericht (vaak oude rode telefooncellen) waar je in een speciaal paspoort stempels kunt zetten.

  • Facebook
  • Twitter

De fietspaden zijn uitstekend onderhouden en bewegwijzerd. Je hoeft eigenlijk alleen het logo met het vlindertje te volgen. Hoe verder we van Seoul komen hoe rustiger het fietspad wordt. Onderweg zijn speciaal voor fietsers om de paar kilometer toiletgebouwtjes neergezet. Deze toiletten zijn schoon en vaak voorzien van elektronische bediening, klassieke muziek en soms ook airconditioning. Het is zeer relaxed fietsen. We moeten wennen aan de hitte, maar we zijn geen land tegengekomen met zoveel luxe mini supermarkten; volgestopte winkeltjes, vaak 24 uur open, met gekoelde dranken, kant en klare maaltijden, bamisoepjes (heel veel soorten) en gimbap (een soort grove sushi). Magnetrons en heet water zijn hier altijd beschikbaar, zodat je je maaltijd direct kunt opeten. Omdat deze winkels voorzien zijn van airconditioning en een paar zitjes gebruiken we ze om een beetje af te koelen. Ook wemelt het in Zuid Korea van de restaurants en Starbucks-achtige café’s. De keuken van Korea is zeer divers. De invloed van China, Japan en de Verenigde staten duidelijk zichtbaar en te proeven.

  • Facebook
  • Twitter

Omdat de landelijke fietsroutes vrijwel alleen over fietspaden gaat hadden we de behoefte om delen van de route af te wisselen met gewone wegen. Ook hebben we gebruik gemaakt van ferries, trein, taxi, bus en metro. De bewegwijzering langs de wegen staat altijd zowel in het Koreaanse schrift als het fonetisch Koreaans aangegeven. Als je per ongeluk op een wat drukke weg terecht komt is er nog geen man overboord. De Koreanen rijden netjes. De verkeersregels zijn echter anders dan in Nederland. Op een gelijkwaardige kruising bijvoorbeeld, geven de auto’s elkaar voorrang, onafhankelijk van welke kant je komt. Rechts afslaan mag altijd. Ook als we op een snelweg rijden of in een van de talloze tunnels terecht komen anticipeert het verkeer daarop. Vaak worden gevarenlichten aangezet, zodat het achteropkomend verkeer weet dat er iets aan de hand is. Omdat Korea welvarend is en technologisch op ons voor ligt hebben we geen moment last van vieze uitlaatgassen van auto’s of fabrieken.

Bijna dagelijks krijgen we cadeautjes van Koreanen; vaak in de vorm van gekoelde drankjes of eten. Maar voor de Koreaan is tijd gelijk aan geld, dus wees niet verbaasd als er een auto voor je stopt, de bestuurder jou een drankje aanbiedt en 3 minuten later weer vertrekt, met meenemen van de lege verpakking. Niet alleen is de Koreaan zuinig op zijn tijd, hij heeft ook een enorme hekel aan afval op straat.

  • Facebook
  • Twitter

Natuur wordt met respect behandeld en historische plaatsen worden in ere gehouden. Zo komen we langs de grote stad Daegu, al eeuwenlang het centrum van medicinale kruiden. In het centrum zijn honderden kruidenwinkels gevestigd. Jammer genoeg kunnen we niet achterhalen waar de uitgestalde kruiden een oplossing voor bieden.

  • Facebook
  • Twitter

Een andere bijzondere stad is Gyeongyu. Dat is één groot buitenmuseum. Tussen nieuwbouw staan  grafheuvels van meer dan 1000 jaar oud; de ‘piramides’ van het duizendjarige Silla rijk. Rustig wandelend, proberen we zoveel mogelijk van deze bijzondere stad te zien. Museums zijn vaak gratis en vaak op een toegankelijke manier ingericht.

  • Facebook
  • Twitter

De volgende dag zitten we weer op de fiets en rijden naar de oostkust. Op een Koreaans strand is altijd een deel speciaal gereserveerd voor zwemmen of beter ‘poedelen’. Het is een hilarisch schouwspel om grote groepen kinderen en volwassen met gele zwembanden op de golven te zien deinen. Zodra een golf de kust bereikt hoor je gegil en gejuich vanuit het water en zie je benen in plaats van armen de lucht in steken. Ook wij hebben heerlijk in de zee gezwommen. We krijgen alle ruimte; de Koreanen willen altijd nog kunnen lopen als ze de zee in gaan.

  • Facebook
  • Twitter

Hoe noordelijker we komen, hoe meer de gespannen situatie tussen Noord en Zuid Korea zichtbaar wordt. We zien duizenden militairen, veel oorlogsmaterieel en de noordkust van Zuid Korea is volledig beveiligd tegen een invasie. Toch komen zowel bevolking als militairen ook in dit deel van Korea niet gespannen op ons over. Zo worden ook de stranden in dit gebied druk bezocht. Misschien went zelfs zo’n situatie op den duur toch een beetje.

Een bijzondere fietsdag was de tocht langs de Peacedam, dichtbij de grens van Noord-Korea. Na een mooie tocht door de bergen komen we bij deze dam aan. De dam blijkt echter gesloten vanwege onderhoud. In Koreaans, een beetje Engels en gebarentaal probeert een vriendelijke dame ons duidelijk te maken dat we echt niet over de dam kunnen. Maar, ze heeft wel een oplossing. We mogen met een gids verder achter de dam, hoger de rivier op. De dam is preventief aangelegd als beveiliging bij een doorbraak van de hoger gelegen Noord-Koreaanse dam.

We fietsen onder begeleiding langs de rivier stroomopwaarts en komen aan bij een militaire post met toegang tot de DMZ; de Demilitarized Zone. Deze DMZ is de bufferzone van ongeveer 4 kilometer breed tussen de beide Korea’s. Anders dan de naam doet vermoeden is dit de zwaarste bewapende zone ter wereld en hebben gewoonlijk alleen militairen hier toegang. Omdat deze regio al 60 jaar onbewoond is, komen hier unieke planten en dieren voor. Na het inchecken bij de militaire post vervolgen we onze weg met de gids door de DMZ. Het is een surrealistische ervaring. Een volstrekt verlaten en ontoegankelijk gebied, met een perfect geasfalteerde weg, inclusief voetpad, fietspad en informatieborden over de plaatselijke bijzondere fauna. Na het verlaten van de DMZ komen we op een prachtige en rustige weg. We komen alleen militairen tegen. Een groep militairen uit een tegemoetkomende wagen houdt ons aan. Een van de militairen komt op ons afrennen met ijsjes en drinken. Nadat we deze hebben verorberd neemt hij de verpakkingen weer in, en vertrekt. Als de wagen weg rijdt schreeuwt de hele groep als op commando ‘Go biking!’ en worden we vrolijk uitgezwaaid.

Daarna is het nog een paar honderd kilometer fietsen naar Seoul. We nemen een paar dagen de tijd om iets van deze gigantische stad te zien. Ondertussen krijgt dochter Floor het aanbod om bij een surfschool gratis te komen windsurfen. Een indrukwekkend plaatje; met het Olympisch stadion en een van de hoogste gebouwen van de wereld (555 meter!) op de achtergrond haar te zien surfen.

We kijken terug op een prachtige vakantie. We wisten niet wat we konden verwachten, maar Zuid-Korea is misschien wel het meest laagdrempelige fietsland van Azië. We beschouwen het land samen met IJsland tot de veiligste vakantielanden van de wereld. Het is bovendien extreem schoon en van alle gemakken voorzien. De Koreaan is vriendelijk, nieuwsgierig en bereid om gebarentaal of smartphone in te zetten om met je kunnen communiceren. Kijk goed om je heen en je gaat je steeds meer verwonderen over dit bijzondere land.

  • Facebook
  • Twitter